Απόγευμα σε νησιώτικο ακρογιάλι  

Συζητούσα με έναν καλό μου φίλο το καλοκαίρι  –συνειδητό αριστερό, ανιδιοτελή, αδιάφθορο, πολιτικά ενεργό, όχι σε κόμμα εξουσίας– σε ένα νησιώτικο ελληνικό ακρογιάλι.
   Ζήτησα τη γνώμη του για τον τρόπο που πολιτεύεται η "πρώτη αριστερή κυβέρνηση" της Ελλάδας. Πως λειτουργεί η δημοκρατία και, αν εξασφαλίζεται η αξιοκρατία. Πως διασφαλίζεται η ισότητα των πολιτών.
    Έπιασε το τσίπουρο με το αριστερό, πήρε το θαλασσινό μεζέ με το δεξί, –υπάρχει ακόμα αυτή η δυνατότητα σε μερικούς που δεν καταβρόχθισαν, τα δις που οφείλει η Ελλάδα, με τον Πάγκαλο– βόσκισε με τα μάτια του στην απεραντοσύνη της θάλασσας και, μου είπε:

Αλόννησος, Μηλιά

    Αναφέρθηκες σε έννοιες διαχρονικές, που αναπτύχθηκαν στην αρχαία Ελλάδα και, βρήκαν εφαρμογή μόνο σε καθεστώτα άμεσης δημοκρατίας. Σήμερα οι λέξεις δημοκρατία, αξιοκρατία, ισότητα διατηρούν την αίγλη τους αλλά χρησιμοποιούνται, διαστρεβλωμένες, κακοποιημένες και, βιασμένες για προπαγάνδα από την πολιτική ελίτ και,το εκάστοτε κόμμα εξουσίας υπηρετώντας τα οικονομικά συμφέροντα της άρχουσας τάξης. Οι εκάστοτε πολιτικοί, που ασκούν εξουσία, αποβλέπουν αποκλειστικά στο δικό τους συμφέρον και, τα συμφέροντα της πολιτικής νομενκλατούρας, αδιαφορώντας, στην πράξη, για την πλειοψηφία των πολιτών.
    Την εποχή του Περικλή, η δημοκρατική αντίληψη της λαϊκής κυριαρχίας από τη σκοπιά της δημοκρατικής ιδεολογίας ορίζονταν ως εξής, συνέχισε:
   Η δημοκρατία χαρακτηρίζεται σαν καθεστώς κυριαρχίας της πλειοψηφίας,του λαού αλλά και σαν καθεστώς ισότητας όλων των πολιτών, καθεστώς νόμων που εξασφαλίζουν στην πλειοψηφία και στη μειοψηφία την ίδια ελευθερία και τα ίδια δικαιώματα άμεσης (και έμμεσης) συμμετοχής στη διοίκηση του κράτους (Θ.Π. Ιδεολογία και Φιλοσοφία στη Δημοκρατία της Αρχαίας Ελλάδας σελ. 281).
   Οι ελληνικές κυβερνήσεις ούτε καν αγγίζουν την έννοια της δημοκρατίας. Είναι –σύμφωνα με τους αρχαίους– αριστοκρατικές, ολιγαρχικές, όχι όμως δημοκρατικές. Πλειοψηφία του λαού, έλεγαν οι αθηναίοι. Σήμερα το 39%, η "αριστερή" κυβέρνηση το βαφτίζει πλειοψηφία, λαϊκή κυριαρχία... Ο ΣΥΡΙΖΑ αποτελεί παγκόσμια πρωτοτυπία αφού είναι το πρώτο αριστερό κόμμα που δεν έχει επιστημονικά δομημένη θεωρία και ιδεολογία και, όπως τα αστικά κόμματα εργάζεται και αυτός για την αναπαραγωγή του κεφαλαίου.
    Μιλώντας ο καλός μου φίλος, για την ισότητα και, την αξιοκρατία αναφέρθηκε στον Θουκυδίδη λέγοντας:
      Αλλά δια μεν των νόμων ασφαλίζεται εις όλους ισότης δικαιοσύνης δια τα ιδιωτικά των συμφέροντα, ενώ υπό την έποψιν της κοινής εκτιμήσεως, έκαστος πολίτης προτιμάται εις τα δημόσια αξιώματα, όχι διότι ανήκει εις ορισμένην κοινωνικήν τάξιν, αλλά δια την προσωπικήν του αξίαν. (Θουκυδίδης Β΄, 37 μετάφρ. Ελευθερίου Βενιζέλου).
    Είναι κοινό μυστικό πως στην Ελλάδα –με τις κυβερνητικές πολιτικές που ασκήθηκαν και ασκούνται– η ισότητα μεταφράζεται σε γρηγορόσημο. Η αξιοκρατία, με την γνωριμία κάποιου που έχει προσβάσεις στην εξουσία. Αλλοίμονο στους απείθαρχους...
