Η δουλοπρέπεια, η ενδοτικότητα και η παραχώρηση κυριαρχικών δικαιωμάτων δεν είναι προνόμιο των Παπανδρέου, Σαμαρά, Βενιζέλου και σια.
   Οι πιέσεις –των ισχυρών– η αποδοχή των προτεινόμενων μέτρων –από νάνους πολιτικούς– σαν η μοναδική σωστή λύση, και η αποδοχή τους με γνώμονα το προσωπικό τους συμφέρον και πολιτικό τους μέλλον δεν είναι σημερινό φαινόμενο.
   Τελευταία, μόλις πριν από 70 χρόνια, είχε παιχθεί η πράξη αυτή με άλλους πρωταγωνιστές.

Η Νεμπράσκα στην Αθήνα


(συνέχεια από προηγούμενο)

   "Από τότε που ασκούμε τον πλήρη έλεγχο στην Ελλάδα, επανειλημμένα έχουμε αλλάξει τη σύνθεση της Ελληνικής Κυβέρνησης σύμφωνα με τις επιθυμίες μας." (Σικάγο Τριμπούν,  22 Γενάρη 1948).
   Η Αμερική κρατάει πολιτικά την κυβέρνηση των Αθηνών σε ασφυκτικό κλοιό. Οι αμερικανικές υπηρεσίες απολύουν και τοποθετούν υπουργούς, αλλάζουν κυβερνήσεις ή αναγκάζουν τον πρωθυπουργό να ανακαλέσει την παραίτησή του εάν αυτό τους διευκολύνει.
   Για τις μεθόδους που οι αμερικάνοι χρησιμοποιούν στους προστατευόμενους τους σε περίπτωση που αυτοί αρνηθούν να εκτελέσουν τις εντολές τους, αρκεί να αναφερθούμε στο Σεπτέμβρη του 1947.

αντάρτες στα βουνά της Ελλάδας

   Υπήρχαν αντιθέσεις ανάμεσα στον 90χρονο "φιλελεύθερο" Σοφούλη και τον φασίστα Τσαλδάρη. Η Αμερική για λόγους ταχτικής χρειάζονταν μια κυβέρνηση, όπου ο Τσαλδάρης ντύθηκε το φιλελεύθερο μανδύα  συνεργαζόμενος με το Σοφούλη. Πως έγινε αυτό; Η Ελλάδα ξαφνικά βρέθηκε χωρίς καύσιμα: δεν υπήρχαν φωτισμός και θέρμανση. Η βιομηχανική παραγωγή και οι μεταφορές παρέλυσαν κατόπιν εντολής. Όλη η οικονομική ζωή, της Ελλάδας, παρέλυσε. Γιατί συνέβηκαν αυτά; Απλούστατα, γιατί, οι αμερικάνοι είχαν απαγορεύσει την τροφοδότηση σε πετρέλαιο, βενζίνη και άνθρακα. Ο εκβιασμός απέδωσε. Οι ασυμφωνίες για το μοίρασμα της  εξουσίας ανάμεσα στους δυό αρχηγούς ρυθμίστηκαν. Ο Σοφούλης έγινε πρωθυπουργός και ο Τσαλδάρης αντιπρόεδρος της κυβέρνησης. Η μοναρχική εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας γράφει στις 7 του Σεπτέμβρη 1947:
   "Οι αμερικάνοι ήταν σκηνοθέτες σ᾿ αυτήν την περίπτωση. Στην Ελλάδα, ήταν, πρέσβεις και ανώτατοι διαχειριστές με πολιτικά-διπλωματικά καθήκοντα και ειδικές αρμοδιότητες... Ακολούθησαν τις κυβερνητικές κρίσεις, στις οποίες συμμετείχαν. Τους συναντούσες παντού. Αυτοί επέμβαιναν στις εσωτερικές υποθέσεις του κράτους, διόριζαν, ασκούσαν πιέσεις, επέμεναν, επέβαλλαν. Εντελώς "τυχαία" όλα τα πλοία που μετέφεραν καύσιμα στην Ελλάδα ακινητοποιήθηκαν στην Ιταλία την περίοδο αυτή. Η Ελλάδα, χωρίς καύσιμα, βυθίστηκε στο σκοτάδι. Λίγο ακόμη και θα είχαμε χαθεί..."
    Όσοι συμμετείχαν στις αμερικανικές αποστολές δεν αγγίζονταν από τους ελληνικούς νόμους. Δεν δικάζονταν για αδικήματα που είχαν υποπέσει τόσο στις επαγγελματικές όσο και στις ιδιωτικές τους ασχολίες. Γενικά δεν ισχύει γι᾿ αυτούς το ελληνικό δίκαιο. Υπόκεινται σε ετεροδικία. Εξαιρούνται από την υποχρέωση καταβολής φόρων. Τα προνόμια αυτά επεκτάθηκαν σε όλες τις αμερικάνικες εταιρείες που δραστηριοποιούνταν στην Ελλάδα. Η φιλελεύθερη εφημερίδα Ελευθεροτυπία αναφερόμενη στη συμφωνία αυτή, έγραφε:
   "Εάν η Ελληνική Κυβέρνηση τολμούσε να αρνηθεί αυτή τη συμφωνία, η αμερικάνικη κυβέρνηση απειλούσε με διακοπή της βοήθειας... Ακόμα και σε εν ενεργεία βουλευτές η συμφωνία αυτή προκάλεσε ντροπή. Ο Τσαλδάρης όμως και οι υπουργοί του φρόντισαν να γίνει δεκτή χωρίς αλλαγές."

αντάρτισες στη μάχη

   Στις 29 του Απρίλη 1948 η εφημερίδα το Βήμα δημοσίευσε ένα άρθρο του Σοφούλη ο οποίος δήλωνε πως τα εξωχώρια δικαιώματα "καταπατούν κάθε έννοια δικαιοσύνης και ταπεινώνουν το κύρος του ελληνικού δικαίου και των δικαστών. Τα εξωχώρια αυτά δικαιώματα που εισήχθησαν προς όφελος των αμερικανικών συμφερόντων απορρίφθηκαν από τις αραβικές χώρες. Ακόμα και οι φελάχοι της Αιγύπτου θεωρούν ότι δεν συμβιβάζονται με την εθνική αξιοπρέπεια. Το Ελληνικό Κοινοβούλιο, όμως, τα υπερψήφισε, και ο τύπος τα ευλόγησε με μισή καρδιά αφήνοντας να εννοηθεί πως διαφορετικά οι αμερικάνοι θα θύμωναν πάρα πολύ και θα εγκατέλειπαν την Ελλάδα."
   Η πρεσβεία της Αμερικής στην Αθήνα απόχτησε κυβερνητικά δικαιώματα. Η αμερικάνικη πρεσβεία, και όχι η ελληνική κυβέρνηση, επεξεργάζεται νόμους και διατάγματα, που στη συνέχεια, για να πληρούν τους όρους μιας δυτικής δημοκρατίας παραπέμπονται στο κοινοβούλιο που υποχρεούται να τα δεχθεί χωρίς τροποποιήσεις. Πολλές φορές η μετάφραση και η απόδοση στα ελληνικά ήταν λανθασμένη. Απαγορεύονταν όμως αλλαγές και διορθώσεις στο ελληνικό κείμενο. Για τον παρεμβατικό τρόπο των αμερικανών στο ελληνικό κοινοβούλιο η Ελευθερία στις 30 του Απρίλη 1948, έγραφε:
   "Η αμερικάνικη αποστολή επεξεργάστηκε τρεις νόμους. Έναν για να κατοχυρωθούν τα δικά τους προνόμια. Έναν για τη δέσμευση των ελληνικών περιουσιακών στοιχείων στο εξωτερικό, και έναν για την εκκαθάριση του τμήματος προμηθειών του Υπουργείου Διατροφής. Οι νόμοι αυτοί είναι προκλητικοί, ηλίθιοι και απάνθρωποι. Όταν η κυβέρνηση τους έφερε για ψήφιση στο κοινοβούλιο, ζήτησε από αυτό την αποδοχή τους χωρίς τροποποιήσεις."

αντάρτες

   Η συγγραφέας συνεχίζει αναφερόμενη στο στραγγάλισμα που οι αμερικανοί υποβάλλουν δημόσια τους υποτακτικούς τους στην κυβέρνηση. Αυτόν που πιστεύει πως ο αγώνας του ελληνικού λαού είναι "κομουνιστικός" τον παραπέμπουμε στη φιλομοναρχική εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας, στις 7 Ιουλίου 1948:
   "Παίρνουμε από τους πλούσιους φίλους μας ψίχουλα ενώ την ίδια στιγμή μας αλυσοδένουν. Δίνοντάς μας ελεημοσύνη, μας οδηγούν στη δουλεία. Για ένα κομμάτι ψωμί μας αφαιρούν την υπερηφάνεια, την αξιοπρέπεια και την ανεξαρτησία μας. Εάν τολμήσουμε να εκφρασθούμε για κάτι, μας μεταχειρίζονται, στην κυριολεξία, σαν σκυλιά... Η αμερικάνικη αποστολή και όχι ο βασιλιάς μας, απομακρύνει τους έλληνες υπουργούς.
   Οι όροι της βοήθειας είναι τέτοιοι, που κυριολεκτικά εξολοθρεύουν την ελευθερία μας. Μας υποδουλώνουν και μας εξευτελίζουν, βάζουν την κυβέρνησή μας στην άκρη και αναγκάζουν τους εκπροσώπους του Έθνους –που καλείται κοινοβούλιο–  με την απειλή "διαφορετικά δεν θα σας δώσουμε τίποτα", να γίνει μια απλή υπηρέτρια των ξένων. Το Κοινοβούλιο αναγκάζεται να ψηφίσει νόμους χωρίς να προηγηθεί οποιαδήποτε συζήτηση, αγνοώντας τι έχει γράψει –για τους νόμους– και ο πλέον χαμηλόβαθμος υπάλληλος της αμερικάνικης αποστολής. Οι δεσμευτικές αυτές συμφωνίες μας αναγκάζουν να γονατίζουμε, να παρακαλούμε τα αφεντικά μας να μας αλυσοδέσουν, να παίρνουμε χειροπέδες, και υποκλινόμενοι με τον απαιτούμενο σεβασμό να απλώνουμε τα χέρια για να μας τις φορέσουν.
   Κανένας λαός, όσο καθυστερημένος πνευματικά και να είναι, όποιο χρώμα και να έχει, κόκκινο, μαύρο ή κίτρινο δεν ταπεινώνεται και δεν αλυσοδένεται όσο ο ελληνικός λαός. Καμιά Ναζιστική κυβέρνηση δεν υπήρξε περισσότερο τυραννική από την σημερινή. Είναι ψέμα πως η Ελλάδα υπάρχει. Η Ελληνικός λαός καταδυναστεύεται όσο κανένας άλλος, ωθούμενος σε σκλαβιά που κανένας νικητής, ηττημένος ή ουδέτερος δεν μπορεί να υποφέρει.

Ιδεαλισμός ή στρατιωτική στρατηγική

   "Επιλέξαμε την Ελλάδα και την Τουρκία όχι γιατί οι χώρες αυτές έχουν ανάγκη βοήθειας ή αποτελούν φωτεινό παράδειγμα δημοκρατίας ή επειδή οι τέσσερες ελευθερίες υπάρχουν εκεί, αλλά επειδή οι χώρες αυτές αποτελούν στρατηγικά σημεία εισόδου στη Μαύρη Θάλασσα και την καρδιά της Σοβιετικής Ένωσης."
(Ουόλτερ Λήππμαν στον Κήρυκα της Νέας Υόρκης, 6 Απρίλη 1947.)
   Στο  Μπλέ βιβλίο της προσωρινής κυβέρνησης εκτιμάται πως το ποσοστό της αμερικάνικης βοήθειας που πηγαίνει κατευθείαν στην τροφοδοσία του πληθυσμού είναι μόνο το 1.5 %. Το υπόλοιπο άμεσα ή έμμεσα πηγαίνει σε στρατιωτικούς σκοπούς. Τα ποσοστά αυτά δεν είναι εξογκωμένα. Ειπώθηκαν από τα επίσημα χείλη του αρχηγού της αμερικάνικης στρατιωτικής αποστολής στρατηγού Λήβεσαϊ στις 30 του Γενάρη 1948. Σε έκθεσή του για την αμερικάνικη βοήθεια, ο προηγούμενος επιθεωρητής βοήθειας στην Ελλάδα, κος Γκρίσγουολτ, αναφέρει.
   "210.000 τόνοι στρατιωτικού υλικού, κάθε είδους, έχει σταλεί στην Ελλάδα. Φτιάχτηκαν έξι στρατιωτικά αεροδρόμια που μπορούν να χρησιμοποιηθούν από βαριά βομβαρδιστικά, τα μεγαλύτερα λιμάνια προετοιμάστηκαν για στρατιωτικούς σκοπούς."
   Δεν υπάρχει καμιά αμφιβολία πως οι αμερικάνοι, όχι η ελληνική κυβέρνηση, είχαν τα ηνία του στρατού. Ο Κένεθ Σπένσερ, επίσημος εκπρόσωπος της Βρετανίας στην Βαλκανική Επιτροπή των Βαλκανίων, έγραφε στην εφημερίδα "Νέος Πολιτικός και Έθνος":
   "Ο ελληνικός στρατός εξοπλισμένος από τους άγγλο-αμερικάνους διοικείται σε όλες τις βαθμίδες του από αμερικάνους αξιωματικούς. Ο στρατηγός Βαν Φλίτ1 αρχηγός των στρατιωτικών συμβούλων και επιτελείων, συνεργάζεται με τον ελληνικό στρατό, είναι αυτός που αποφασίζει για τις επιχειρήσεις του ελληνικού στρατού, ενώ οι αξιωματικοί του σε μεραρχίες, ταξιαρχίες και τάγματα του δίνουν "συμβουλές" που δεν μπορούν να αμφισβητηθούν από κανέναν έλληνα αξιωματικό."

φυλακές Πάτρας, φοίνικας

Φοίνικας2, στις φυλακές Πάτρας.

   Σε μια ημερήσια διαταγή στην ένατη ταξιαρχία, ο Βάν Φλίτ, είπε:
   "Σας παρακαλώ να μεταφέρετε στους αξιωματικούς και τους στρατιώτες της ένατης ταξιαρχίας ότι ικανοποιούν πλήρως τις προσδοκίες μου και πως τους στέλνω τους εγκάρδιους χαιρετισμούς μου."
   Μια τέτοια ημερήσια διαταγή εκδίδεται μόνο από τον ανώτερο στρατιωτικό διοικητή, και δείχνει ότι στην πραγματικότητα ο Βάν Φλίτ είναι ο αρχηγός των ενόπλων δυνάμεων της Ελλάδας.
   Η Ελλάδα είναι σήμερα για τον αμερικάνικο ιμπεριαλισμό (1947, Τοξότης) –αν και ακόμη στους στρατιωτικούς χάρτες– ένα από τα σημαντικότερα στρατηγικά σημεία της Μεσογείου, που με το τέλος του Β΄ Παγκόσμιου Πολέμου όλο και περισσότερο μετατρέπεται σε μια αμερικάνικη "Mare nostrum" (δική μας θάλασσα) όπου πραγματοποιούνται μεγάλης έκτασης ναυτικές και αεροπορικές ασκήσεις. Έχοντας μετατρέψει την Ελλάδα σε στρατιωτική της βάση μπορεί να ελέγχει την ανατολική Μεσόγειο, τους ναυτικούς δρόμους προς το Σουέζ και από κει στις Ινδίες και Ειρηνικό Ωκεανό, τους ναυτικούς δρόμους προς τη Μαύρη Θάλασσα και τις χερσαίες διαδρομές προς τα Βαλκάνια και Σοβιετική Ένωση. Η μοναρχική εφημερίδα Εθνικός Κήρυκας στις 22 του Σεπτέμβρη 1948 έγραφε:
   "Η Αμερική πίστωσε την Ελλάδα και την Τουρκία από 250 εκατομμύρια δολάρια, και στη συνέχεια η αμερικάνικη κυβέρνηση θα ζητήσει από το Κογκρέσο να εγκρίνει καινούργιες στρατιωτικές πιστώσεις για την Ελλάδα. Ο εξοπλισμός αυτός δεν θα χρησιμοποιηθεί αποκλειστικά στον αγώνα ενάντια στους συμμορίτες αλλά θα αποτελεί για τις Η.Π.Α. μέρος της γενικής στρατηγικής και πολιτικής στην Ανατολική Μεσόγειο."
   Χιλιάδες χιλιόμετρα μακριά στα βαλκάνια και δίπλα στη Σοβιετική Ένωση κατασκευάζουν οι αμερικανοί αεροδρόμια για βαριά βομβαρδιστικά που μπορούν να χρησιμοποιηθούν για επιθετικές ενέργειες.
   Το Σεπτέμβρη του 1948 τα βομβαρδιστικά Β 29  –μπορούσαν να φέρουν τόσο ατομικά όσο και συμβατικά όπλα–  με ακτίνα δράσης Αμερική-Μόσχα-Ελλάδα πραγματοποίησαν δοκιμαστικές πτήσεις πάνω από την Ελλάδα.

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Φλεβάρης 2015

 

        1. "Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας". Η φράση αυτή έχει καταστεί συνώνυμη της υποχωρητικότητας, της ενδοτικότητας, της δουλοπρέπειας, της παραχώρησης κυριαρχικών δικαιωμάτων και της έλλειψης κυριαρχίας ή ανεξαρτησίας τόσο σε επίπεδο κρατών ή λαών όσο και σε ατομικό επίπεδο.
   Για την ιστορία, ειπώθηκε το 1945 από τον Παναγιώτη Κανελλόπουλο στον Αμερικανό Στρατηγό Βάν Φλίτ κατά την άφιξη του τελευταίου στο αεροδρόμιο των Αθηνών, προκειμένου να αναλάβει την αρχηγία του Ελληνικού Στρατού στον εμφύλιο πόλεμο ενάντια στον ΔΣΕ.
   Οι ελληνικές κυβερνήσεις, από το «Στρατηγέ μου, ιδού ο στρατός σας» του Κανελλόπουλου, έως το «Ανήκομεν εις τη Δύσιν» του Καραμανλή και το «Ευχαριστούμε τις Ηνωμένες Πολιτείες Αμερικής» του Σημίτη, ανέκαθεν έκαναν φανερό ότι είναι προσδεμένες στο άρμα της πολιτικής που εκφραζόταν από την Αμερική και τις καπιταλιστικές χώρες.
   Ο Παναγιώτης Κανελλόπουλος, προς τιμήν του, αργότερα μετάνιωσε για τη φράση αυτή.   

 

    2. Γύρω από αυτόν το φοίνικα, στην αυλή των φυλακών, χορεύανε οι κοπέλες που φεύγανε για εκτέλεση, τραγουδώντας αυτοσχέδια τραγούδια όπως ο Φοίνικας.
                             O Φοίνικας

     Αφήνουμε τη φυλακή / Σε φυλακή θα μπούμε
     Κι από καινούργια σίδερα / Καινούργια αυγή θα δούμε

     Γεια σας χαρά σας αδελφές / Που μένετε εδώ πέρα
     Μη λησμονάτε, οι δρόμοι μας / θ᾿ ανταμωθούν μια μέρα

     Αφήνω για στο φοίνικα / Που δρόσισε αδελφούλες
     Και κάτω απ᾿ τα γυρτά κλαδιά / Χορέψανε Σταθούλες.

     Και σεις μπουντρούμια σκοτεινά / Που ήλιους μέσα κλείτε
     Θα λιώσουμε τα σίδερα / Και σεις θα φωτιστείτε.

     Γεια σας χαρά σας αδελφές / Που μένετε εδώ πέρα
     Μη λησμονάτε, οι δρόμοι μας / θ᾿ ανταμωθούν μια μέρα

 

<<προηγούμενο | επόμενο>>

 

Πηγή: Grekland! Med förord av Erik Blomberg, Margit Lindström

 

 

Σημείωση: Ταινία του Ρ. Μανθούλη για τον εμφύλιο πόλεμο εδώ.

 

 

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας.