Ελπίδα που χάθηκε

"Δυστυχισμένε μου λαέ, καλέ και ηγαπημένε, πάντοτ’ ευκολοπίστευτε και πάντα προδομένε". Διονύσιος Σολωμός.


"Από την ίδρυση του ελληνικού κράτους οι κανόνες του πολιτικού παιχνιδιού είναι καθορισμένοι. Το εξωτερικό κατευθύνει τις εσωτερικές δυνάμεις και συνάμα παίζει το ρόλο του ενδιαφερόμενου διαιτητή. Οι μηχανισμοί του παιχνιδιού αυτού, αν και τους λείπει η ευελιξία, μπορούν και προσαρμόζονται στις εκάστοτε συνθήκες και ακολουθούν τον πολύ αργό μετασχηματισμό της νεοελληνικής κοινωνίας".

Με την πτώση της δικτατορίας δεν ικανοποιήθηκε το λαϊκό αίσθημα για αλλαγή στο πολιτικό σκηνικό. Η κοινωνική δυσφορία δεν έφερε το κίνημα, που περίμενε ο ελληνικός λαός, με στόχο να πραγματοποιήσει τη Δημοκρατία στην Ελλάδα. Ο "γυάλινος κυματοθραύστης" που χτίστηκε για την ανάσχεση της αριστεράς, επέτρεψε σε ΠΑΣΟΚ/ΝΔ με την άμεση ή έμμεση βοήθεια του ξένου προστάτη, να επικρατήσουν και να συνεχίσουν την πολιτική κουλτούρα με το πελατειακό σύστημα να είναι πάντα στο επίκεντρο.
Δημιούργησαν μια νοοτροπία στον ελληνικό λαό που επιθυμούσε να αποχτήσει/αυξήσει την υλική του ευμάρεια. Ο Tocqueville αναφερόμενος στη νοοτροπία αυτή, αναφέρει: ”Οι άνθρωποι ακολουθούν δύο διαφορετικούς δρόμους με κατεύθυνση προς την δουλεία: η τάση να εξασφαλίσουν την προσωπική υλική τους ευημερία τους αφαιρεί το ενδιαφέρον για ενεργό συμμετοχή στην διαχείριση των κοινών, ενώ η ίδια επιθυμία για υλική ευημερία τους φέρνει σε συνεχώς μεγαλύτερη εξάρτηση από την κρατική εξουσία”.


Οι κυρίαρχες ομάδες στην Ελλάδα θεωρούν, και σήμερα, τις συντηρητικές δυνάμεις σαν τούς καλύτερους εγγυητές του κοινωνικού κατεστημένου. Αντιμετωπίζουν με καχυποψία και παίρνουν εχθρική στάση μπροστά σε κάθε ανανεωτική κοινωνική ή πολιτική ιδέα.
Βρισκόμαστε σε μια κατάσταση όπου όλη η πολιτική ζωή και η ζωή του κράτους είναι οργανωμένη έτσι ώστε να κρύβει από τους πολίτες όσα συμβαίνουν στην πραγματικότητα και να τους εμποδίζει να διαμορφώσουν έγκυρη κρίση, γι αυτό, η πρώτη ανάγκη που προβάλλει για τους αριστερούς είναι να κατανοήσουν και να ερμηνεύσουν τα γεγονότα σε νέο πλαίσιο. Είναι επιτακτική η ανάγκη για ένα "Νέο Διαφωτισμό" που θα μας απαλλάξει όχι από τα χρέη αλλά τον τρόπο σκέψης και τις πρακτικές που μας χρεοκόπησαν.
Στη χώρα μας, που δεν λειτουργούν οι θεσμοί με αποτέλεσμα να μην εφαρμόζονται οι νόμοι, δημιουργήθηκε ένα εκτεταμένο σύστημα διαφθοράς.
Η ίδρυση της ΔΗΜΑΡ με τη συμμετοχή ανθρώπων του "Ρήγα Φεραίου" που ήταν, "δίκαιοι κ' ίσιοι σ' όλες τους τις πράξεις...πάντοτε την αλήθεια ομιλούντες". Ανεξάρτητων αριστερών που πίστεψαν ότι θα εύρισκαν πολιτική στέγη. ανθρώπων που δεν μετάλλαξε ο Πασοκικός "σοσιαλισμός", γέννησε ελπίδες ότι το κόμμα αυτό με φρέσκιες ιδέες αναλύσεις και προτάσεις, θα έβαζε ένα λιθαράκι στην αναγέννηση του πολιτικού συστήματος. Θα έφερνε στην επικαιρότητα την ανάγκη ανάπτυξης πολιτικού ήθους και κοινωνικής συνείδησης.

Δεν θα ακολουθούσε την παράδοση να προσπαθεί να βρει τρόπους να ευχαριστήσει/κολακέψει ψηφοφόρους και να ικανοποιήσει συντεχνιακά συμφέροντα. Οι πολιτικοί, που ακολουθούν τέτοια πολιτική, είναι ανεπαρκείς. Οι προσωπικές τους φιλοδοξίες και/ή η απληστία, τους οδηγούν σε πολιτικές επιλογές που έρχονται σε αντίθεση με τα συμφέροντα της χώρας.

Γρήγορα, πολύ γρήγορα, οι ελπίδες εξανεμίσθηκαν. Λίγους μόνο μήνες μετά το ιδρυτικό συνέδριο της ΔΗΜΑΡ, Μάρτη 2012, έγιναν οι πρώτες παραιτήσεις  τόσο από την Κεντρική Επιτροπή όσο και από το κόμμα.
Ο Τοξότης αναρτά τις παραιτήσεις αυτές. "για να γυρίσει ο ήλιος θέλει δουλειά πολύ".

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Μάρτης 2013

Επιστροφή, στην αρχή αυτής της σελίδας.