   Η Ελλάδα σήμερα, λέει, δεν είναι κράτος κυρίαρχο. Χρεοκοπημένη και, διαφθαρμένη –από το λαϊκισμό του παπανδρεϊσμού και, της λαϊκής Δεξιάς με την κομμουνιστική Αριστερά συνένοχο έχουν σαμποτάρει την πραγματική πρόοδο που λέγεται μεταρρύθμιση, έχουν ενισχύσει τον παρασιτισμό και την ανομία– παραδόθηκε άνευ όρων, η Χώρα, στην απληστία των δανειστών, εκβιαστών από την λεγόμενη κυβέρνηση της αριστεράς.
    Η πορεία της χώρας ήταν προβλέψιμη, οφθαλμοφανής. Όταν σε μια χώρα δεν λειτουργούν οι θεσμοί, τότε, δεν εφαρμόζονται οι νόμοι με αποτέλεσμα να έχουμε ευρεία διαφθορά, αναφέρει ο Τοκβίλ.
   Η πληγή αυτή όμως δεν σταμάτησε ποτέ να κακοφορμίζει στην Ελλάδα από την Επανάσταση του 1821.
   Πελατειακό σύστημα, εξουσία – πλουτισμός, ευεργέτες – προστάτες, νεποτισμός, προστατευτισμός, ευνοιοκρατία, ρουσφέτια και, εξωτερική πολιτική υποταγής είναι μερικές λέξεις κλειδιά που στοιχειοθετούν τη σημερινή απώλεια της εθνικής ανεξαρτησίας της Ελλάδας.
   Ο κρατικός μηχανισμός, συνέχισε ο καλός μου φίλος, έγινε έρμαιο της εκμετάλλευσης και της απληστίας των προστατών. παζάρεμα θέσεων εργασίας, διαφθορά, συμφωνίες αλληλοϋποστήριξης και δωροδοκίες κατέστρεψαν τη διοίκηση και το δικαστικό σύστημα. Η πολιτική εκμαυλίστηκε και έχασε κάθε ίχνος εθνικής συνείδησης και πατριωτικής φροντίδας. Εφάρμοσαν "πολιτική εκπόρνευσης". Δεν είχαν πρόγραμμα ούτε οργάνωση, δεν γνώριζαν συνέδρια, πόσο μάλλον εσωτερική δημοκρατική διάρθρωση. Οι αρχηγοί των κομμάτων ήταν απόλυτοι άρχοντες των κομμάτων τους. Εσωκομματικές διαφωνίες οδηγούσαν στη διάλυση ολόκληρων πελατειακών δικτύων και στην έσχατη περίπτωση, σε φραξιονισμό. Ανάλογα με την επιτυχία ή αποτυχία του αρχηγού του κόμματος, η πελατεία αυξανόταν ή μειωνόταν. Παρόμοια, ο Έλληνας ψηφοφόρος δενψήφιζε υπέρ του κόμματος που συμφωνούσε, αλλά κατά του κόμματος που δεν παρείχε τις αναμενόμενες εξυπηρετήσεις (κοινώς, ρουσφέτια).
   Η κοινοβουλευτική διαφθορά, η δημιουργία εκλογικής πελατείας με χρήματα του κράτους υπήρξαν τα βασικά χαρακτηριστικά της επίσημης πολιτικής. Οι κυρίαρχες ομάδες στην Ελλάδα θεωρούν, και σήμερα, τις συντηρητικές δυνάμεις σαν τούς καλύτερους εγγυητές του κοινωνικού κατεστημένου. Αντιμετωπίζουν με καχυποψία και παίρνουν εχθρική στάση μπροστά σε κάθε ανανεωτική κοινωνική ή πολιτική ιδέα.
   Η επέμβαση εξωτερικών δυνάμεων στην εσωτερική εξέλιξη πήρε τέτοια έκταση που προσέλαβε, κάποιες στιγμές, σχεδόν θεσμικές καταστάσεις. Η ξενική επέμβαση στην πολιτική κατάσταση της Ελλάδας είναι τόσο βαθιά, τόσο προφανής που συχνά μας κάνει να ξεχνάμε το σημαντικό ρόλο που παίζουν οι εσωτερικές δυνάμεις μέσα στην Ελλάδα, οι οποίες συχνά επιζήτησαν αυτήν την επέμβαση ή συμβιβάστηκαν μαζί της. Πρέπει να αναζητήσουμε τις πραγματικές αιτίες αυτού του φαινομένου στις ιστορικές συνθήκες του σχηματισμού και της εξέλιξης της νεοελληνικής κοινωνίας
1.

   Από τον Θουκυδίδη (ξανά αυτός!), που η άγνοιά του, η αμέλεια της σπουδής του από τους πολιτικούς μας τους έχει κυριεύσει κατά κράτος, συνάγουμε πως: για να λειτουργήσει ένα κράτος πρέπει να έχει ικανή πολιτική ηγεσία, να λειτουργούν οι θεσμοί και, να έχουν οι πολίτες ανεπτυγμένη κοινωνική συνείδηση.
   Αν ένα κράτος δεν έχει ικανή πολιτική ηγεσία αλλά λειτουργούν τα άλλα δυό, λειτουργία θεσμών και ανεπτυγμένη κοινωνική συνείδηση στους ανθρώπους, το κράτος λειτουργεί. Αν έχει το πρώτο αλλά όχι τα άλλα δυό δεν κατορθώνει τίποτα.
   Στη Χώρα μας, τον ικανό πολιτικό τον δημιουργούν και μας τον σερβίρουν τα ΜΜΕ (διάβαζε διαπλεκόμενα συμφέροντα). Ο Θουκυδίδης, όμως, μας λέει πως ικανός αρχηγός είναι αυτός που έχει την ικανότητα να προβλέψει το μέλλον, μπορεί να πείθει το λαό, είναι υπεράνω χρημάτων και, είναι πατριώτης.
   Οι έλληνες πολιτικοί ποτέ δεν ασπάστηκαν το Θουκυδίδη2...
   Θα αναφερθώ, λέει ο φίλος μου, σε μαρτυρία μιας διακεκριμένης ευρωπαίας που συνέβη στην Ελλάδα την άνοιξη του 1942 και, βάζει μια πινελιά στην έννοια του πατριωτισμού.
- Ευρωπαία απευθυνόμενη σε ελληνίδα. Πόσα παιδιά έχεις;
- Ελληνίδα. Μέχρι πρόσφατα, είχα τρεις κόρες και έναν γιό. Τώρα έχω μόνο το αγόρι, τα κορίτσια μου πέθαναν.
- Ευρωπαία. Πως επέζησε το αγόρι;
- Ελληνίδα. –Με την αιώνια τρυφερότητα της μάνας ζωγραφισμένη στο πρόσωπό της. Έδινα στα κορίτσια λιγότερη τροφή και, την υπόλοιπη στο γιό.
- Ευρωπαία. Γιατί επέλεξες να δίνεις περισσότερη τροφή στο αγόρι.
- Ελληνίδα. Ελπίζω να επιζήσει, να μεγαλώσει και, να πάει στρατιώτης! (από ανέκδοτο, αμερικάνικο, κείμενο Ελληνόπουλα).
   Τι θα σκέφτονταν άραγε αυτή η Μάνα σήμερα, όταν πρόσφατοι πρωθυπουργοί: ο Αντρέας Παπανδρέου δεν υπηρέτησε στον ελληνικό στρατό, ο Γεώργιος Παπανδρέου και, ο Αντώνης Σαμαράς εξαγόρασαν το μεγαλύτερο μέρος της στρατιωτικής τους θητείας; 
   Να μη μακρηγορώ, αν η σημερινή κυβέρνηση δεν ερευνήσει και δεν προσπαθήσει να βάλει τις βάσεις ώστε να ξεριζωθούν, μακροχρόνια, οι κακοδαιμονίες που οδήγησαν στην απώλεια της εθνικής μας ανεξαρτησίας και, την εξαθλίωση του λαού τότε το μόνο που θα έχει πετύχει είναι να αφαιρέσει την αίγλη της αριστεράς, να εξαφανίσει τους αγώνες και το αίμα που έχυσαν οι προηγούμενες γενιές της μαχόμενης αριστεράς. Να ρίξει ταφόπλακα στα οράματα χιλιάδων βασανισμένων και, εκτελεσμένων. Θα στρώσει, και αυτή η κυβέρνηση, το χαλί της διαφοράς και, θα δώσει το δικαίωμα στους Γεωργιάδη, Βορίδη και ΣΙΑ να εμφανίζονται σαν οι "γνήσιοι" εκπρόσωποι της αριστεράς.

Βότση

   Πως θα αλλάξει η ελληνική κοινωνία, ρώτησα.
   Για να αλλάξει η κοινωνία πρέπει να αλλάξει ο άνθρωπος. Για να αλλάξει ο άνθρωπος πρέπει να αλλάξει η κοινωνία. Πρέπει, δηλαδή, ο άνθρωπος να σκέφτεται και να ενεργεί διαφορετικά. Ποιός όμως θα θεσμοθετήσει; Αυτοί που μας έφεραν στο σημερινό κατάντημα ούτε μπορούν, αλλά ούτε και θέλουν ουσιαστικές αλλαγές (κάπως έτσι εκφράστηκε ο Καστοριάδης)...
   Οι φιλόσοφοι μας διδάσκουν πως, δεν είναι τα υλικά αγαθά που καλυτερεύουν τη ζωή του ανθρώπου αλλά, η ανάπτυξη της κοινωνικής του συνείδησης.
   Βλέποντας πως οι έλληνες είχαν περιέλθει σε τέτοια κατάσταση που κατέχονταν μόνο από ευτελείς επιθυμίες για προσωρινές απολαύσεις, να αδιαφορούν τόσο για το δικό τους όσο και για το μέλλον των παιδιών τους, να ακολουθούν, φρόνιμα, το δρόμο της τύχης τους και, όχι να προσπαθούν με ταχύτητα και αποφασιστικότητα να τη βελτιώσουν, ζώντας σήμερα την προσπάθεια να κουκουλώσουν, οι κυβερνώντες, τις αιτίες που μας έριξαν στον γκρεμό, δεν αισιοδοξώ για την αλλαγή της ελληνικής κοινωνίας.

Διεκπεραίωση αλλά "ελληνικά".

   Θα αναφερθώ σε μια προσωπική μου υπόθεση, είπε ο καλός μου φίλος. Ήπιε λίγο τσίπουρο, χωρίς γλυκάνισο, να δοκιμάσει τον καινούργιο σπάνιο θαλασσινό μεζέ πίνα (ωμή με λεμόνι είναι νόστιμη αν είναι μικρή ενώ, οι μεγαλύτερες τηγανιτές με ξίδι είναι όνειρο!), φούσκες (ένα σπάνιο έδεσμα) και σωλήνες (πολύ νόστιμοι. Θέλουν καλό ποτό και καλή παρέα). Τοποθεσίες δεν λέμε, ονόματα δεν αναφέρουμε για ... ευνόητους λόγους.
   Εκκρεμεί στο δημόσιο μια υπόθεσή μου από το 1974!!! είπε. Να σημειωθεί ότι παρόμοιες υποθέσεις, από τον ίδιο τόπο, έχουν διεκπεραιωθεί προ πολλού γιατί οι άνθρωποι λειτούργησαν αλλά...ελληνικά. Ήτοι, ενήργησαν, όπως απαιτεί το πολιτικό μας σύστημα. Γρηγορόσημα ή υπουργοί της περιοχής συνέβαλαν στην εξυπηρέρησή τους, όχι διεκπεραίωση της υπόθεσης. Εγώ ο "αφελής", λέει, δεν ακολούθησα το δρόμο της διαφθοράς και, τιμωρήθηκα!!! Όπως ακριβώς ζητά, απαιτεί το πολιτικό μας σύστημα, να μπεις στο τραίνο της διαφθοράς, να "φιλήσεις χέρι" γιατί αν επιμένεις να διεκδικείς τα δικαιώματά σου σαν πολίτης τότε ...
   Ζητούσα, να μου εξηγήσει, κάποιος αρμόδιος υπάλληλος, με βάση ποιό νόμο ταχτοποιήθηκαν ορισμένοι –ανέφερα όλα τα στοιχεία– καθώς και, με ποιά νομοθεσία εγώ συνεχίζω να εξαιρούμαι. Δεν έχω πάρει ακόμα απάντηση σε επανειλημμένες αιτήσεις, τηλεφωνήματα και, προσωπικές επισκέψεις στις αρμόδιες υπηρεσίες. Δεν ξέρω αν και πότε θα εξετασθεί η υπόθεσή μου.
   Η αρμόδια, σημερινή, υπάλληλος –η μόνη που ασχολήθηκε, χωρίς γρηγορόσημο – δείχνοντας ευαισθησία στη μακροχρόνια ταλαιπωρία, άδικη και, χείριστη αντιμετώπιση της υπόθεσης έκανε ότι εμπίπτει στη δικαιοδοσία της.
   Πρέπει όμως, μου είπε, να αποφανθεί ένα τριμελές συμβούλιο το οποίο έχει καταργηθεί και, δεν λειτουργεί τα τελευταία χρόνια!!! Η ηγεσία του αρμόδιου υπουργείου θα πρέπει προβεί στις απαραίτητες ενέργειες επανασύστασης του συμβουλίου ή να δώσει το δικαίωμα στους υπαλλήλους να αποφασίζουν.
   Φθάσαμε στο τέλος σκέφτηκα. Χωρίς γρηγορόσημο ή "μπάρμπα στην Κορώνη".
   Σύμβουλος της αρμόδιας υπουργού, Κοινωνικών Υπηρεσιών και Αλληλεγγύης –αυτό το υπουργείο είναι αρμόδιο– στον οποίο απευθύνθηκα, μου απάντησε: "Δεν είσαι ο μόνος" και, "δεν ξέρω πότε θα συσταθεί η επιτροπή".
   Είναι ανώφελο να συζητήσω μαζί του, σκέφτηκα. Η αλαζονεία της εξουσίας τον θάμπωσε, μεταλλάχτηκε.
   Έστειλα συστημένο γράμμα στην αρμόδια υπουργό, Κα Θεανώ Φωτίου. Δεν γνωρίζω αν και τι ενέργειες έκανε. Ξέρω μόνο ότι δεν μπήκε στον κόπο να μου απαντήσει κάποιος από το υπουργείο της. Βαδίζει και, η σημερινή διοίκηση του υπουργείου στα χνάρια των προηγούμενων. Περιφρονεί, κυνηγάει και, αυτή, το ίδιο τον αδιάφθορο πολίτη.  
   Στην Ελλάδα, αν έχεις αφαιρέσει τη ζωή συνανθρώπου σου, με διάφορα επιχειρήματα βγαίνεις απ᾿ τη φυλακή. Αν έχεις βιάσει ανήλικο κοριτσάκι σε λίγα χρόνια είσαι ελεύθερος για, να το ξανακάνεις. Μεγαλέμπορος ναρκωτικών, απλό παραστράτημα, και, πριν αλέκτωρ λαλήσει τρις αφήνεσαι λευκός στην κοινωνία.
   Αν όμως δεν "φιλήσεις χέρι", αν δεν μπεις στο τραίνο της διαφθοράς ... θα περιμένεις μέχρι να ανανήψεις.
   Αντιστάθηκα, λέει ο φίλος μου, και, συνεχίζω να διεκδικώ τα δικαιώματά μου σαν πολίτης γνωρίζοντας πως είναι ευκολότερο να ταξιδέψεις σε άλλους Γαλαξίες από το να νικήσεις την ελληνική γραφειοκρατία και, υπουργική νοοτροπία. Δεν άλλαξα το σύστημα, δεν με άλλαξε όμως ούτε αυτό. Και μπορώ να λέω σε οποιονδήποτε κυβερνητικό παράγοντα που αγωνίζεται (με ή χωρίς εισαγωγικά) να σώσει την Ελλάδα πως, εγώ αντιστάθηκα δεν συνέβαλα στη σημερινή απώλεια της εθνικής της ανεξαρτησίας της Ελλάδας–πόσοι από αυτούς μπορούν να πουν το ίδιο;

Έλληνες βουλευτές και ισότητα.
   Είναι γνωστή η αθλιότητα που ο δικομματισμός, ο άκριτος κομματισμός κλπ, που οι ληστές με τη γραβάτα επέβαλαν και, συνεχίζουν να επιβάλλουν, στον ελληνικό λαό.
   Τα λαϊκά στρώματα ισοπεδώθηκαν, η κοινωνία διαλύθηκε. Ένα από τα "ταμπούρια" που ακόμα αντιστέκεται σθεναρά –εκτός από την διαπλεκόμενη ανομία– είναι η συντεχνία των βουλευτών!  Η Κα Θεανώ Φωτίου, υπουργός της σημερινής κυβέρνησης, παρέφρασε τον Ηράκλειτο δίνοντας συνταγή πως να αντιμετωπίσει η ελληνίδα οικοκυρά την οικονομική κρίση.
   Σύμφωνα με τον Αριστοτελικό φιλόσοφο Θεμίστιο (4ος αι. μ.χ.) όταν οι Πέρσες πολιορκούσαν την Έφεσο τα αποθέματα τελείωναν. Προσπαθώντας να βρουν λύση, οι γεμάτοι υπεροψία λόγοι υποδείκνυαν σαν ενόχους τους άλλοτε κυβερνήτες της Πόλης που την οδήγησαν στη δύσκολη αυτή κατάσταση. Η ατίμωση έπεφτε πάνω στους άμεσα υπεύθυνους, τους κυβερνήτες. Στις ατέλειωτες φλυαρίες δεν ακούγονταν καμιά πρόταση.
   Ανέβηκε, τότε, στο βήμα ο Ηράκλειτος. Ακούμπησε στο βήμα ένα κύπελλο γεμάτο νερό και, έριξε μέσα μια χούφτα αλεύρι και κριθάρι. Το ανακάτεψε με το δάχτυλό του ήπιε τον χυλό και, αποχώρησε χωρίς να πει λέξη.
   Οι Εφέσιοι κατάλαβαν την πρόταση του  "σκοτεινού" φιλόσοφου, που συμπεριλάμβανε και τον εαυτό του, και, άρχισαν να κάνουν οικονομία μέχρι που οι Πέρσες κουρασμένοι αναγκάστηκαν να λύσουν την πολιορκία.
   Οι έλληνες πολιτικοί με υπομονή και επιμονή εξαιρούν τους εαυτούς τους από οποιοδήποτε μέτρο λιτότητας. Διατηρούν το αφορολόγητο του μισθού τους, τα προνόμιά τους –που ήταν προκλητικά και στην περίοδο των παχιών αγελάδων– πληρώνονται αδρά για κάθε συμμετοχή τους σε επιτροπή της βουλής –γιατί, αφού αυτή είναι η δουλειά τους και, κατά κανόνα πηγαίνουν αδιάβαστοι, απροετοίμαστοι.
   Έδωσαν στον εαυτό τους ασυλία, αποφάσισαν το ανεύθυνο του υπουργού –καταργούν δηλαδή στην πράξη την ισότητα και, ισονομία των πολιτών– και συναγωνίζονται ποιός θα πλουτίσει περισσότερο. Χρησιμοποιούν τη Βουλή των Ελλήνων σαν εφαλτήριο της επαγγελματικής τους ανόδου.
   Όταν θέλεις να προστατέψεις κάποιον φροντίζεις να ελέγχεις τις πράξεις του (κυβερνητικές) και, όχι να απεμπολείς κάθε ουσιαστικό έλεγχο.
   Με τα διάφορα επιδόματα ο βουλευτικός μισθός ανέρχεται στα 20 000 ευρώ το μήνα και, άκουσον – άκουσον ασκούν και, παράλληλο επάγγελμα –με απόφαση της Βουλής, παρακαλώ. Κοντολογίς, οι "πατέρες" του έθνους δεν θεωρούν το αξίωμα του βουλευτή, υπουργού σαν κοινωνικό λειτούργημα αλλά ένα προσοδοφόρο επάγγελμα.
   Προσγειωθείτε, κύριοι της κυβέρνησης. Σταματήστε τις μεγαλοστομίες. Είναι, τουλάχιστον ανήθικο, τη στιγμή που έχεις ηττηθεί κατά κράτος να δηλώνεις νικητής σε πεινασμένους, άστεγους, άνεργους...Οι μνημονιακοί, κάθε χρώματος και απόχρωσης, στο ίδιο καζάνι βράζουν.
   Αυτό που δεν έχει εξαντληθεί ακόμα, είναι το διαφορετικό ήθος και η εντιμότητα της αριστεράς. Διατηρείστε τα.

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Οκτώβρης 2015

 

   1. Τοξότης: http://www.toxotis.se/politika/thykididis/istoria_eksartisi.html

   2. Ο Ελευθέριος Βενιζέλος έχει μεταφράσει το Θουκυδίδη και, ο Ηλίας Ηλιού έγραψε (στη φυλακή χωρίς βοηθήματα) ένα δοκίμιο Το μήνυμα του Θουκυδίδη, Κέδρος 1980.

 

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας.