Στην Ελλάδα, η ατιμωρησία των δοσίλογων και κάθε είδους συνεργάτη των γερμανών έχει υπαχθεί στην κατηγορία εκείνη των προβλημάτων που, αποφεύγεται επιμελώς να θιγούν.
     Για τα αστικά κόμματα, που μέσα σε κλίμα πολιτικής αστάθειας συγκροτούν με την επέμβαση του ξένου παράγοντα βραχύβιες κυβερνήσεις, η εκκαθάριση, αν δεν είναι ανάθεμα, θεωρείται επουσιώδους σημασίας...

Μια κυβέρνηση δούλων...


(συνέχεια από προηγούμενο)

     "Οι φοβερές πληροφορίες για την Ελλάδα που έφθασαν σε μας, φανερώνουν πως ο φασισμός που έγινε αιτία να χαθούν πολλά εκατομμύρια άνθρωποι στον Β΄ Πόλεμο, δεν ξεριζώθηκε. Αυτά που συμβαίνουν στην Ελλάδα σήμερα, είναι μόνο μια επανάληψη των γεγονότων που επέτρεψαν στον φασισμό να επικρατήσει στην Ιταλία και τη Γερμανία. Είναι καθήκον της παγκόσμιας εργατικής τάξης, προκειμένου να αποφευχθεί ένας τρίτος παγκόσμιος πόλεμος, να επικεντρώσει την προσοχή της στην Ελλάδα."
(Κα Βράντοκ, βουλευτής, σε ομιλία της στο συνέδριο του Εργατικού Κόμματος της Αγγλίας).

Γράμμος Ασημοχώρι

    Η εφαρμογή του δόγματος Τρούμαν δεν είχε ακόμα γνωστοποιηθεί στην Ελλάδα και, οι δουλοπρεπείς κυβερνητικοί βιάστηκαν να συντονιστούν με τα νέα τους αφεντικά εξαπολύοντας τρομοκρατία σε τέτοιο βαθμό που, ανάλογη δεν υπήρξε ούτε στη γερμανική κατοχή.
    Σε μια μονάχα νύχτα, στις αρχές του 1947, συνελήφθηκαν στην Αθήνα 600 δημοκρατικοί πολίτες. Μερικές μέρες αργότερα, ύστερα από την ανακοίνωση του δόγματος Τρούμαν, δολοφονήθηκε ο Γιάννης Ζεύγος υπουργός και εκπρόσωπος του ΕΑΜ στην επιτροπή έρευνας των Ενωμένων Εθνών για την Ελλάδα.
    Την δολοφονία του Ζεύγου περιέγραψε σε επιστολή του, ο Σιδηρόπουλος, ένας από τους δολοφόνους. Αργότερα, δύο ακόμα συνεργοί αποκάλυψαν σαν οργανωτή της δολοφονίας τον υπουργό Δημόσιας Τάξης Ζέρβα:
    "Μας έδωσαν όπλα για να δολοφονήσουμε το Ζεύγο, τους δικηγόρους Σακελαρόπουλο και Δηλάβερη καθώς και τον γιατρό Πασαλίδη. Ο Τσάκωνας –ήταν αρχηγός της επιχείρησης– και ο Βλάχος, μας είχαν διαβεβαιώσει πως δεν είχαμε να φοβόμαστε τίποτα γιατί η επιχείρηση γίνεται σε συνεργασία με την ηγεσία του υπουργείου Δημόσιας Τάξης.
    Οι οδηγίες που είχαμε προέβλεπαν την δολοφονία του Ζεύγου κατά τη διάρκεια της νύχτας, με πλήρη μυστικότητα, στο ξενοδοχείο που διέμενε. Αρχίσαμε την παρακολούθησή του στις 16 του Μάρτη 1947. Η πρώτη απόπειρα έγινε τη νύχτα της 19 του Μάη. Στις 8 το βράδυ ήρθε στο ξενοδοχείο ο Ζεύγος με τη γυναίκα του. Τη δολοφονία, όμως, απέτρεψε μια συνέντευξη τύπου που είχε ο Ζεύγος στο ξενοδοχείο εκείνο το βράδυ.
    Το πρωί της Πέμπτης, στις 8.30, πήραμε εντολή από τον Τσάκωνα να είμαστε σε επιφυλακή μέχρι τις 10.00. Ο Τσάκωνας και ο Βλάχος είχαν συνάντηση με το Ζέρβα για να πάρουν εντολές. Επέστρεψαν στις 10.30. Με πήραν παράμερα και μου είπαν: "Τους συναντήσαμε όλους (Ζέρβα και τους υπόλοιπους). Η εντολή για τη δολοφονία του Ζεύγου ισχύει, πρέπει να δολοφονηθεί. Ο χρόνος και ο τόπος δεν έχουν καμιά απολύτως σημασία".
     "Εγώ και επτά ακόμα άτομα αποκλείσαμε την οδό Αγία Σοφία στη γωνία του σχολείου. Η ώρα ήταν 11.00 όταν ο Ζεύγος βγήκε έξω και προχώρησε προς την εφημερίδα Αγωνιστής. Τον ακολουθήσαμε εκεί. Όταν έφυγε από την εφημερίδα τον ακολούθησε ο Βλάχος, από πολύ κοντά, στο εστιατόριο όπου θα έτρωγε. Υπήρχαν πολλοί πελάτες στο εστιατόριο και δεν μπορούσαμε να δράσουμε μέσα. Τον περιμέναμε έξω, στην απέναντι πλευρά του δρόμου. Μόλις ο Ζεύγος βγήκε από το εστιατόριο, ο Βλάχος προχώρησε προς αυτόν και τον πυροβόλησε δυό φορές στην πλάτη από απόσταση δυό μέτρων. Έπεσε αμέσως νεκρός στο δρόμο. Στη συνέχεια, έχοντας επιτελέσει το "πατριωτικό" μας χρέος πήγαμε όλοι στο επιτελείο μας."
    Η σουηδέζα συγγραφέας ζώντας σε μια χώρα όπου υπάρχει ελευθερία έκφρασης, δεν παραλείπει να αναφερθεί στην καταπίεση της σκέψης και της έκφρασης που επικρατεί στην Ελλάδα.
   Τον Μάη του 1946 η κυβέρνηση ενεργοποίησε νόμο του 1912, όπου αναστέλλονται μια σειρά από συνταγματικούς νόμους, που εγγυούνται τις ελευθερίες των πολιτών. Τα άρθρα αυτά αναφέρουν πως: κανένας δεν θα προφυλακίζεται χωρίς εισαγγελική εντολή. Με απόφαση του ποινικού δικαστή μπορεί να ελευθερωθεί με εγγύηση ο κρατούμενος για πολιτικούς λόγους. Η ελευθερία της συνάθροισης είναι εγγυημένη καθώς και το οικογενειακό άσυλο, η ελευθερία του τύπου, το απόρρητο της αλληλογραφίας κλπ.
    Με βάση το νόμο αυτό ξανάρχισαν τα στρατιωτικά δικαστήρια να δικάζουν πολίτες. Στην αρχή θα εφαρμόζονταν σε περιοχές που οι συνθήκες ήταν "ανώμαλες" λόγω του εμφύλιου πολέμου. Γρήγορα όμως γενικεύθηκαν και, τον Οκτώβρη του 1947 με απόφαση του Σοφούλη τα δικαστήρια αυτά λειτουργούσαν και στην Αθήνα που, μέχρι τώρα ήθελε να εμφανίζει στο εξωτερικό δημοκρατικό πρόσωπο. Σήμερα λειτουργούν ανελέητα σε όλη την Ελλάδα.

Γυναίκες αντάρτισσες

   Τα στοιχεία για το σύνολο των εκτελεσμένων ποικίλουν. Αν δεχθούμε τα επίσημα στοιχεία της κυβέρνησης είναι και αυτά τρομακτικά. Σε ένα υπόμνημα του υπουργού Τύπου της κυβέρνησης των Αθηνών, από το 1946 μέχρι της 31 Αυγούστου 1948, εκτελέσθηκαν 1551 ύστερα από αποφάσεις στρατιωτικών δικαστηρίων. Σύμφωνα, πάντα με τον υπουργό Τύπου, οι 116 εκτελέσθηκαν το 1946, 668 το 1947 και 747 στους πρώτους οκτώ μήνες του 1948. Με την αυξανόμενη βία και τρομοκρατία αυξάνονται και οι εκτελέσεις δημοκρατικών πολιτών. Ο υπουργός, συνεχίζοντας, αναφέρει πως 231 πολίτες δικάστηκαν σε θανατική ποινή, και εκτελέσθηκαν στο διάστημα αυτό1.
   "Η ελληνική κυβέρνηση είναι μια κυβέρνηση φοβισμένων", γράφει ο άγγλος βουλευτής στο Εργατικό Κ, Γεώργιος Θωμάς στον πρόλογο της μπροσούρας "Η Βρετανία στην Ελλάδα" που έστειλε στον συνταγματάρχη Α.Σέππαρτ. Η παρατήρηση είναι εύστοχη. Αυτό που η ελληνική κυβέρνηση φοβάται είναι ο ίδιος ο ελληνικός λαός. Ένας φόβος που την οδηγεί συνεχώς σε φρικιαστικότερες ενέργειες.
     Πάνω απ᾿ όλα, η παγκόσμια κοινή γνώμη συγκλονίστηκε από τις μαζικές δολοφονίες σε ανυπεράσπιστους φυλακισμένους που περιοδικά πραγματοποιήθηκαν την περασμένη χρονιά. Πρόκειται για φυλακισμένους από το 1945 που μοναδικό τους "έγκλημα" ήταν η συμμετοχή τους στον αγώνα ενάντια στους γερμανούς και, η ειρηνική διαμαρτυρία τους στις κυβερνητικές αυθαιρεσίες το Δεκέμβρη του ᾿44. Από τους έγκλειστους σε διάφορες φυλακές καταδικάσθηκαν 2.960 σε θάνατο. Μέχρι σήμερα εκτελέσθηκαν οι 1.400. Οι φυλακισμένοι ανέρχονται σε 70.000 –διπλασιάστηκαν με την κυβέρνηση Σοφούλη - Τσαλδάρη.
   Δεν είναι μόνο τα κρατικά όργανα –αστυνομία, χωροφυλακή κλπ– που συλλαμβάνουν πολίτες. Φασιστικές οργανώσεις που στελεχώνονται από δοσίλογους και ακροδεξιούς, με δράση ήδη από τα χρόνια της Κατοχής, κυριαρχούν στις πόλεις και στην ύπαιθρο. Οι δοσίλογοι "παίρνουν το νόμο στα χέρια τους". Σαν τέτοιες οργανώσεις αναφέρονται: Τάγματα Εθνοφυλακής Αμύνης (ΤΕΑ), Μονάδες Ασφαλείας Υπαίθρου (ΜΑΥ), Μικτά Αποσπάσματα Διώξεων (ΜΑΔ) και οι Χίτες.
  "Δημόσιες δολοφονίες και οργανώσεις εξόντωσης δημοκρατικών πολιτών", αναφέρει ο φιλελεύθερος υπουργός Μπουρδάρας σε ανοιχτή επιστολή του στις 5 του Ιούνη 1947 περιγράφοντας τα έργα και τους σκοπούς των οργανώσεων αυτών". Αποκαλύπτει επίσης τη στενή συνεργασία των φασιστικών οργανώσεων με τα επίσημα κρατικά όργανα.
   "Οι Μάηδες δολοφονούν καθημερινά έλληνες που δεν είχαν καμιά σχέση με του αντάρτες, ξυρίζουν τα κεφάλια γυναικών, βάζουν φωτιά σε σπίτια, σπέρνουν το φόβο και τον τρόμο παντού." Η εφημερίδα Ελευθερία γράφει στις 22 του Σεπτέμβρη 1947 για τους αρχηγούς των Μάηδων.
   "Η συνείδηση όλων βαρύνεται με εκατοντάδες δολοφονίες αθώων πολιτών και δεκάδες δικαστικές καταδίκες. Παρ᾿ όλα αυτά, αυτοί οι άνθρωποι αντιπροσωπεύουν το κράτος."

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Μάρτης 2015

 

 1. Είναι χαρακτηριστικό το γεγονός ότι η Ελλάδα είναι η μοναδική χώρα στην οποία ΔΕΝ εκτελέσθηκε/τιμωρήθηκε κανένας δοσίλογος! Αντίθετα, στελέχωσαν τον κρατικό μηχανισμό και πήραν κυβερνητικά αξιώματα!!

 

 

<<προηγούμενο | επόμενο>>

 

 

Πηγή: Grekland! Med förord av Erik Blomberg, Margit Lindström

 

 

Σημείωση: Ταινία του Ρ. Μανθούλη για τον εμφύλιο πόλεμο εδώ.

 

 

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας.