Ξεπεσμός

Η εκδήλωση για τα 50χρονα της ελληνικής Κοινότητας/Συλλόγου Στοκχόλμης ξεπέρασε κάθε προσδοκία. Το αντιλήφθηκαν και άνθρωποι τυχαίοι που, για την παροικία, σαν μέλη του Δ.Σ της ΟΕΣΚΣ2 κατάντησαν μοιραίοι.

Αφού "στοχάσθηκαν" βαθειά, αποφάνθηκαν ότι αιτία της μαζικής προσέλευσης ήταν ο κουραμπιές και το μελομακάρονο που προσφέρθηκαν.

"Εάν το γνώθι σαυτόν ήταν εύκολο για τον καθένα, δεν θα το θεωρούσαν θεϊκό πρόσταγμα".

 

Έλληνο Σουηδικός Σύλλογος Στοκχόλμης

50χρονη Διαδρομή

Στο τέλος του 2012, 16 Δεκέμβρη, η Ελληνική Κοινότητα Στοκχόλμης γιόρτασε τα 50 χρόνια από την ίδρυσή της. Με βαριά βήματα πήρα το δρόμο, να πάω, όχι γιατί η χιονοθύελλα μαίνονταν αλλά, επειδή στην ίδια αίθουσα δυο μήνες πριν, η Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων και Κοινοτήτων Σουηδίας γιόρτασε τα 40χρονά της. Δεν ήθελα να παραβρεθώ ακόμα σε μια εκδήλωση, "κηδεία". ένα δεύτερο πλήγμα μια ακόμα απογοήτευση για την κατάντια της οργανωμένης παροικίας θα ήταν βαρύ.

Αν και πολλοί απέφευγαν, εξαιτίας της κακοκαιρίας, να αγοράσουν ακόμα και τσιγάρα, η αίθουσα ήταν κατάμεστη. μια-μια οι φωτογραφίες που προβάλλονταν από τον υπολογιστή, ταξίδεψαν τους παρευρισκόμενους μέχρι το 1962. Στα πρόσωπα των διοργανωτών καθρεφτίζονταν η ικανοποίηση.
Οι φωτογραφίες από τη δράση της Κοινότητας, η ομιλία της προέδρου για το ιστορικό της, έκαναν το παρελθόν να είναι έντονα παρόν. Οι όποιες παραλήψεις της προέδρου δεν ενόχλησαν, δεν ήταν σκόπιμες. Ο μακρύς χαιρετισμός του μακροβιότερου πρόεδρου της Ακρόπολης, ποδοσφαιρικής ομάδας, δεν εκνεύρισε. Μιλώντας για την Ακρόπολη μιλούσε ταυτόχρονα και για τον εαυτό του αφού, την υπηρέτησε επί 23 χρόνια σαν πρόεδρος. Παραλήψεις ή ανεπαρκείς πληροφορίες για την ιστορία του Συλλόγου/Κοινότητας, φανέρωσαν την ανάγκη της πολιτιστικής διαδικασίας διατήρησης της μνήμης του παρελθόντος, να καταγραφεί και παρουσιασθεί η δράση της. Να γίνει αναφορά τόσο στα επιτεύγματα όσο και στα σφάλματα/παραλήψεις που έγιναν, ώστε να αποτελέσουν ένα μέσο για τον προσδιορισμό -κάθε φορά- του σκοπού της Κοινότητας και, να προσδιορίζεται η μελλοντική της δράση. γιατί η Κοινότητα δεν πρέπει να είναι αυτοσκοπός. Τις εντυπώσεις της εκδήλωσης, κέρδισε όπως πάντα, η χορωδία ΟΡΦΕΑΣ1 που συνεχίζει να παραδειγματίζει γιατί σε κάθε της εμφάνιση κλέβει την παράσταση. Συνεχίζει τις επιτυχίες, γιατί λείπουν οι τάσεις για εξουσία, η πλεονεξία και η προσωπική προβολή. Συνεργάζονται μεταξύ τους σαν ορειβάτες δεμένοι μεταξύ τους με σχοινιά. Αν σήμερα ταχυδρομήσουμε στις μέλλουσες γενιές, μια κάρτα από τη δράση της παροικίας την τελευταία δεκαετία, τότε σίγουρα θα επιλέξουμε τη φωτογραφία του "ΟΡΦΕΑ".

Φώτης Δάφλος.

Φώτης Δάφλος. Ο πρώτος εκλεγμένος πρόεδρος του Ελληνο-Σουηδικού Συλλόγου Στοκχόλμης

Στη Στοκχόλμη, οι συνθήκες του σήμερα είναι κάτι νέο και εκ βάθρων διαφορετικό από τη Στοκχόλμη του κοντινού παρελθόντος, δεκαετίας 60 -70. Οι παρευρισκόμενοι, πρώην μέλη οι περισσότεροι, έκαναν φανερό ότι δεν νιώθουν την Κοινότητα σαν ένα κτίριο με διάφορες, κατά καιρούς, διευθύνσεις. Η παρουσία τους δήλωνε ότι αποτελεί αντικείμενο συναισθηματικού δεσμού με το Σύλλογο. Τα επιτεύγματα της Κοινότητας, το σχολείο διδασκαλίας της ελληνικής γλώσσας στα ελληνόπουλα - για να αναφερθεί ένα επίτευγμα - που ίδρυσε το 1966, δεν ήταν αποτέλεσμα θείας παρέμβασης αλλά ανθρώπινο έργο. Όλοι οι παρευρισκόμενοι, είχαν συμβάλει στο χτίσιμο της, άλλος με λιθαράκι άλλος με αγκωνάρι.

Τα τελευταία χρόνια αρκετοί, έχουν αποστασιοποιηθεί από την Κοινότητα. Η παρουσία τους, στα 50χρονα, οφείλεται στην καινοτομία λειτουργίας της, στην ευελιξία, στους τρόπους συμπεριφοράς των μελλών τα πρώτα χρόνια. Δεν ήταν αδρανείς οι συμπάροικοί. αισιοδοξία και δραστηριότητα κυριαρχούσαν. Όλοι χωρούσαν μαζί, τότε. Νέοι και ηλικιωμένοι, παντρεμένες ή ανύπαντρες γυναίκες, φοιτητές και επιχειρηματίες, εργάτες και επιστήμονες, επισκέπτες από την Ελλάδα ή Σουηδοί. Ο Ελύτης,τον Νοέμβρη του 1979 στον Έλληνο-Σουηδικό  Σύλλογο Στοκχόλμης συνάντησε τους έλληνες και τους άφησε "ένα κομμάτι της ψυχής του μαζί μ΄ ένα μεγάλο ευχαριστώ" που τον άκουσαν. "Μακάρι να μπορούσε να σας μείνει, να το κρατήσετε, σαν ένα μικρό φυλακτό από την πατρίδα".

Σήμερα, οι φιλότιμες προσπάθειες λίγων να συνεχισθεί η ιστορία της δεν καρποφορούν. οι συνθήκες άλλαξαν, δεν λαμβάνεται υπ΄ όψιν το παρελθόν ούτε στρέφονται στο μέλλον. Ο χρόνος βιώνεται περιμένοντας αυτό που θ΄ άρθει. Ο Έλληνο-Σουηδικός σύλλογος του 1962, υπήρξε ο πολικός αστέρας του μεταναστευτικού κινήματος στη Σουηδία για αρκετά χρόνια και, στα χρόνια της δικτατορίας, χάρις στο Σύλλογο, η Σουηδία θεωρήθηκε η Μητρόπολη της κινητοποίησης ενάντια στη χούντα.

Στις σημερινές συνθήκες, ο καινούργιος πολικός αστέρας που πρέπει να φωτίσει, είναι η Ελληνική Πολιτιστική Στέγη Στοκχόλμης. Τα λάθη του παρελθόντος, να οδηγήσουν στην αναζήτηση του σωστού, να διδάξουν ώστε να αποφευχθούν παρόμοια. Ας καταλάβουμε, ότι δεν υπάρχει εξ αποκαλύψεως αλήθεια. Η αλήθεια μπορεί να βρεθεί μέσα από τη μεταξύ μας συζήτηση. Δεν μπορώ να πω με σιγουριά ότι τα πράγματα θα διορθωθούν αν αλλάξουν. Είμαι σίγουρος όμως ότι για να διορθωθούν, πρέπει να αλλάξουν.

 

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Γενάρης 2013.

 

 

 

1. ΟΡΦΕΑΣ χορωδία που δημιουργήθηκε στην Πολιτιστική Στέγη. Κυνηγήθηκε από το προηγούμενο συμβούλιο, της Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης.

2. Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων Κοινοτήτων Σουηδίας.

 

 

Επιστροφή, στην αρχή αυτής της σελίδας.