Δόγμα Τρούμαν.

"Εάν η Ελλάς ήθελεν περιέλθει υπό τον έλεγχον ενόπλου τινός μειοψηφίας, σύγχυσις και ανωμαλία θα ηδύνατο να εξαπλωθούν ευχερώς εις ολόκληρον τη Μέσην Ανατολήν."
    Από τις 24 Μάη 1947 άρχισαν να καταφθάνουν οι πρώτοι Αμερικανοί αξιωματικοί του στρατού και του ναυτικού, με αποστολή τον εφοδιασμό του κυβερνητικού στρατού και την εκπαίδευσή του στο χειρισμό και στη συντήρηση του αμερικανικού υλικού. Στις 22 του ίδιου μήνα τα αντιπροσωπευτικά σώματα των ΗΠΑ ψήφισαν νόμο, που προέβλεπε τη χορήγηση στην Ελλάδα και στην Τουρκία 400 εκατομμυρίων δολαρίων. Στις 20 Ιούνη 1947 υπογράφτηκε η ελληνοαμερικανική συμφωνία με την οποία έμπαινε σε εφαρμογή ο νόμος αυτός. Η αμερικανική επέμβαση είχε σαν συνέπεια την ένταση και τη γενίκευση του εμφυλίου πολέμου.

   "Η Ελευθερία δε χαρίζεται, κερδίζεται"
                                           (Σίλλερ)


(συνέχεια από προηγούμενο)

"Εάν είχα ελληνική υπηκοότητα, αυτή τη στιγμή θα πολεμούσα μαζί με τους αντάρτες στα ελληνικά βουνά."  (Εφημερίδα, Κήρυκας της Νέας Υόρκης, 3/4/1947)

     Η τρομοκρατία των δημοκρατικών πολιτών στην Ελλάδα συνέβαλε σημαντικά στο δυνάμωμα του αντάρτικου. Η αμερικάνικη εφημερίδα Κήρυκας της Νέας Υόρκης, στις 15/4/1947, δίνει μια θαυμάσια περιγραφή των ανθρώπων αυτών που μάχονται για την ελευθερία και την ανεξαρτησία της πατρίδας τους:
    "Η πλειοψηφία των ανταρτών είναι έλληνες πατριώτες. Είναι οι ίδιοι που αντιστάθηκαν και πολέμησαν τους γερμανούς. Στον κυβερνητικό στρατό υπηρετούν πολλοί  κουΐσλινγκς συνεργάτες των γερμανών. Γίναμε μάρτυρες σε πολύ περίεργα πράγματα: χρήματα του αμερικανικού λαού δίνονται σε φιλογερμανούς για να δολοφονούν, βασανίζουν, τρομοκρατούν και να αφανίζουν αυτούς που συμμετείχαν στον αγώνα ενάντια στους χιτλερικούς."

αντάρτες χορεύουν, γλεντάνε στον Πυξό Πρέσπες

    Τα αντιστασιακά αυτά τμήματα δυνάμωσαν και, αποτέλεσαν τον Δημοκρατικό Ελληνικό Στρατό (ΔΣ) που σχηματίσθηκε το 1946. Στην πρώτη του προκήρυξη προς τον ελληνικό λαό ο ΔΣ, έλεγε:
   "Δεν αποσκοπούμε στη χρήση βίας. Πιστεύουμε ακράδαντα πως ο κοινοβουλευτικός δρόμος, αποτελεί τη μοναδική διέξοδο για τον εκδημοκρατισμό και τη σωτηρία της Ελλάδας. 
Είμαστε έτοιμοι να αποδεχθούμε μια τίμια συμφωνία που δίνει στο λαό τη δυνατότητα να αποφασίσει ο ίδιος, ελεύθερα και ανεξάρτητα, για την τύχη του". Ο ΔΣ διαβεβαιώνει στην προκήρυξή του πως, "θα σεβαστεί την ετυμηγορία του ελληνικού λαού και την επιθυμία των δημοκρατικών οργανώσεων".
    Ένα χρόνο αργότερα, αμέσως πριν το σχηματισμό της Δημοκρατικής Κυβέρνησης, υπογράμμισε αυτήν τη διάθεση συμφωνίας σε μια προκήρυξη του τον Ιούλη του 1947.
    "Ο Δημοκρατικός Στρατός πιστεύει  ακόμη πως οι πολιτικοί, που αποκαλούνται πατριώτες, μπορούν να συνεννοηθούν για τα προβλήματα της Ελλάδας εάν πραγματικά το επιθυμούν. Η Ελλάδα χρειάζεται σήμερα μια καινούργια κυβέρνηση όπου θα συμμετέχουν και οι δημοκρατικές δυνάμεις επί ίσοις όροις. Εάν η κυβέρνηση αυτή δώσει γενική αμνηστία και προχωρήσει σε ελεύθερες εκλογές ο Δημοκρατικός Στρατός είναι πρόθυμος –με την προϋπόθεση πως αυτό θα είναι αμοιβαίο– να σταματήσει όλες τις πολεμικές δραστηριότητες την περίοδο αυτή. Διαβεβαιώνει, δηλαδή, εκ των προτέρων ότι θα αναγνωρίσει το αποτέλεσμα των εκλογών αυτών, και πως δέχεται οποιαδήποτε απόφαση για το μέλλον του Δημοκρατικού Στρατού, που θα λαμβάνεται από την κυβέρνηση που θα προκύψει ύστερα από αυτές τις εκλογές. Ο Δημοκρατικός Στρατός υπογραμμίζει πως οι εκλογές μπορεί να πραγματοποιηθούν αφού πρώτα σταματήσει κάθε εξωτερική επέμβαση. Εξωτερική επέμβαση έχουμε σήμερα στη χώρα μας με ξένα στρατεύματα κατοχής καθώς και ξένες επιτροπές, αποστολές και άλλους παράγοντες που είναι ασυμβίβαστοι με την εθνική αξιοπρέπεια."
    Κάθε πρόταση –από το ΕΑΜ– για συμφωνία απορρίφθηκε από την κυβέρνηση των Αθηνών. Στις ειρηνευτικές προτάσσεις –του ΕΑΜ– η κυβέρνηση απαντούσε με αύξηση της τρομοκρατίας. Κατήργησε κάθε ίχνος δημοκρατίας ενώ ταυτόχρονα υποτάχθηκε πλήρως στα ξένα συμφέροντα. Το ΕΑΜ, για να υπερασπιστεί τα ζωτικά συμφέροντα του ελληνικού λαού ίδρυσε, στις 24 του Δεκέμβρη 1947, την προσωρινή Κυβέρνηση του Βουνού.
    Η προσωρινή κυβέρνηση δημιούργησε στις απελευθερωμένες περιοχές δημοκρατικές διαδικασίες. Μοίρασε τα μεγάλα κτήματα στους αγρότες, εισήγαγε ένα σύστημα τοπικής αυτοδιοίκησης με εκλεγμένα συμβούλια, και λαϊκά δικαστήρια.
   Η Κυβέρνηση του Βουνού συνεχίζει την πολιτική της συναίνεσης την οποία θεωρεί σωτηρία της Ελλάδας. Αναφέρει, στη συνέχεια, σε χρονολογική σειρά τις προτάσεις που έγιναν από το ΕΑΜ αρχικά, την Κυβέρνηση του Βουνού στη συνέχεια για την επίτευξη συνεργασίας. Στο διάστημα από 11-2-1947 μέχρι 1-7-1948 έγιναν 11 προτάσεις τόσο προς την κυβέρνηση της Αθήνας όσο και στον ΟΗΕ που περιελάμβαναν κατάπαυση του πυρός, ουδετερότητα της Ελλάδας υπό την επίβλεψη του ΟΗΕ, συνεργασία και ειρηνική συνύπαρξη. Όλες οι προτάσεις απορρίφθηκαν από την Αθήνα.

κυβερνητικές δυνάμεις στην επιχείρηση Κορωνίς

   Η κυβέρνηση των Αθηνών, προσπαθεί να υποστηρίξει την άποψη πως η κυβέρνηση στην ελεύθερη Ελλάδα προσπαθεί "με την άσκηση βίας" να στρώσει το δρόμο για την εξουσία. Έχει πάντα την άποψη πως οι προσπάθειες για ειρήνευση είναι σημάδι  "αδυναμίας" προσθέτοντας, πάντα, ό,τι ο στρατός "σύντομα θα δώσει το τελικό χτύπημα".
    Οι λανθασμένες αυτές δικαιολογίες φέρνουν σε δυσκολότερη θέση την Κυβέρνηση της Αθήνας γιατί ενισχύεται συνεχώς η Κυβέρνηση του Βουνού. Σε ένα υπόμνημα που η Κυβέρνηση του Βουνού έστειλε στη Γενική Συνέλευση του ΟΗΕ στις 15 του Αυγούστου 1948, αναφέρει:
   "Ποτέ δεν τυφλωθήκαμε από τις επιτυχίες μας. Στην πρώτη διακήρυξη της Κυβέρνησής μας επαναλάβαμε τη θέση μας ό,τι είμαστε διατεθειμένοι να δεχθούμε μια δημοκρατική συμμαχία. Το επαναλάβαμε αυτό τον Ιούνιο, πριν δυό μήνες, ύστερα από τη νίκη μας στη βόρεια Πίνδο. Επαναλάβαμε την πρότασή μας ένα μήνα αργότερα, όταν ήταν φανερή η υπεροχή μας έναντι του στρατού της Αθήνας..."
    Έτσι εκφράζεται, μόνο, μια κυβέρνηση που επιζητά συναίνεση, όχι πόλεμο.
(συνεχίζεται)

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Απρίλης 2015

 

<<προηγούμενο | επόμενο>>

 

 

Πηγή: Grekland! Med förord av Erik Blomberg, Margit Lindström

 

 

Σημείωση: Ταινία του Ρ. Μανθούλη για τον εμφύλιο πόλεμο εδώ.

 

 

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας.