Φώτης Κουβέλης: Αλλαγή πορείας στην οικονομία

Να διεκδικήσει με σαφήνεια, επιμονή και συστηματικότητα τη συνολική αντιμετώπιση όλου του χρέους της Ελλάδας, ζήτησε από τον πρωθυπουργό ο κ. Φ. Κουβέλης. Επιπλέον, ο πρόεδρος της Δ.Α. ζήτησε αλλαγή του περιεχομένου της οικονομικής πολιτικής και διαφορετική κατανομή των βαρών, ώστε να μην πληρώνουν τον λογαριασμό οι οικονομικά ασθενέστεροι. Παραδέχθηκε ότι δεν έγινε σοφότερος ως προς τη στρατηγική με την οποία πάει η Ελλάδα στη σύνοδο κορυφής, όπως δήλωσε δεν υπήρξε οριοθέτησή της, ούτε όμως και κάποια έστω υπαινικτική αναφορά στο ενδεχόμενο να τεθεί βέτο. Ο κ. Κουβέλης είπε στον πρωθυπουργό ότι στους εταίρους θα πρέπει να δοθεί το μήνυμα ότι η Ελλάδα δεν αντέχει άλλο, και τόνισε ότι θα πρέπει να υπάρξει μια συνολική αντιμετώπιση του χρέους, με αναδιάρθρωση η οποία θα αφορά και στην επιμήκυνση και στο επιτόκιο και σε κάθε περίπτωση στην έκδοση ευρωομολόγου, καλώντας τον πρωθυπουργό να διεκδικήσει το τρίπτυχο στις Βρυξέλλες. «Δεν αντέχει άλλο η ελληνική κοινωνία. Δεν μπορεί τα έσοδα να εξασφαλίζονται από τη μοναδική πηγή της περικοπής των αποδοχών, της απομείωσης της μισθωτής εργασίας, της περικοπής των συντάξεων και των δαπανών του κοινωνικού κράτους», δήλωσε και πρόσθεσε ότι «πρέπει να εκκινήσει ταχύτατα η παραγωγική διαδικασία, η οποία βρίσκεται καθηλωμένη». Σύμφωνα με τον πρόεδρο της Δ.Α., στη συνάντηση δεν έγινε καμία συζήτηση για το ενδεχόμενο πρόωρων εκλογών, κάτι που ο ίδιος δεν αποκλείει.

 

Από την εφημερίδα Καθημερινή

Το Συνέδριο της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ θα γίνει 31 Μαρτίου, 1,2,3 Απριλίου 2011 στην Αθήνα. Αίθουσα ΚΕΡΑΜΕΙΚΟΣ (Κεραμεικού 58, Μεταξουργείο).

  • Ομιλία
  • Νέα Καθήκοντα
  • Στοίχημα

Ομιλία Θανάση Αθανασίου στο 1ο Συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς

"(...)Επομένως, θεμέλιο της ‘ιδεολογικής’ φυσιογνωμίας της Δ.Α. δεν μπορεί παρά να είναι οι παραδοσιακές αξίες της Αριστεράς που περισσότερο από άλλοτε είναι σήμερα επίκαιρες: το κοινωνικό έναντι του ατομικού, το συλλογικό έναντι του ιδιωτικού, η ισότητα έναντι της ανισότητας, η άμεση συμμετοχική δημοκρατία έναντι της αντιπροσώπευσης, η εναλλαγή έναντι της μονιμότητας, η αειφορία έναντι της κερδοσκοπίας και της εξάντλησης των φυσικών πόρων, η κοινωνική αλληλεγγύη έναντι της φιλόπτωχης συμπεριφοράς του κράτους, ο δημόσιος χώρος έναντι του ιδιωτικού (...)"

περισσότερα

Συνεδριακή πρεμιέρα για τη Δημοκρατική Αριστερά

Η οικονομική κρίση, με την παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα, τα δυσβάσταχτα και άδικα βάρη που πέφτουν στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων και τα αποσαρθρωμένα εργασιακά δικαιώματα επιβάλλει καινούργια καθήκοντα για τη σύγχρονη Αριστερά. «Αυτά τα καθήκοντα θέλουμε να τα αναλάβουμε» υποστήριξη ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης κατά την ομιλία του στο 1ο συνέδριο της ΔΗΜ.ΑΡ

περισσότερα

Το αριστερό... στοίχημα

Η αυτόνομη επανεκκίνηση της Δημοκρατικής Αριστεράς, σε μια στιγμή πολλαπλών αδιεξόδων, πολιτικών, ηθικών, κοινωνικών, παραγωγικών και οικονομικών, είναι ένα σημαντικό εγχείρημα. Κυρίως γιατί είναι μία περίοδος που ο «προοδευτικός χώρος» επανατοποθετείται και επαναπροσδιορίζεται.

περισσότερα

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗ ΑΡΙΣΤΕΡΑ, ΟΙ ΘΕΣΕΙΣ ΜΑΣ - Η ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ

Μια νέα έλπίδα γεννιέται

Την Κυριακή 27 Ιουνίου 2010, το συλλογικό σώμα της Πανελλαδικής Συνδιάσκεψης, στην οποία συμμετείχαν οι σύνεδροι που αποχώρησαν από τις διαδικασίες του 6ου Συνεδρίου του ΣΥΝ, εκπρόσωποι από εκατοντάδες συνελεύσεις απ’ άκρου εις άκρον της χώρας, εκπρόσωποι από τις συλλογικότητες της ΑΡΣΗ, της «Πρωτοβουλίας για την Ανασυγκρότηση της Ανανεωτικής Αριστεράς», καθώς και ανέντακτοι πολίτες, εξέφρασε την επιθυμία να προχωρήσουν οι διαδικασίες ανασυγκρότησης της Ανανεωτικής και Δημοκρατικής Αριστεράς μέσα από την ίδρυση ενός αυτόνομου και διακριτού πολιτικού φορέα. Ίδρυσε το κόμμα της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ, ανέδειξε Πανελλαδική Πολιτική Επιτροπή η οποία και θα αναλάβει την ευθύνη να οδηγήσει στο 1ο Συνέδριο ως το τέλος του 2010
.
Η ίδρυση της ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΚΗΣ ΑΡΙΣΤΕΡΑΣ είναι μια επιβεβλημένη κίνηση για να απαντήσουμε άμεσα στο ολοένα διογκούμενο αίτημα της ελληνικής κοινωνίας για ριζική ανασυγκρότηση του πολιτικού πεδίου και των σημερινών κομματικών φορέων της χώρας μας καθώς και για τη διατύπωση μιας ολοκληρωμένης εναλλακτικής πολιτικής πρότασης. Αποτελεί, ταυτόχρονα, προσπάθεια υπεράσπισης του παρελθόντος και του μέλλοντος της ανανεωτικής, δημοκρατικής και οικολογικής Αριστεράς. Αποτελεί σήμερα μια ιστορική επιταγή, ώστε να συμβάλουμε στην ανασυγκρότηση της χώρας σε μια κατεύθυνση μεγαλύτερης ισότητας, κοινωνικής αλληλεγγύης, οικολογικής ανάπτυξης.
Ο πυρήνας των ανανεωτικών ιδεών, που τον κωδικοποιούμε στις θεμελιώδεις αρχές: «δημοκρατικός σοσιαλισμός - αριστερός ευρωπαϊσμός - μεταρρυθμιστική στρατηγική - οικολογική εγρήγορση» είναι και παραμένει στοιχείο της ταυτότητάς μας. Οι ιδέες αυτές εξακολουθούν να είναι ενεργές και να τροφοδοτούν τους προβληματισμούς μας για το μέλλον της αριστεράς. Γιατί ο χώρος της ανανεωτικής και διαρκώς ανανεούμενης αριστεράς είναι και πρέπει να είναι ένα ζωντανό κύτταρο υπεύθυνης στάσης, επίκαιρου λόγου, προγραμματικών θέσεων για την προοδευτική διακυβέρνηση της χώρας.

Η ΙΔΡΥΤΙΚΗ ΔΙΑΚΗΡΥΞΗ, στο σύνολό της.

επιστροφή

 


Η ΔΗΜΑΡ για την απεργία των μεταναστών

03/03/2011

Θέματα Επικαιρότητας

Η κατάσταση με την απεργία πείνας των μεταναστών έχει οδηγηθεί σε αδιέξοδο, λόγω της αδιάλλακτης στάσης τόσο του υπουργείου Εσωτερικών όσο και των απεργών μεταναστών. Υπάρχει ο κίνδυνος να θρηνήσουμε θύματα.
Η διαδικασία για την εύρεση λύσης πρέπει να ανοίξει. Η Δημοκρατική Αριστερά υιοθετεί τις προτάσεις της Ελληνικής Ένωσης για τα Δικαιώματα του Ανθρώπου. Και συγκεκριμένα:
• Τη διάκριση των μεταναστών που διαμένουν «χωρίς χαρτιά» στη χώρα σε δύο κατηγορίες: α. στους ενταγμένους στον κοινωνικό ιστό της χώρας, αυτούς δηλαδή που έχουν μεταφέρει στην Ελλάδα το κέντρο των βιοτικών τους σχέσεων και οι οποίοι δεν έχουν υπαχθεί σε καθεστώς νόμιμης παραμονής ή εξέπεσαν από τη νομιμότητα, και β. στους μη ενταγμένους και κυρίως εκείνους που επιθυμούν να διασχίσουν την Ελλάδα προς άλλο προορισμό.
• Τη θεσμοθέτηση μεταβατικής νομοθετικής ρύθμισης προκειμένου ο ήδη ενταγμένος, αλλά χωρίς καθεστώς νόμιμης παραμονής μεταναστευτικός πληθυσμός, να νομιμοποιηθεί και να βρεθεί σε πορεία κοινωνικής ενσωμάτωσης και να απεγκλωβιστεί από την περιθωριοποίηση και την παραβατικότητα
• Την καταγραφή των μεταναστών, ιδιαίτερα εκείνων που ζουν σε συνθήκες απόλυτου βιοτικού αποκλεισμού, εν μέσω κρίσης χωρίς εργασία, συχνά χωρίς οικογένειες, με προοπτική να φύγουν προς άλλη ευρωπαϊκή χώρα.

Η χώρα πρέπει να έχει ολοκληρωμένη μεταναστευτική πολιτική. Το επιβάλει η σημερινή κατάσταση και οι εξελίξεις που συντελούνται στον αραβικό κόσμο.

 

Υ.Γ Η απεργία πείνας των μεταναστών έληξε πριν την ανάρτηση αυτή.

 

επιστροφή

 

Συνεδριακή πρεμιέρα για τη Δημοκρατική Αριστερά

Ξεκίνησε σήμερα (31/3) το απόγευμα στον Κεραμεικό, το πρώτο συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς. Στο συνέδριο συμμετάσχουν 700 σύνεδροι που εξελέγησαν από περίπου 5.500 μέλη σε 180 συνελεύσεις που έγιναν σε όλη τη χώρα.
Τις εργασίες άνοιξε στις 7 μ.μ. η Οργανωτική Επιτροπή και ακολούθησε η ομιλία του προέδρου της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτη Κουβέλη. Θα ακολουθήσουν χαιρετισμοί από εκπροσώπους ελληνικών πολιτικών κομμάτων.
Την Παρασκευή και μέχρι το μεσημέρι του Σαββάτου θα γίνουν τοποθετήσεις συνέδρων, ενώ το Σάββατο το απόγευμα και μέχρι το βράδυ θα τεθούν σε ψηφοφορίες οι Θέσεις και οι Καταστατικές Αρχές του κόμματος και θα συνοψίσει ο Φ. Κουβέλης.
Τέλος την Κυριακή θα πραγματοποιηθεί η εκλογή προέδρου, Γραμματέα και της Πανελλαδικής Πολιτικής Επιτροπής που θα αριθμεί 110 μέλη, καθώς και η εκλογή της Εξελεγκτικής Επιτροπής.

Φωτ. Κουβέλης: Η κρίση επιβάλλει την ανάληψη νέων καθηκόντων από την Αριστερά

Η οικονομική κρίση, με την παρουσία του ΔΝΤ στην Ελλάδα, τα δυσβάσταχτα και άδικα βάρη που πέφτουν στις πλάτες των λαϊκών στρωμάτων και τα αποσαρθρωμένα εργασιακά δικαιώματα επιβάλλει καινούργια καθήκοντα για τη σύγχρονη Αριστερά. «Αυτά τα καθήκοντα θέλουμε να τα αναλάβουμε» υποστήριξη ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς, Φώτης Κουβέλης κατά την ομιλία του στο 1ο συνέδριο της ΔΗΜ.ΑΡ.
Σύμφωνα με τον ίδιο, τίποτα δεν έχει κριθεί ακόμη. «Η εξέλιξη της κρίσης δεν είναι γνωστή. Θα δυναμώσουν οι δυνάμεις της εργασίας και της παραγωγής ή θα συμπιεστούν περισσότερο για την αναστήλωση του νεοφιλελευθερισμού;». Όπως υποστήριξε ο Φώτης Κουβέλης «η έκβαση εξαρτάται από τις ενέργειες, τους αγώνες και τις πρωτοβουλίες της σύγχρονης Αριστεράς». 
Με αφορμή τις δραματικές εξελίξεις στη Φουκουσίμα, ο πρόεδρος της Δημοκρατικής Αριστεράς κάλεσε την ελληνική κοινωνία και την κυβέρνηση να κλείσουν οριστικά την πόρτα στην πυρηνική ενέργεια στη χώρα μας και να πάρουν όλες τις απαραίτητες πρωτοβουλίες ώστε να μην προχωρήσουν ανάλογα σχέδια σε γειτονικές χώρες. 

Ο Φώτης Κουβέλης, πρότεινε από το βήμα του 1ου συνεδρίου της ΔΗΜ.ΑΡ. την συλλογή εκατομμυρίων υπογραφών με αίτημα προς την Ε.Ε. να σταματήσει τη λειτουργία των πυρηνικών εργοστασίων και να αποτρέψει την εγκατάσταση νέων. 

Σχετικά με τις εξεγέρσεις στη Μέση Ανατολή και τον αραβικό κόσμο αλλά και την επέμβαση στη Λιβύη, ο Φώτης Κουβέλης δήλωσε μεταξύ άλλων, ότι η ελληνική κυβέρνηση οφείλει από σήμερα να αναλάβει στο πλαίσιο της Ε.Ε. πρωτοβουλίες προκειμένου να αναθερμανθεί η συνθήκη της Βαρκελώνης, στο αμέσως επόμενο διάστημα ώστε να προωθηθεί το κλίμα αμοιβαίας εμπιστοσύνης και συνεργασίας μεταξύ των χωρών του ευρωπαϊκού νότου και της αφρικανικής Μεσογείου αλλά και η στήριξή τους. 

Αναφερόμενος στις πρόσφατες εξελίξεις στην Ε.Ε. ο πρόεδρος της ΔΗΜ.ΑΡ. υποστήριξε ότι οι αποφάσεις των Ευρωπαίων ηγετών ήταν κατώτερες των οικονομικών και πολιτικών αναγκών της Ε.Ε. και συμπλήρωσε ότι η αναγκαία οικονομική διακυβέρνηση σε ευρωπαϊκό επίπεδο προωθείται με συντηρητική σφραγίδα. 

Κλείνοντας την ομιλία του, ο Φώτης Κουβέλης, ανέφερε ότι «χωρίς ριζική ανατροπή του συστήματος διαπλοκής και διαφθοράς και χωρίς την ήττα των δυνάμεων που υπηρέτησαν αυτό το σύστημα, η Ελλάδα δεν έχει μέλλον».  

επιστροφή

Το αριστερό... στοίχημα

Από τον Παναγιώτη Δ. Παναγιώτου

«E» 31/3

Σήμερα το απόγευμα, στον Κεραμεικό, ξεκινάει το πρώτο συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς. Είναι μια επανεκκίνηση του ρεύματος της Ανανεωτικής Αριστεράς, που, μέσα από μια νέα οργανωτική και πολιτική αυτονομία, επιδιώκει να επαναπροσδιορίσει τη σύγχρονη «φυσιογνωμία» και στρατηγική της δημοκρατικής αριστεράς, σε στιγμές μάλιστα μεγάλης κρίσης για τη χώρα. Το ανανεωτικό αριστερό ρεύμα σ' όλη τη μακρόχρονη πορεία του -από την ΕΔΑ μέχρι τον ΣΥΝ- παρ' όλα τα πολιτικά και τακτικά λάθη που μπορεί κάποιος να του καταλογίσει, προσέφερε στην ελληνική κοινωνία μια νέα πολιτική κουλτούρα, ποιότητα ιδεών, διαλόγου, ιστορικής αυτοκριτικής και συνθέσεων. Παρ' ότι αριστερό λαϊκό κίνημα, απέφυγε σθεναρά τον λαϊκισμό -που υπήρξε η «μάστιγα» της μεταπολίτευσης- έστω κι αν το πλήρωσε εκλογικά. Πλήρωσε επίσης ακριβά το γεγονός ότι είπε πράγματα και διατύπωσε πολιτικές θέσεις, με πρόδρομο τρόπο, έξω από τις τρέχουσες κομματικές σκοπιμότητες της στιγμής, με ψυχραιμία και νηφαλιότητα. Αναμφισβήτητα, όμως, η πνευματική επιρροή του υπήρξε πάντα πολύ μεγαλύτερη των εκλογικών του επιδόσεων.

Η αυτόνομη επανεκκίνηση της Δημοκρατικής Αριστεράς, σε μια στιγμή πολλαπλών αδιεξόδων, πολιτικών, ηθικών, κοινωνικών, παραγωγικών και οικονομικών, είναι ένα σημαντικό εγχείρημα. Κυρίως γιατί είναι μία περίοδος που ο «προοδευτικός χώρος» επανατοποθετείται και επαναπροσδιορίζεται. Αναζητάει ένα νέο μείγμα αξιών που να συνδέεται άμεσα με εφαρμόσιμες και ρεαλιστικές πολιτικές που θα ανοίγουν δρόμους στην κοινωνία και θα δημιουργούν βάσιμες προσδοκίες για ένα καλύτερο αύριο. Απεχθάνεται το αδιέξοδο, τη γενική άρνηση, τη «βία για τη βία» και την τακτική της έντασης και του χάους, που όχι μόνο δεν βγάζει πουθενά, αλλά οδηγεί τα πράγματα προς το χειρότερο...
Θα μπορέσει η Δημοκρατική Αριστερά να εκφράσει πολιτικά τις νέες ανάγκες ενός ευρύτερου προοδευτικού χώρου; Αυτό είναι το «στοίχημα» με το οποίο αναμετράται. Μέχρι στιγμής στην οκτάμηνη αυτόνομη παρουσία της η ΔΑ έδωσε ένα ισχυρό δείγμα θετικών πρωτοβουλιών στις αυτοδιοικητικές εκλογές. Στην Αθήνα, τη Θεσσαλονίκη, την Πάτρα και αλλού πρόβαλε και στήριξε τη δημιουργία ευρύτερων συνεργασιών που έφεραν στο προσκήνιο νέες δυναμικές και κυρίως νέες αντιλήψεις και προσεγγίσεις. Η Δημοκρατική Αριστερά δεν ψήφισε το μνημόνιο, όμως η πολιτική της είναι η αναζήτηση ρεαλιστικών εναλλακτικών λύσεων στο πραγματικό περιβάλλον της κρίσης και του μνημονίου. Ο Φώτης Κουβέλης π.χ. ζήτησε συνάντηση των πολιτικών αρχηγών για να δώσουν ένα «κοινό μήνυμα» προς τους Ευρωπαίους εταίρους. Ενώ η προσπάθεια ευρύτερων πολιτικών συγκλίσεων (οικολόγοι κ.λπ.) σε προγραμματική βάση αποτελεί σταθερή επιδίωξη του νέου κόμματος. Για να δούμε... Ισως η ανανεωτική αριστερά αποδειχθεί ότι ταιριάζει περισσότερο στις δύσκολες εποχές!
Παναγιώτης Δ. Παναγιώτου από το "ΕΘΝΟΣ"

επιστροφή


Ομιλία Θανάση Αθανασίου στο 1ο Συνέδριο της Δημοκρατικής Αριστεράς

Δεν θα αναφερθώ σε ζητήματα πολιτικής κατεύθυνσης αφού έχουμε υποβάλει, με το Νικηφόρο Σταματάκη, ορισμένα κείμενα σχετικά με το μνημόνιο, τα άμεσα μέτρα αντιμετώπισης του δημοσιονομικού προβλήματος, το πολιτικό σύστημα, την εξωτερική πολιτική και τη μεσομακροπρόθεσμη οικονομική στρατηγική, κείμενα που θα συζητηθούν στην Επιτροπή Θέσεων προκειμένου να αποφασιστεί αν θα ενσωματωθούν ή όχι στο εισηγητικό κείμενο των θέσεων.   

Η ίδρυση της Δ.Α. είναι η αναγκαία συνθήκη για την ανασυγκρότηση και τον εκσυγχρονισμό της Αριστεράς και την ανανέωση του πολιτικού σκηνικού της χώρας. Το εάν θα είναι και η ικανή συνθήκη για να πραγματοποιηθεί αυτό θα εξαρτηθεί από τη μελλοντική πορεία της στην καθημερινή πολιτική δράση. Είναι, λοιπόν, μια δυνατότητα που εμπεριέχει όλες τις εκδοχές επιτυχίας και αποτυχίας. Κλειδί για την επιτυχία είναι η πραγμάτωση, στην πράξη, αυτού που λέμε «Ένα Άλλο Κόμμα» σε αντιδιαστολή προς το «Άλλο Ένα Κόμμα».

Έτσι, θα ασχοληθώ με ορισμένα φυσιογνωμικά χαρακτηριστικά που πρέπει να διαπερνούν την ταυτότητά της και την πολιτική της πρακτική ως sine qua non προϋπόθεση γι’ αυτό το «Ένα Άλλο Κόμμα», για μια θετική πορεία.

  • Θεμέλιο της ιδεολογικοπολιτικής φυσιογνωμίας της Δ.Α. Ποια πρέπει να είναι η οπτική, ο φακός κάτω από τον οποίο πρέπει να δοκιμάζονται οι πολιτικές θέσεις του κόμματος; Η αναφορά στο σοσιαλισμό είναι μια οραματική εκδοχή, με φορτισμένη ιστορικότητα αλλά όταν μας ζητηθεί να την περιγράψουμε ως κοινωνικοοικονομικό σχηματισμό, ως τρόπο παραγωγής θα πούμε κάποια συγκεκριμένα πράγματα για το εποικοδόμημα αλλά ελάχιστα ή τίποτα που να αποσαφηνίζουν τα θεμελιώδη χαρακτηριστικά του ως τρόπο παραγωγής, διανομής, κατανάλωσης κλπ. Μας διαφεύγουν ζητήματα που αφορούν τη σχέση κράτους-αγοράς, δημόσιου-ιδιωτικού, καταμερισμού της εργασίας-οργάνωσης και διεύθυνσης της παραγωγής, κλπ. Δεν είναι ούτε δυνατόν ούτε επιστημονικά ορθό να περιγράψουμε τη συγκεκριμένη μορφή οργάνωσης του μελλοντικού κοινωνικοοικονομικού σχηματισμού. Το μέλλον θα προκύψει από την εξέλιξη του παρόντος έτσι που ακόμη δεν μπορούμε να το φανταστούμε σήμερα. Επομένως, θεμέλιο της ‘ιδεολογικής’ φυσιογνωμίας της Δ.Α. δεν μπορεί παρά να είναι οι παραδοσιακές αξίες της Αριστεράς που περισσότερο από άλλοτε είναι σήμερα επίκαιρες: το κοινωνικό έναντι του ατομικού, το συλλογικό έναντι του ιδιωτικού, η ισότητα έναντι της ανισότητας, η άμεση συμμετοχική δημοκρατία έναντι της αντιπροσώπευσης, η εναλλαγή έναντι της μονιμότητας, η αειφορία έναντι της κερδοσκοπίας και της εξάντλησης των φυσικών πόρων, η κοινωνική αλληλεγγύη έναντι της φιλόπτωχης συμπεριφοράς του κράτους, ο δημόσιος χώρος έναντι του ιδιωτικού ….. Αυτό είναι, κατά τη γνώμη μου, το εννοιολογικό πλαίσιο βάσει του οποίου οφείλουμε να διαμορφώνουμε πολιτικές, στάσεις, συμπεριφορές.
  • Η Δ.Α. δεν είναι (δεν νοείται να είναι) μέρος του παλιού πολιτικού συστήματος που χρεοκόπησε τη χώρα οικονομικά, ηθικά, πολιτισμικά. Κεντρικό στοιχείο της φυσιογνωμίας της οφείλει να είναι η απόλυτη αντιμαχία με το σύστημα αυτό, η υπέρβαση του οποίου αποτελεί εκ των ων ουκ άνευ προϋπόθεση για την άρση των αδιεξόδων και την πρόοδο του τόπου. Το σύστημα αυτό πρέπει να μπει στο χρονοντούλαπο της ιστορίας. Μόνο έτσι, θα μπορέσει να συντονιστεί η Δ.Α. με τα ρεύματα και τις κοινωνικές δυνάμεις εκείνες που ψάχνουν για μια νέα ελπίδα και όχι μια πρόσκαιρη σημαία ευκαιρίας, διαμαρτυρίας. Αν συμφωνούμε σ’ αυτό, τότε, ο καθημερινός δημόσιος πολιτικός λόγος που εκπέμπεται πρέπει να διαπερνάται με σαφήνεια από την οπτική αυτή.
  • Ριζοσπαστικός λόγος. Η Δ.Α. πρέπει να εκφέρει λόγο ρεαλιστικό, εφικτό αλλά και ταυτόχρονα ριζοσπαστικό έτσι ώστε να απαντά στις επείγουσες ανάγκες της κοινωνίας για βαθιές αλλαγές, για τομές στις παθογένειες της κοινωνίας. Παραδείγματος χάριν, να προβάλλουμε το αίτημα για έλεγχο του πόθεν έσχες από το 1980 μέχρι σήμερα για όσους χρημάτισαν υπουργοί, βουλευτές, γενικοί γραμματείς υπουργείων, διοικητές δημόσιων οργανισμών και επιχειρήσεων, κρατικών τραπεζών, για τους διευθυντές εφοριών, τελωνείων, πολεοδομιών κλπ, έτσι ώστε να εντοπιστεί ο παράνομος πλουτισμός και να δημευτούν περιουσίες που δεν μπορεί να δικαιολογηθούν με ταυτόχρονη ποινική δίωξη των υπευθύνων. Επίσης, να απαιτήσουμε έλεγχο των μεταβιβάσεων ακινήτων που έγιναν την τελευταία πενταετία ώστε να εντοπιστεί ο άνομος πλουτισμός και η βλάβη του δημοσίου. Ακόμη, να προωθούμε αντιλήψεις για νέες μορφές οργάνωσης της παραγωγής /διανομής, νέα καταναλωτικά πρότυπα, οικονομική και κοινωνική δικτύωση, κλπ. Αντίθετα, δεν είναι ριζοσπαστική, αριστερή στάση να μένουν στο απυρόβλητο πρακτικές των δημάρχων, που ως φορείς λαϊκής εξουσίας όχι μόνο δεν προώθησαν στην πράξη εναλλακτικές πρακτικές εξουσίας αλλά αντίθετα ενσωματώθηκαν πλήρως στο καθεστώς της ρεμούλας και της διαφθοράς. Ούτε είναι ριζοσπαστική στάση η υπεράσπιση ενός παθογενούς status quo στην εκπαίδευση / πανεπιστήμια.  Η αριστερά αντί να είναι πρωτοπόρος στην προβολή του αιτήματος για ριζικές αλλαγές έγινε θεματοφύλακας του τέλματος και των συμφερόντων μιας νομενκλατούρας..
  • Λαϊκότητα, κόμμα λαϊκό όχι λαϊκιστικό. Η Δ.Α. πρέπει είναι μακριά από λαϊκισμούς και συντεχνιασμούς, αλλά ο πολιτικός της λόγος πρέπει να χαρακτηρίζεται από λαϊκότητα τόσο στο περιεχόμενο όσο και στην εκφώνηση του. Να εκφράζει, δηλαδή, τις ανάγκες και τα αιτήματα των υποδεέστερων τάξεων και στρωμάτων, των ανθρώπων της εργασίας, των ανέργων, των αγροτών, των μικρομεσαίων, του πνευματικού προλεταριάτου, πάντα στο ευρύτερο πλαίσιο του κοινωνικού συμφέροντος. Ένα κόμμα που δεν θα ριζώσει στο νου και την καρδιά των λαϊκών τάξεων και στρωμάτων θα είναι μετέωρο και χωρίς δυναμική. Ο δημόσιος λόγος της Δ.Α. πρέπει να είναι απλός, κατανοητός, σαφής, λιτός. Από την άποψη αυτή έχουν σοβαρή ευθύνη οι δημόσιοι εκφραστές του κόμματος.
  • Κόμμα πατριωτικό. Η Δ.Α. πρέπει να είναι κόμμα διεθνιστικό και ταυτόχρονα πατριωτικό. Με οικουμενική οπτική αλλά όχι κοσμοπολίτικη που ερωτοτροπεί με την αμερικανικού τύπου παγκοσμιοποίηση των πολυεθνικών εταιρειών. Η αριστερά, ιστορικά, αντλεί τη δύναμή της από τη σύζευξη του ταξικού με το εθνικό, το πατριωτικό που αποτελεί το πιο αποτελεσματικό ανάχωμα στον εθνικισμό, το ρατσισμό και το σωβινισμό. Η υπεράσπιση των λαϊκών παραδόσεων, της ελληνικής ταυτότητας στη δυναμική της εξέλιξη, και η απόκρουση του εθνομηδενισμού που οδηγεί στην ισοπέδωση και τη μετατροπή των πολιτών σε απλούς καταναλωτές των προϊόντων των πολυεθνικών πρέπει να συνιστά στοιχείο της πολιτιστικής φυσιογνωμίας της σύγχρονης Αριστεράς.
  • Κόμμα δημοκρατικό, αντιγραφειοκρατικό στην πράξη και όχι στις διακηρύξεις. Οι δημοκρατικές διαδικασίες, η τήρηση των συλλογικών κανόνων είναι προϋπόθεση  για την πολιτική και την ψυχική ενότητα του κόμματος. Δεν υπάρχουν ισόβιες ηγεσίες, ισόβιοι βουλευτές αλλά αντίθετα προωθούνται νέοι άνθρωποι στα κέντρα λήψης των αποφάσεων και στη δημόσια εκπροσώπηση του κόμματος.
  • Η Δ.Α. διεκδικεί την κυβερνητική εξουσία αλλά δεν χαρακτηρίζεται από κυβερνητισμό, δεν ετεροκαθορίζεται και δεν αποτελεί συμπλήρωμα κανενός. Απευθύνεται ευθέως στον ελληνικό λαό και του ζητά να την εμπιστευτεί στη διακυβέρνηση του τόπου. Ταυτόχρονα, είναι έτοιμη να συμπορευτεί με δυνάμεις που μπορεί να αποδεσμεύονται από το παλιό πολιτικό σύστημα και τα κατεστημένα κόμματα εφόσον υπάρχει κοινό πεδίο αναφοράς και φερέγγυα άτομα. Η Δ.Α. πρέπει να έχει ιδεολογικό μέτωπο προς ολοκληρωτικά και ανελεύθερα πρότυπα κοινωνικής οργάνωσης, προς τη σοσιαλδημοκρατία που έχει συγκλίνει απόλυτα με το νεοφιλελευθερισμό και την παρακμή.
  • Η ηθική υπόσταση της Αριστεράς. Η αριστερά οφείλει να ανακτήσει την ηθική υπόσταση που ιστορικά είχε αλλά την έχασε μετατρεπόμενη σε χώρο ιδιοτέλειας, καριερισμού χωρίς αρχές, επαγγελματισμού και συναλλαγής.
  • Τέλος, όλα αυτά πρέπει να ενσωματωθούν στο γενετικό υλικό, στο DNA των μελών και ιδιαίτερα του ηγετικού πυρήνα του κόμματος ώστε να διαποτίζουν την καθημερινή δημόσια συμπεριφορά και έκφραση του χώρου. Διαφορετικά μπορεί να συνιστούν μια καλή έκθεση σκέψεων και ιδεών, αλλά χωρίς πολιτική ανταλλακτική αξία.

Επιστροφή, στην αρχή αυτής της σελίδας.