Οι πωλητές, ήθελαν η χρησιμοποίηση των κτηρίων να έχει θεάρεστο σκοπό.
Η ενορία "Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος" αμέσως, βρέθηκε σε οικονομικό αδιέξοδο και συζητούσε την επιστρέψει το κτήριο στους αρχικούς ιδιοκτήτες.
Σουηδοί φιλέλληνες, πρότειναν να γίνει Ίδρυμα, που θα εκπροσωπεί τον οργανωμένο Ελληνισμό.
Μέλη του Αη Γιάννη που είχαν δεσμούς με τον σύλλογο Στοκχόλμης, υποστήριξαν την σύνδεση του Ιδρύματος με την Ομοσπονδία.
Η Στέγη, λειτουργώντας ερασιτεχνικά, βρέθηκε πολλές φορές στην κόψη του ξυραφιού, με την κατάσχεση να είναι ante portas. Σώθηκε, με την οικονομική βοήθεια που το Ελληνικό κράτος έδωσε. Αυτό, γιατί η Ομοσπονδία είχε, πίστευαν όλοι εκτός από Φράγκο που ήξερε, την πλειοψηφία στο Ίδρυμα.

Σήμερα, μετά από λανθασμένες ενέργειες, την Στέγη "εκπροσωπεί" μια παρέα 15 -20 ανθρώπων, που: Bομβαρδίζουν την Νομαρχία με ύβρεις και αναλήθειες. Αρνούνται τον διάλογο. Κυνηγούν όποιον δεν συμφωνεί με τις απόψεις τους. Έχουν σφραγίσει ερμητικά οποιαδήποτε δυνατότητα συνεργασίας, με ελληνικές υπηρεσίες και Ιδρύματα.
Έχουν εξοκείλει, τελείως από τους αρχικούς σκοπούς. Επειδή, η Στέγη, δεν πληρεί τις προϋποθέσεις για να είναι Ίδρύμα, κινδυνεύει. Ο Νταλιάνης, μοναδικός επιζών από τους ιδρυτές, που έχει συμβάλλει τα μέγιστα και έχει βαρύτατες ευθύνες για την σημερινή κατάσταση, μπορεί να διορθώσει, και να φέρει τη Στέγη στη σωστή της πορεία. Προϋπόθεση είναι να πιστεύει, ότι η Στέγη είναι κτήμα της παροικίας, και όχι λίγων. Ο ίδιος θα αποφασίσει αν, το τελευταίο κεφάλαιο της ζωής του, θα είναι θετικό. 

 

Sinergasia

Στεγη, Η Αποτυχια του Οργανωμενου Ελληνισμου

stegileft

Το κτήριο του ιδρύματος.

Τα χρόνια ευφορίας του Μεταναστευτικού Κινήματος στη Σουηδία, ένας καλός φίλος αναφερόταν, σε εποχές που σύντομα θα έρθουν, εποχές που θα τις χαρακτηρίζει η νοοτροπία της ιμιγκράτσιας.
Τώρα, που  έχουμε γίνει μάρτυρες έντονης προσπάθειας για τον έλεγχο της “Ελληνικής πολιτιστικής Στέγης Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος“ (Στέγη), ανάμεσα στην Ομοσπονδία  ελληνικών Συλλόγων Κοινοτήτων Σουηδίας (Ομοσπονδία) και την ενορία  “Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος” (Ενορία) ζούμε τη νοοτροπία αυτή.

Η Ομοσπονδία, προσπαθεί να έχει την πλειοψηφία ελέγχοντας τους αντιπροσώπους που εκλέγονται από συλλόγους -μέλη- της Στέγης. Σημείο αναφοράς των αντιπροσώπων αυτών είναι η συμμετοχή τους σε μεταναστευτικές οργανώσεις.

Η Ενορία, επιδιώκει-και αυτή-τον έλεγχο χρησιμοποιώντας:Ενημερωτικές επιστολές που στέλνει σε υπουργεία, πρεσβείες, ιδιώτες. Επιστολές που χαρακτηρίζονται από ανακρίβειες και εμπάθεια.

Προσέγγιση αντιπροσώπων για να τους ελέγξει και, όπου αυτό δεν είναι δυνατό ο “¨Άγιος” μεταμορφώνεται σε διάολο.

Ασκώντας οποιοδήποτε είδος πίεσης σε νεοεκλεγέντα -άπειρο- πρόεδρο Συλλόγου μέλους της Στέγης, για να αλλάξει τον αντιπρόσωπο.

Επιστολές, ανώνυμες, συκοφαντικές και υβριστικές, για άτομα ενεργά σε ελληνικούς συλλόγους.

Σύντομο ιστορικό του ιδρύματος.

Αποτελείται από δύο κτίρια τετραώροφα έκτασης 1.700 τ.μ. περίπου, πολύ κοντά στο κέντρο της Στοκχόλμης, μόλις 15' με τα πόδια. Το ένα καταγράφεται σαν μουσειακό Α κατηγορίας. Τα κτίρια αγοράσθηκαν από την Ενορία-Κοινότητα Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος στις 24/12/1974, από μια χριστιανική αίρεση με κέντρο τη Βιέννη. Σαν εκπρόσωποι της Ενορίας, αγοραστές, φέρονται οι συμπάροικοί μας Αλέκος Φράγκος, Δημήτρης Μεράκος και Δημήτρης Νταλιάνης. Ο Επίσκοπος Primarius Lars Carlsson, γνωστός φιλέλληνας, συνέστησε στον Αλέκο Φράγκο να ορίσει μια τριμελή επιτροπή και να εμφανιστεί σαν αγοραστής, από μέρους της ελληνικής παροικίας.

Η επιθυμία και απόφαση των αρχικών ιδιοκτητών, ήταν να καταβληθεί κάθε προσπάθεια, ώστε τα κτίρια να μεταβιβαστούν σε κάποια οργάνωση, που θα εγγυάται μελλοντικά, τη χρησιμοποίηση των κτηρίων για κάποιο θεάρεστο σκοπό.

Οι τρείς, εμαφνίσθηκαν -με πρόταση του Επίσκοπου- σαν "εκπρόσωποι των Ελλήνων Μεταναστών". Οι Έλληνες ήταν οργανωμένοι,τότε, στο Σύλλογο Στοκχόλμης. Όταν ο Μητροπολίτης τελείως αυθαίρετα, καθαίρεσε το Συμβούλιο του Συλλόγου το 1966, η τριάδα ακολούθησε τον Μητροπολίτη.

Το αρχικό δάνειο, για την εξόφληση της Στέγης, ήταν περίπου 1.250.000 Σουηδικές κορώνες. Η πραγματική αξία των κτηρίων πολύ μεγαλύτερη. Η ενορία σύντομα βρέθηκε σε οικονομικό αδιέξοδο, αδυνατώντας να πληρώσει το δάνειο. Να σημειώσουμε ότι,στους κόλπους της Ενορίας υπήρχαν μέλη ενεργά ή φιλικά προσκείμενα στον Σύλλογο Στοκχόλμης.

Την αρχική ευφορία διαδέχθηκε μια αβεβαιότητα και σοβαρά συζητούνταν η εκδοχή αντί γενικής αποτυχίας μήπως θα ήταν λογικότερο να επιστραφεί το ακίνητο στους αρχικούς ιδιοκτήτες....

Τότε βρέθηκαν μερικοί φιλέλληνες Σουηδοί, με συγκεκριμένες προτάσεις. Κατ΄ αυτούς ήταν αρκετό και σύμφωνα με τους ισχύοντες κανονισμούς νομότυπο, ν΄ αναγνωρίζονταν από τις Αρχές ένα Ελληνικό ίδρυμα, με κάποια επωνυμία που ν΄ αποκαλύπτει ότι έχει κοινωφελές σκοπό. Στο Διοικητικό Συμβούλιο να υπάρχουν πρόσωπα κοινής εμπιστοσύνης και όσο το δυνατό να εκπροσωπούν τις υπάρχουσες Ελληνικές Μεταναστευτικές Οργανώσεις".

Ομοσπονδία και Στέγη.

Συναντήθηκε-η Ενορία- με την Ομοσπονδία, τον Κύπρο–Σουηδικό και τους άλλους Ελληνικούς Συλλόγους της περιοχής Στοκχόλμης. Κύριο θέμα,της συνάντησης, ήταν η σύσταση ενός ιδρύματος, στο οποίο θα μεταβιβάζονταν η κυριότητα της Στέγης. Προτάθηκαν διάφορα ονόματα, για το νέο ίδρυμα. “Ελληνική Πολιτιστική Στέγη”, “Ε.Π. Κέντρο” από τον Αλέκο Φράγκο. Ο Θανάσης Παπαδόπουλος πρότεινε να υπάρχει το όνομα του αρχαίου φιλόσοφου Αριστοτέλη. Επικράτησε η πρόταση “Ελληνική Πολιτιστική Στέγη ο Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος”. Το Υπουργείο Εσωτερικών (Σουηδίας) στις 27 Αυγούστου, κοινοποίησε την έγκριση του ιδρύματος, με την προταθείσα ονομασία.
“Στις 7 Μαρτίου 1980, κατατέθηκαν προς έγκριση τα αιτιολογικά και οι σκοποί του ιδρύματος στη Κρατική Υπηρεσία Länsstyrelsen, που έχει την υψηλή εποπτεία των Νομικών προσώπων του Δημοσίου και ιδιωτικού Δικαίου.
Στις 14 Μαρτίου 1980, κατατέθηκε προς έγκριση το Καταστατικό του ιδρύματος ύστερα από τροποποιήσεις, συμπληρώσεις και με τη συνυπογραφή των εκπροσώπων της Ομοσπονδίας και των ελληνικών συλλόγων που υπήρχαν τότε ”, αναφέρει ο Αλέκος Φράγκος σε γραπτό του.

Είναι πολύ σημαντικό που η παροικία αποκτά ακίνητα όχι μόνο μεγάλης αξίας αλλά και χώρους που μπορεί να λειτουργήσει βιβλιοθήκη, οπτικό ακουστικό κέντρο, αίθουσα για διαλέξεις, εκθέσεις, εφημερίδες, περιοδικά.( Μερικές απ΄τις προτάσεις που ο Θανάσης Παπαδόπουλος είχε αναπτύξει στο Συμβούλιο της Στέγης το 1984). Έλληνες από πολλές γωνιές της Ευρώπης θα μας μακάριζαν, αν έστω το 3% από τις προτάσεις του Θανάση πραγματοποιούνταν.

Τεχνική, οικονομική, αναπνοή.

Έσοδα έχει η Στέγη από το κτήριο που βρίσκεται στην κήπο. Τα αρχικά δάνεια που είχε πάρει το ίδρυμα δεν ήταν με τους καλύτερους όρους. Η οικονομία ήταν όχι άσχημη, αλλά απελπιστική. Οι συζητήσεις, εξανεμίζονταν με το που θα βρούμε λίγους παράδες να γλυτώσουμε την κατάσχεση. Όλοι, στο συμβούλιο της Στέγης,  ήταν σύμφωνοι, να χρησιμοποιηθεί το μπροστινό κτήριο, αποκλειστικά για πολιτιστικές εκδηλώσεις, πολιτιστική προβολή της Ελλάδας στη Σουηδική κοινωνία.

Υπήρξαν πολλές σκέψεις, για να βγει η Στέγη απ΄το αδιέξοδο, στο συμβούλιο το 1985. Σαν καλύτερη λύση θεωρήθηκε, να έχει την ευθύνη οργάνωσης και λειτουργίας μια επιτροπή, στην οποία θα συμμετέχει το Ελληνικό κράτος, μέσω της Πρεσβείας. Ο Αλέκος Φράγκος, με γράμμα του, έστειλε τον προβληματισμό του συμβουλίου τόσο στην Πρεσβεία, όσο και σε ελληνικά υπουργεία.

Τότε νοικιάστηκε ο πρώτος όροφος στο υπουργείο παιδείας. Προτάθηκε επίσης, να μεταφερθούν το προξενείο και άλλες ελληνικής υπηρεσίες, στο κτήριο του κήπου. Το οικονομικό όφελος, για το ελληνικό κράτος, απ τη διαφορά των ενοικίων, θα ήταν μεγάλο. Όλοι, όσοι επισκέπτονταν το προξενείο, θα έρχονταν σε επαφή με τη Στέγη.

 Αξίζει να παρατηρήσουμε ότι όλες οι συζητήσεις, προβληματισμός και ανησυχίες είναι πάντα στο συμβούλιο του ιδρύματος. Στα Συμβούλια της Ομοσπονδίας και άλλων συλλόγων δεν γίνεται καμιά συζήτηση. Αποκλειστικό όργανο, για το ίδρυμα, είναι το συμβούλιο της Στέγης.

Βαθιά ανάσα και ανακούφιση -προσωρινή- πάρθηκε από την οικονομική βοήθεια που ήρθε από διάφορα ελληνικά υπουργεία. Αρκετά χρήματα έχουν δώσει προηγούμενες κυβερνήσεις του ΠΑΣΟΚ για να αποφευχθεί η κατάσχεση.
Την άνοιξη του 1988, ολοκληρώθηκε η ανακαίνιση του εσωτερικού κτηρίου. Ταυτόχρονα η οικονομία συνεχίζει να είναι άσχημη, το κτήριο στην πλευρά του δρόμου χρειάζεται ανακαίνιση, ο δεύτερος όροφος παραμένει νοικιασμένος σε ιδιώτη. Σήμερα γίνεται φανερό πόσο μεγάλη ήταν η παράληψη, να μην γίνει πλήρης ανακαίνιση στο διατηρητέο κτήριο. Η επιδότηση τότε ήταν 90%, και τα οφέλη πάρα πολλά.Την ίδια χρονιά αλλάζει το καταστατικό του ιδρύματος.Τα εννέα από τα 17 μέλη του Δ.Σ θα διορίζονται από την Ομοσπονδία. Το καταστατικό αυτό, που σήμερα αποτελεί αντικείμενο έντονης διαμάχης, ψηφίστηκε ομόφωνα. Οι εκπρόσωποι της  ενορίας, ψήφισαν όλα τα άρθρα του καινούργιου καταστατικού.

Ο Αλέκος Φράγκος, ήταν ο μόνος που γνώριζε τη νομοθεσία για τα Ιδρύματα, και τα προβλήματα της Στέγης, κυρίως τα οικονομικά, στις λεπτομέρειές τους. Έχει αφιερώσει πολλές ώρες, για την ανακαίνιση των κτηρίων. Ο μόνος που πληρωνόταν, ήταν διευθυντής σχολείου, όταν σε εργάσιμες ώρες για υποθέσεις της Στέγης επισκεπτόταν διάφορες υπηρεσίες. (Δεν αναφέρεται σαν κατηγορία, ο γράφων θεωρεί ότι ήταν απαραίτητη η απασχόληση, τουλάχιστον ενός σε ημι επαγγελματική βάση).

Γράφει, ο Αλέκος Φράγκος, στο πόνημά του "Ελληνική Πολιτιστική Στέγη Στοκχόλμης"  αναφερόμενος σε Ομοσπονδία και συλλόγους. "...φυσικά δεν έλειπαν και αυτοί που είχαν κατά νούν ιδιοτελείς σκοπούς και ενδιαφέρονταν μόνο για δικιά τους στέγαση στο εσωτερικό κτίριο που υπήρχαν δέκα κατοικίες". Θα ήταν προτιμότερο να περιορισθεί, ο Αλέκος, σε γεγονότα -υπάρχουν τέτοια- για να κατηγορήσει όσους απ το μαζικό κίνημα αφιέρωσαν αφιλοκερδώς ώρες πολλές, εποικοδομητικά ή όχι, στη Στέγη. Γιατί ο μόνο αυτός, χρησιμοποίησε τη θέση του, για να αποκομίσει ιδία οφέλη. το 1985 πήρε διαμέρισμα για συγγενή του.

Αποκαλυπτική επιστολή.

Η Ομοσπονδία και οι σύλλογοι στηρίζουν την ύπαρξή τους στην οικονομική βοήθεια που παίρνουν απ το Δήμο. Το πνεύμα και η φιλοσοφία διοίκησης της Ομοσπονδίας έχει καθιερωθεί στο ίδρυμα.
Στις 15 Νοέμβρη 1996, στάλθηκε επιστολή -στον Αναπληρωτή Υπουργό Εξωτερικών Γεώργιο Παπανδρέου-, υπογεγραμμένη από τους γραμματέα και ταμία του ιδρύματος. Ο γράφων, αδυνατεί να καταλάβει την λογική της επιστολής σε αρκετά σημεία. Ασκείται κριτική στην Ομοσπονδία ή στη διοίκηση της Στέγης;

Μερικά σημεία -της επιστολής- που είναι εμφανή, δείχνουν την άγνοια/προχειρότητα που κατατρέχει το ίδρυμα. Τέτοια είναι:
"Τορπίλισαν οποιαδήποτε σοβαρή πρόταση έγινε στο παρελθόν από ελληνικής πλευράς". Χωρίς, να αναφέρει μια τέτοια πρόταση. Ο "Τοξότης" δεν γνωρίζει, ποιές είναι, ούτε πότε έγιναν -αν έγιναν- οι σοβαρές προτάσεις.
Η παραβίαση του καταστατικού, αφού δεν καλέστηκε συνέλευση στα δυο χρόνια.
Υπεύθυνο όργανο για το ίδρυμα είναι το συμβούλιο της ιδρύματος. Κανένας άλλος.
Το καταστατικό, συζητείται στην συνέλευση του αρμόδιου οργάνου.
Απόφαση, για την πώληση του κτηρίου με τα διαμερίσματα. Ενήργησαν, σίγουρα, καλή τη πίστη.Το κτήριο αυτό έχει,είχε πάντα,έσοδα.Καλύπτει και έξοδα του άλλου κτηρίου. Ποιός ο λόγος να πουληθεί; Υπήρξε οικονομική μελέτη που να συνηγορεί στην απόφαση αυτή; Η διαδικασία του νομικού διαχωρισμού των δυό κτηρίων, στοίχισε 19.000 κορώνες. Απορρίφθηκε γιατί ήταν αντίθετη με τις πολεοδομικές διατάξεις του σουηδικού νόμου.

Το 1996 η κατάσχεση φαινόταν αναπόφευκτη.   
Μην μπορώντας να πάρει βοήθεια απ το Δήμο το ίδρυμα, στρέφεται, ξανά, προς την Ελληνική πλευρά. Χωρίς να έχει ολοκληρωμένο σχέδιο ή συγκεκριμένη πρόταση να παρουσιάσει τόσο για το ίδρυμα γενικότερα, όσο και για τα οικονομικά ειδικότερα. Η απουσία επιχειρηματικού σχεδιασμού είναι αισθητή και η απάντηση αποστομωτική στις προχειρότητες. Δυστυχώς δεν αντλήθηκαν και τα απαραίτητα διδάγματα.

 Σκέψεις αλλά "Ελληνικά".

Το όνειρο τελειώνει γρήγορα. Ξυπνάμε και συνειδητοποιούμε πως είμαστε επισκέπτες στην πραγματικότητα. Πριν αρχίσει η απομαζικοποίηση και η απαξίωση συλλόγων και Ομοσπονδίας, όλοι συμφωνούσαν, έβλεπαν θετικά τη Στέγη ( ο καθένας με τον τρόπο του) και αντάλλασσαν φιλοφρονήσεις και χαμόγελα. 
Σύννεφα,μαύρα, μαζεύονταν πάνω στη Στέγη. Η καταιγίδα ξέσπασε όταν η Ομοσπονδία -χωρίς να είναι αρμόδια – συζητούσε την πώληση της Στέγης και ο πρόεδρός της ενεργούσε – από μόνος του;- συζητώντας με τον υποψήφιο αγοραστή. Η προσπάθεια πώλησης της Στέγης, όταν έγινε γνωστή, συνάντησε πολλών ειδών αντιδράσεις.

Ο Αη Γιάννης δεν έχει την παλιά του οργάνωση. Έχουν μειωθεί, σημαντικά, τα μέλη του. Συναντήσεις-συγκεντρώσεις δεν γίνονται, όλες οι λειτουργίες της ενορίας έχουν ατονήσει. Αη Γιάννης είναι ουσιαστικά οι τρεις δωρητές.

Υπάρχει ανακολουθία στα έργα και τις πράξεις - σε ότι αφορά την πώληση - των εκπροσώπων της ενορίας. Η πώληση απασχόλησε το συμβούλιο της Ομοσπονδίας για πρώτη φορά τον Ιούνη του 2001. Στη διάρκεια του 2001 και Γενάρη 2002 εκπρόσωποι της ενορίας συμμετέχουν σε συμβούλια, τόσο της Ομοσπονδίας όσο και της Στέγης με θέμα την πώληση.
Η θέση της Νομαρχίας Στοκχόλμης 2004-03-30 " ... De som är kvar från tidigare åren, mestadels överåriga, väcktes på nytt deras intresse för Grekiska Kulturhuset, och samlades till ett akutmöte den 22/2/2003, eftersom uppdagades då att Grekiska Riksförbundet förhandlade försäljngen av Stiftelsens fastighet..." συμβάλλει σημαντικά στις εξελίξεις που ήρθαν.
Πραγματικά ξύπνησε το ενδιαφέρον τους, και αποφάσισαν να τραβήξουν τον "κρυφό άσσο"-το άκυρο καταστατικό και να απαλλαγούν από την Ομοσπονδία. Οι συνθήκες το επιτρέπουν: Χρήματα έχουν έρθει από Ελλάδα. Τα οικονομικά του ιδρύματος είναι ανθηρά και η κατάσχεση δεν είναι ορατή πλέον. Οι ένθερμοι υποστηρικτές του αγκαλιάσματος Στέγης -Παροικίας έχουν φύγει. Οι συνθήκες να "απαγκιστρωθεί" η Στέγη απ την Ομοσπονδία είναι ιδανικές. Οι εκπρόσωποι της Ομοσπονδίας συνέβαλαν τα μέγιστα, στην απαγκίστρωση αυτή όταν, με περισσή ανοησία και τελείως αψυχολόγητα, οργανωμένα κυνηγούσαν τους δωρητές, από τη Στέγη.  

Το “στρατόπεδο” του Αη Γιάννη, αντέδρασε φιλοδοξώντας να αποχτήσει τον έλεγχο του ιδρύματος. Ενισχύθηκε αριθμητικά -ύστερα από επανειλημμένες μελετημένες και άσκοπες ενέργειες της Ομοσπονδίας, ουσιαστικά του ΚΚΕ-, από πρώην μέλη του ΚΚΕ, δυσαρεστημένους ή μόνιμα διαμαρτυρόμενους προς την Ομοσπονδία.

Στους "Φίλους της Στέγης" προστέθηκαν άνθρωποι που διψούσαν να μιλήσουν ελληνικά, να έχουν κάποιες δραστηριότητες σε ένα χώρο κοινό και αξιοπρεπή. Στην προσπάθειά του να εξουσιάσει το συμβούλιο -ο σκληρός πυρήνας του “Νέου Αη Γιάννη”- μεταχειρίστηκε μεθόδους, τέτοια φρασεολογία που αποδιώχνει οποιοδήποτε καλόπιστο συνομιλητή. Μια “γεύση καλής συμπεριφοράς” παίρνουμε από το γράμμα του Τσάππου ( σημερινού προέδρου) προς τη Νομαρχία, με ημερομηνία 5/4 -2005, όπου αποκαλεί την πλειοψηφία του ΔΣ της Στέγης “συμμορία” και το ίδρυμα, λέει, έχει μετατραπεί σε πολιτικό οχυρό. Το γράμμα αυτό, όπως και πολλά άλλα γραπτά, δεν είναι, κακώς πολύ κακώς, γνωστά. 

Η ιστοσελίδα τους -ΕΛΛΗΝΕΣ ΤΗΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ- αντίθετα, είναι προσιτή σε όλη την υφήλιο. Ήταν για μεγάλο διάστημα η μοναδική πηγή πληροφόρησης/παραπληροφόρησης.Το ύφος -της ιστοσελίδας- ξεπερνούσε συνήθως, τα όρια της ευπρέπειας. Αισχρολογίες, συκοφαντίες αναρτούνται ταχτικά. Δικαίωμά τους να εκφράζονται όπως νομίζουν. Να μην χάνουν όμως την αυτοπειθαρχία τους, να μην μεταβάλουν την ελευθερία έκφρασης σε ασυδοσία. Θα μπορούσε, να χρησιμοποιηθεί -η ιστοσελίδα-σαν τόπος διαλόγου, αν είχε άλλο ύφος, και να είναι η μοναδική πηγή πληροφόρησης. Αν σκοπός τους ήταν να κρίνουν τα κακώς κείμενα, να έρθουν με νέες, φρέσκιες ιδέες, για να δημιουργήσουν μια νέα κίνηση, τότε απέτυχαν. Πέτυχαν το ακριβώς αντίθετο. Πιστεύω ότι και οι ίδιοι οι "συγγραφείς" δεν θα συμφωνούν με τα γραπτά τους μετά από ένα μικρό διάστημα.Ας κριθούν και αντιμετωπιστούν ανάλογα. Όχι μόνο οι γράφοντες, η ενορία στο σύνολό της αφού κανένας δεν αντιδρά.

Ανησυχίες για το μέλλον της Στέγης.

Το Δ.Σ της Ομοσπονδία ή ορισμένα μέλη του, απασχολεί η Στέγη. Οι σκέψεις και ανησυχίες τους όμως δεν συζητιούνταν ή δεν είναι αντικείμενο κοινού προβληματισμού με το συμβούλιο του ιδρύματος.
Τον Απρίλη του 1985, έγινε προσπάθεια μεταβίβασης της κυριότητας της Στέγης από την “Ενορία Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος” στην Ομοσπονδία. Το ακίνητο, όμως, είχε μεταβιβαστεί από την “Ενορία Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος” στο ίδρυμα ¨Ελληνική Πολιτιστική Στέγη Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος”. Η προσπάθεια αυτή δεν πραγματοποιήθηκε.

Δεν γνωρίζουμε το σκεφτικό της ενέργειας αυτής, κρίμα, γιατί ο Θεοφίλης Τσάππος (ο μεγάλος) ένας απ τους εμπλεκόμενους, ποτέ του δεν έβαλε την προσωπική του προβολή, ή οποιοδήποτε ατομικό “κέρδος” πάνω απ το συμφέρον της παροικίας. Με χαμόγελο και χιούμορ, στυλοβάτης στο αθλητικό τμήμα του συλλόγου Στοκχόλμης, ακούραστος στο Ελληνικό σχολείο, ήταν για χρόνια γραμματέας, ποτέ δεν προσπάθησε να αποκομίσει οτιδήποτε. Έδινε ο Θεοφίλης, δεν έπαιρνε. Πιστεύω ότι, ήθελε κάτι να διασώσει, ζητούσε μια ασφαλιστική δικλείδα, την ταύτιση της Στέγης με την παροικία. Είχε βάσιμους λόγους, στην επιδίωξη αυτή. Οι εξελίξεις τον διεύψευσαν και τον δικαίωσαν ταυτόχρονα!. 

Η Ομοσπονδία, παρ όλες τις κατηγορίες που κατά καιρούς έχουν γραφεί, αντιμετωπίζει την ιστοσελίδα με τη σιωπή. Εδώ όμως δεν ισχύει "η σιωπή είναι χρυσός". Απαίτηση των μελών αλλά και υποχρέωση της Ομοσπονδίας, είναι η αντικειμενική, η σωστή πληροφόρηση. Ο μεγάλος βαθμός αναγνωσιμότητας άλλωστε, σε "ΒΡΕΓΜΕΝΗ ΣΑΝΙΔΑ" και ¨ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ" επιβεβαιώνει την ανάγκη αυτή.

O tempora! Ο mores!

( Κικέρων, 106-43 π.Χ.: ώ καιροί, ώ ήθη).

Το καταστατικό -που ψηφίστηκε στο τέλος του 80-, είναι το κλειδί που καθόρισε το μέλλον της Στέγης. Ο Αλέκος Φράγκος, πρόεδρος της Στέγης που γνώριζε πολύ καλά τη νομοθεσία για τα ιδρύματα, δεν το έστειλε για επικύρωση στη Νομαρχία. Συνεπώς δεν ισχύει!!!. Βλέπει, ο Αλέκος, ότι χάνει τον έλεγχο του ιδρύματος που τόσο επιθυμεί;Ταυτόχρονα, χρειάζεται την Ομοσπονδία γιατί, σαν φορέας του οργανωμένου Ελληνισμού, κρατάει ανοιχτές τις πόρτες των Ελληνικών Υπουργείων για οικονομική βοήθεια.

Όταν, στη συνέχεια, η απειλή της πτώχευσης δεν στέκει σαν Δαμόκλειος σπάθη, εκμεταλλευόμενοι τα "εγκληματικά λάθη" της Ομοσπονδίας, δεν δίστασαν να χρησιμοποιήσουν θεμιτά και αθέμιτα μέσα όχι για να διορθώσουν λάθη υπαρκτά, να επισημάνουν παραλήψεις. Χρησιμοποιήθηκε ακόμα και η θέση πολύ γνωστού προσώπου, για να επηρεάσουν τις εξελίξεις. Θεώρησαν χρέος τους να υπογράφουν παραποιημένα πρακτικά προς την Νομαρχία για να διατηρήσουν τον έλεγχο του ιδρύματος.

Η ταύτιση Στέγης - Ομοσπονδίας και η αρνητική εικόνα που οι Σύλλογοι/Κοινότητες παρουσιάζουν, προκαλεί ανησυχίες.Το 1990 σε συνεδρίαση της Εκτελεστικής Γραμματείας αναπτύχθηκε τέτοιος προβληματισμός από μέλος της. Εκφράσθηκαν ανησυχίες για το μέλλον του ιδρύματος. Η Ομοσπονδία καλώς ή κακώς, ειπώθηκε τότε, έχει δημιουργήσει αρνητική εικόνα σε μεγάλη μερίδα της παροικίας. Πρέπει να προφυλάξουμε τη Στέγη. Να επιδιώξουμε ώστε η κακομοιριά και το αρνητικό κλίμα της Ομοσπονδίας να μην προσβάλλουν το ίδρυμα. Δεν υπάρχουν, ξεκαθαρισμένοι στόχοι της Στέγης. Ο κάθε ένας βλέπει, φαντάζεται διαφορετικά τι και πώς θα πρέπει να γίνει. Είναι απαραίτητο να γίνει ένας επιχειρηματικός προβληματισμός.

Δεν χρειάζεται επιχειρηματολογία για την αναγκαιότητα τέτοιου προγραμματισμού. Εσύ που δουλεύεις σε δημόσιο ή ιδιωτικό φορέα, καταλαβαίνεις ότι η δραστηριότητα αυτή, πρέπει να γίνεται σε τακτά χρονικά διαστήματα. Είναι φανερό ότι μια σφαιρική συζήτηση για τη Στέγη, θα αντιμετώπιζε την ανακαίνιση του κτηρίου. Είναι πολύ πιθανό, ότι θα κατέληγε στην απόφαση να χρησιμοποιηθούν εμπορικά όλοι οι χώροι, να συγκεντρωθούν χρήματα για την ανακαίνιση ώστε να μπορεί να χρησιμοποιηθεί στη συνέχεια για πολιτιστικές και άλλες δραστηριότητες.
Η πρόταση δεν έγινε δεκτή, γιατί δεν ξέρουμε, τι είναι και πως θα κάνουμε τον επιχειρηματικό προβληματισμό!!!!!.

Η οικονομία καλυτερεύει...προσωρινά.

Η Δαμόκλειος σπάθη της χρεοκοπίας και κατάσχεσης της Στέγης, έχει πάψει να είναι καθημερινή απειλή. Ταυτόχρονα με όλες τις νότες, τονίζεται ότι στόχος της Στέγης είναι η διάδοση του ελληνικού πολιτισμού. Εδώ βλέπουμε την έλλειψη παντελούς επαγγελματισμού. Πως θα πραγματοποιήσουμε κάτι όταν δεν έχουμε τα μέσα; Επιτακτική ανάγκη επαναπροσδιόρισης του κύριου στόχου της Στέγης.
Ο χρόνος κυλάει, κάποιες εκδηλώσεις γίνονται σε ένα εναλλασσόμενο ακροατήριο 40 – 50 ατόμων πρώτης γενιάς. Ο τελευταίος όροφος και το υπόγειο νοικιάστηκαν, και το 2001 τα λογιστικά βιβλία κλείστηκαν, πρώτη φορά, με κέρδος.Λείπει και πάλι, ο σχεδιασμός οικονομίας, λειτουργίας. Με νοικιασμένους χώρους απαραίτητους για εκδηλώσεις, δεν μπορούμε να έχουμε δραστηριότητές. Μέχρι πότε θα νοικιάζονται οι χώροι αυτοί; Πως θα επισκευαστεί -είναι απαραίτητο- το πρώτο κτήριο; Η δεκαετία που πέρασε -από το 2001- επιβεβαιώνει και πάλι δραματικά την προχειρότητα σκέψης για τη Στέγη.

Όταν τυχαίοι γίνονται σπουδαίοι, πολλές φορές αποδεικνύονται μοιραίοι.Έχει την πλήρη έκφρασή του σήμερα στη Στέγη. Στη συνεδρίαση 2009-05-02, ομάδα του Αη Γιάννη, δημιούργησε ένταση και, με νοικιασμένους χωροφύλακες, -παράνομα- απομάκρυνε δυο συμβούλους από την "αντίθετη παράταξη". Στη συνέχεια παραποίησαν το πρωτόκολλο συνεδρίασης, για να στείλουν ψευδή στοιχεία στην Νομαρχία, εποπτεύουσα αρχή του ιδρύματος. Η Νομαρχία αντέδρασε, διαγράφοντας 13 συμβούλους. Όσοι παρέμειναν, εκφράζουν δυο-τρείς δεκάδες μελών του Αη Γιάννη. Ήρθε η Στέγη, στο χείλος του γκρεμού. Βρίσκεται σήμερα στην κόψη του ξυραφιού. Γιατί, δεν πληρείται  το αρχικός όρος, να εκπροσωπεί το ίδρυμα τον Ελληνισμό. Κατάφεραν, επίσης, σε δυο χρόνια να δημιουργήσουν τέτοιο κλίμα, ώστε οι ένοικοι να "αρνούνται να πληρώσουν ενοίκιο λόγω κακής διαχείρισης", σύμφωνα με ανακοίνωση του Συλλόγου Στοκχόλμης.

Πλιάτσικο και δωρεές.

Ο Αλέκος Φράγκος αναφέρει σε γραπτό του ότι, ο Θεοφίλης Τσάππος ( ο μεγάλος) έστειλε σε εκκλησία χώρας της Βαλτικής, άμφια και άλλα αντικείμενα, που ανήκαν στον Αη Γιάννη.
Δεν ξέρω, λόγω ηλικίας;, αναφέρεται το όνομα του Θεοφίλη. Η γυναίκα του, το διαψεύδει κατηγορηματικά. Τα άμφια, δεν υπάρχουν, δεν δόθηκαν όμως από τον Θεοφίλη. Δεν υπάρχει κανένα ευχαριστήριο γράμμα από πουθενά, στο αρχείο της Στέγης. Ίσως να υπάρχει, στο προσωπικό αρχείο του Αλέκου Φράγκου, που παραδόθηκε στη Στέγη όταν αυτός έφυγε. 

Την περίοδο επισκευής του κτηρίου με τις κατοικίες, κλάπηκαν οι πολυέλαιοι που υπήρχαν στον 4ο όροφο. Συνήθως οι κλοπές καταγγέλλονται στην αστυνομία. Αυτή αποσιωπήθηκε, γιατί;
Σε γράμμα του Καστρινάκη προς τη Νομαρχία, αναφέρεται ότι διάφορα αντικείμενα στάλθηκαν στην ελληνική εκκλησία του Göteborg. Μέχρι τότε φυλάσσονταν στην εκκλησία του Αγίου Γεωργίου. Απειλεί δε να μηνύσει τους Φράγκο και Φουκάκη.

Έγινε πράξη, η κλοπή ή δωρεές χωρίς αποφάσεις και πρωτόκολλα. Δεν παίρνεται κανένα απολύτως μέτρο, για να σταματήσουν να εξαφανίζονται πολυτιμότατα αντικείμενα.
Η βιβλιοθήκη που δώρισε, η Ιωάννα Τσάππου, "περπάτησε", δεν υπάρχει σήμερα στη Στέγη.

Το λογότυπο του ιδρύματος, κεφάλι του Απόλλωνα, δωρεά του καλλιτέχνη Δημήτρη Ταλαγάνη, "μετακόμισε στις κορυφές του Ολύμπου". Οι υπόλοιποι πίνακες που κοσμούσαν την αίθουσα, δεν υπάρχουν.
Οι εικόνες, αρκετά παλιές, "εκφράζοντας την αγανάκτησή τους για τις ανομίες, εγκατέλειψαν τη θέση τους". Άγνωστος ο προορισμός τους. Το σίγουρο είναι ότι δεν πήγαν σε εκκλησία, αλλά σε ιδιώτες που θέλουν να ισχυρίζονται, ότι προσφέρουν υπηρεσίες στο ίδρυμα.
Μετέτρεψαν τη Στέγη σε πτώμα, που πάνω του κάνουν πλιάτσικο ασύδοτα, αδιάντροπα και ατιμώρητα.

Άρνηση διαλόγου.

Οι πολιτιστικές εκδηλώσεις σε Συλλόγους/Κοινότητες, περιοχής Στοκχόλμης, χαρακτηρίζονται από φτώχεια και επανάληψη. Χορευτική βραδιά εσείς το ίδιο και εμείς μπουζούκια εσείς κλαρίνα εμείς.
Φυσικά είναι απαραίτητες και παίζουν σπουδαίο ρόλο σε μια μερίδα συμπατριωτών μας. Θα πρέπει να συνεχιστούν και, μακάρι, να πλουτιστούν. Ο ελληνικός πολιτισμός όμως που δήθεν εξάγουμε στους Σουηδούς και άλλες μειονότητες δεν είναι μόνο σουβλάκι, μπουζούκι και τζατζίκι.

Θα πρέπει να βλέπουμε, τη Στέγη. Σαν ένα ανοιχτό (open), ζωντανό (Living) και όχι κλειστό (close) σύστημα/οργανισμό. Να αναλύσουμε τα χαρακτηριστικά του οργανισμού.

«πρέπει να συζητήσουμε για όλα χωρίς προκαταλήψεις και καχυποψίες»

Η συζήτηση, να είναι γόνιμη. Είναι γόνιμη, όταν δεν περιορίζεται στην απλή αφήγηση αλλά με νηφαλιότητα, χωρίς βρισιές συκοφαντίες και υπονοούμενα, εκθέτει και τα αίτια των φαινομένων που συζητιούνται. Το παρελθόν μας κάνει να προφυλαχτούμε. Αναλύοντας τα αίτια βρίσκουμε τις οδηγίες να προβλέψουμε και προγραμματίσουμε καλύτερα για το μέλλον. Είναι, η Στέγη, ένα καράβι που βουλιάζει, όπου μερικοί τσακώνονται ποιός θα πάρει το τιμόνι, και μερικοί για τις καρέκλες. Το πλήρωμα όμως, οι επιβάτες;

Το Ιούνη του 2002, ο Π.Κ. στην προσπάθειά του να δημιουργήσει προβληματισμό, κύρια στην Ομοσπονδία, όπου επικρατεί στασιμότητα και αποτελμάτωση, να ταράξει τα λιμνάζοντα νερά και να βγάλει απ΄ τη χρόνια χειμερία νάρκη κυρίως όσους μεταδίδουν ή νομίζουν ότι μεταδίδουν ελληνικό πολιτισμό έγραφε στον “Ελληνισμό του Βορρά”.

Καταγγελίες/Συκοφαντίες ανώνυμες.

Κυκλοφορούν ευρέως, ανώνυμες καταγγελίες/συκοφαντίες για συμπάροικούς μας. Οργή, αγανάκτηση και θυμός με κατέλαβαν όταν έλαβα το Γενάρη του 2006 ένα τέτοιο, υβριστικό και συκοφαντικό για συμπάροικούς, γράμμα με αποστολέα “Φίλοι της Στέγης”. Φυσικά, οτιδήποτε ανυπόγραφο αρχειοθετείται αμέσως στα σκουπίδια.

Απάντησα στο ανώνυμο γραπτό και παρότρυνα το Δ.Σ. της Στέγης να κάνει ένα ανοιχτό και καλόπιστο διάλογο, ανάμεσα σε όσους πραγματικά ενδιαφέρονται για την Στέγη και έχουν κάτι να πουν για το μέλλον της Ελληνικής Παροικίας. Έγινε τόση προσπάθεια για προβληματισμό και διάλογο όση κάνει και ο ψημένος σαργός να πέσει στη θάλασσα. Το περιοδικό της Ομοσπονδίας δεν δημοσίευσε και ούτε θεώρησε πρέπον να πληροφορήσει γιατί δεν θα δημοσιεύσει την απάντησή.

Το κλίμα οξύνεται, η παροικία εκτροχιάζεται.

Ποτέ, σε καμιά κοινωνία μικρή ή μεγάλη δεν υπήρξε απουσία προβλημάτων, αντιθέσεων, γιατί διαφορετικά, δεν θα υπάρχει ζωή, ούτε πρόοδος χωρίς να υπερπηδήσει κανείς αντιθέσεις. Ο Ηρόδοτος βάζει στο στόμα του Αρτάβαζου τη φράση:

“αν αντίθετες γνώμες δεν εκφραστούν δεν είναι δυνατόν να διαλέξει κανείς την καλύτερη για να την υιοθετήσει και υποχρεώνεται να ακολουθήσει τη μοναδική γνώμη που εκφράσθηκε”.

Δυστυχώς, εμάς μας κυβερνά το πάθος, και οι προσωπικές φιλοδοξίες, που στην πράξη μετράνε περισσότερο απ τη λογική. Αδυνατούμε να έχουμε συντονισμένη δράση για κοινά θέματα, τη Στέγη, δράση που δεν προϋποθέτει την προσχώρηση στην ίδια φιλοσοφία ή το ίδιο πιστεύω. Οι προσωπικές φιλοδοξίες και ανταγωνισμοί υπερβαίνουν τη συλλογικότητα, δείχνουμε τελικά, ότι δεν μπορούμε να μοιράσουμε, δυο γαϊδάρων άχυρα.

Ακολουθούμε την παράδοση του διχασμού.

”Οι Έλληνες στην συντριπτική τους πλειοψηφία, σε ταραγμένες εποχές, βρέθηκαν ενωμένοι. Σήμερα δεν έχουμε; κάποιον αγώνα να μας ενώνει, κάποια σταυροφορία να στηρίξουμε κάποιο ιδανικό να επιδιώξουμε. Έκαστος των προκρίτων επροσπάθησε ν’ αναδειχθεί μικρός ανεξάρτητος ηγεμονίσκος, και έκαστος οπλαρχηγός διαμερίσματος ανέλαβε δικαιοδοσίαν αρχιστρατήγου”.

(Φίνλεϊ Ιστορία Ελληνικής επανάστασης σελ 275 τ. Α Μετάφραση Α.Παπαδιαμάντη).

Αυτή την εικόνα έχουμε σήμερα. Οι διάφοροι πρόεδροι, σχηματίζουν άνετα ένα στρατιωτικό λόχο. Είμαστε,λέει, απόγονοι των αρχαίων Ελλήνων και φέρουμε μέσα μας τον πολιτισμό τους. Αν είναι έτσι, πως αφομοιώσαμε τον Ηράκλειτο,για να αναφερθώ σε έναν μόνο; “το αντίξουν συμφέρον και εκ των διαφερόντων καλλίστην αρμονίαν και πάντα κατ΄ έριν γίνεσθαι. (Ηράκλειτος). Η ενότητα, η ωραιότερη αρμονία γεννιέται από τα αντίθετα. ( Μετάφραση Θανάσης Παπαδόπουλος).
Σήμερα υπουργεία, εφημερίδες, δημόσιες υπηρεσίες, Νομαρχία Στοκχόλμης κατακλύζονται από γραπτά επώνυμα και ανώνυμα. Στο όνομα και την ηθική καθαρότητα δήθεν, του Ελληνισμού τον αμαυρώνουν με θέματα ανύπαρκτα. Οι περισσότερες, αν όχι όλες, οι κατηγορίες μπορούσαν και έπρεπε να λυθούν με διάλογο σε πολιτισμένο κλίμα.

“Το Θέμα είναι τώρα τι λες/Καλά φάγαμε καλά ήπιαμε/Καλά τι φέραμε τη ζωή μας ως εδώ /
Μικροζημιές και μικροκέρδη συμψηφίζοντας/Το Θέμα είναι τώρα τι λες”.

Άποψή μου είναι ότι υπάρχει ανθρώπινο δυναμικό, ικανό να αναμορφώσει τη σημερινή ,θλιβερή, κατάσταση σε μια δημιουργική κοινότητα παραγωγικών ανθρώπων, μέσα σε ένα κλίμα διαλόγου,πλουραλισμού και δημιουργικότητας. Να αναμορφώσει τον καμένο και εγκαταλειμμένο χώρο του πολιτισμού.

Σε μια καλά διοικούμενη κοινότητα, ο καθένας σπεύδει στις συνελεύσεις. Στις κακοδιοικούμενες κανείς δεν θέλει να κάνει, ούτε βήμα να πάει, αφού κανείς δεν ενδιαφέρεται για όσα διαμείβονται σ΄αυτές, επειδή προβλέπει ότι η γενική βούληση δεν θα επικρατήσει και επειδή, τελικά, οι ιδιωτικές υποθέσεις απορροφούν όλη του την προσοχή... Μόλις κάποιος πει για τις κοινές υποθέσεις: Τι με ενδιαφέρει; Πρέπει αμέσως να σκεφτούμε ότι η κοινότητα έχει χαθεί.

Γιατί αυτή η εξέλιξη.

  • Ξεχνάμε ότι, "το πείσμα είναι κακός σύμβουλος και μην προσπαθείς να γιατρέψεις το κακό με το κακό".
  • Αδυνατούμε, ή δεν θέλουμε να κάνουμε διάλογο.
  • Δεν συζητούμε ανοιχτά, με ειλικρίνεια και θάρρος.
  • Το ίδρυμα, έχει διαφορετικό τρόπο λειτουργίας από τους Συλλόγους. Δεν απαλλαγήκαμε από τον τρόπο λειτουργίας τους.
  • Δεν υπήρχαν επαρκείς γνώσεις της νομοθεσίας για τα ιδρύματα, Feedback, κοινή αντίληψη για το Ίδρυμα.
  • Την παρακμή του Μεταναστευτικού Κινήματος, μερικοί εκμεταλλεύτηκαν για διάφορα οφέλη, (όχι κατ΄ ανάγκην οικονομικά).
  • Ηγεμονισμό από κομματική οργάνωση.
  • Λανθασμένοι τρόποι αντίδρασης, από την πλευρά του Αη Γιάννη, που έδρασαν αρνητικά για το Ίδρυμα και καταστροφικά για την παροικία στο σύνολό της.
  • Συμπεριφορά ιδιοκτήτη, από ορισμένους.
  • Φτώχεια πολιτιστική, έλλειψη προγραμματισμού.
  • Ασάφεια, στους έλληνες, για τους σκοπούς και το ρόλο του Ιδρύματος. Έβλεπαν το κτήριο για οτιδήποτε άλλο, εκτός από προβολή πολιτισμού.
  • Οικονομική ανεπάρκεια, μην ξεχνάς, η φτώχια φέρνει γκρίνια.
  • Όταν είσαι εργαζόμενος, οικογενειάρχης, επιχειρηματίας ο χρόνος που μπορείς να διαθέσεις δεν αρκεί. Ορισμένες λειτουργίες, χρειάζεται να αντιμετωπιστούν διαφορετικά.
  • Διχόνοια. Προσωπικά, πολιτικές αντιλήψεις από το παρελθόν έγιναν ασπίδα και ακόντιο.

Μπορείς.

Αν πιστεύεις ότι:

  • Ελληνική παροικία στη Στοκχόλμη θα συνεχίσει να υπάρχει.
  • Πρέπει να βρίσκεται ένας τόπος συγκέντρωσης, όπου με ευχαρίστηση θα πήγαινες με τους γνωστούς/ές σου.
  • Να ασκούμε κριτική σε “αντιπάλους“ μας χωρίς να υπερβαίνουμε τα όρια της ευπρέπειας.
  • Να απομονώνονται οι συκοφάντες και όσοι συνειδητά λερώνουν τον Ελληνισμό στις Σουηδικές υπηρεσίες.
  • Να μπει φραγμός στο διχασμό, να χρησιμοποιούμε μόνο το εμείς. ( όχι εμείς, αυτοί και οι άλλοι).
  • Δεν αρκεί να έχει μια ομάδα δύναμη, αλλά πως και για ποιο σκοπό τη χρησιμοποιεί.
  • Χρειάζονται καινούργιες ιδέες που να βγαίνουν από τις σημερινές ανάγκες ενός κόσμου που αλλάζει δραματικά.
  • Υπάρχει ανάγκη πολιτιστικών εκδηλώσεων που να αγκαλιάζουν όλους, Έλληνες και Σουηδούς.
  • Το κτήριο στην Idungatan πρέπει να ανακαινισθεί, και να αντιμετωπίζεται η Στέγη σαν ένα ανοιχτό σύστημα.
  • Οι κοινές προσπάθειες για μια καλύτερη Στέγη δεν επιβάλλουν σύμπτωση σε πολιτικές, φιλοσοφικές ή θρησκευτικές απόψεις, αλλά σεβασμό των πεποιθήσεων του καθένα μας.
  • Δεν πρέπει να θέτει, κανένας, υπό αμφισβήτηση τις προθέσεις του άλλου.
  • Η Ελληνική παροικία μπορεί και πρέπει να ανακτήσει την χαμένη τιμή της.
  • Να δώσουμε, έστω και καθυστερημένα, κάποια πρότυπα στη νέα γενιά.
  • Απορρίπτεις ως μότο τη ρήση «video et taceo» (“βλέπω και σιωπώ”).
  • Η Στέγη καίγεται, και δεν χρειάζεται ένα δάχτυλο να τη δείχνει αλλά επειγόντως μια πυροσβεστική για να τη σώσει. Στην περίπτωσή μας, μέτρα άμεσης απόδοσης και όχι καλές προθέσεις.
  • Ο ρόλος του κάθε προέδρου πρέπει να είναι ενωτικός, στην πράξη όχι στα λόγια.

Τότε,κατέθεσε τις σκέψεις σου και τον προβληματισμό σου. Ότι είναι αναγκαίο, πρέπει να γίνει άμεσα, γιατί ήδη είναι πολύ αργά.
Οι οργανωμένες ομάδες, στην προσπάθειά τους να διατηρήσουν και αυξήσουν τα "προνόμιά τους" στη Στέγη, αδυνατούν ή δεν θέλουν να συνειδητοποιήσουν το τέλος ενός καταστατικού μέσα στο οποίο έχουν συνηθίσει να λειτουργούν. Με τα γνωστά -καταστροφικά- αποτελέσματα. Έχουμε απομακρυνθεί πολύ από το σημείο ισορροπίας, στο συμβούλιο της Στέγης, και είναι αδύνατον να επανέλθουμε.

Οι "νικητές" είναι αυτοί που θα αντιληφθούν έγκαιρα το αδιέξοδο και οι "ηττημένοι" εκείνοι που θα εγκλωβιστούν στις αυταπάτες μιας παρωχημένης "σωτηριολογίας".

Ο “Τοξότης” πιστεύει ότι το κλειδί που μας βγάζει απ το αδιέξοδο, είναι η προσαρμογή του καταστατικού ώστε να ικανοποιεί ανάγκες τις επόμενης δεκαετίας.

Η Ωραιότητα και η Αρετή είναι σε μόνιμη υπόσταση. Οτιδήποτε άλλο υπόκειται στο Ηρακλείτειο δόγμα της παγκόσμιας προσωρινότητας, “τα πάντα ρεί”.
Γι αυτό σας παραπέμπει στην πρότασή του.
Προτείνει να:

Ορισθεί, σε συνεργασία με τη Νομαρχία, ένα προσωρινό συμβούλιο από καινούργια άτομα, για να μην υπάρχουν οι προσωπικές αντιθέσεις που δημιουργήθηκαν στα μέλη των συμβουλίων τα τελευταία χρόνια..

Να υπάρξει μια ομάδα αποτελούμενη από πέντε ή επτά άτομα, αδιαμφισβήτητου ήθους που θα μελετήσει το πρόβλημα της Στέγης σφαιρικά, και σε εύλογο χρονικό διάστημα – έξη μήνες- να έχει ολοκληρωμένο σχέδιο και πρόταση για το μέλλον της Στέγης. Η επιτροπή να ορισθεί από τρία άτομα, Ηλία Κοντό, Πολυχρόνη Καλιαρίδη που είναι υπεράνω πάσης υποψίας -σίγουρα υπάρχουν και πολλοί άλλοι ανάμεσά μας- και τον Δημήτρη Νταλιάνη, μοναδικό επιζώντα από τους ιδρυτές.

Η ιστοσελίδα της Στέγης να γίνει βήμα διαλόγου. Ο Δημήτρης Νταλιάνης να ορίσει μια τριμερή επιτροπή που θα έχει την υπευθυνότητα της ιστοσελίδας.

Οι καιροί είναι χαλεποί για τη Στέγη. Ακόμα και την τελευταία στιγμή όμως, μπορούμε να πετύχουμε πολλά. Δική μας είναι η επιλογή να παλέψουμε για το καλύτερο δυνατό, στο χρόνο που διαθέτουμε.

Αντικειμενικότερη ανάλυση.

Η αδυναμία πρόσβασης σε αρχεία, βάζει εμπόδια σε μια πληρέστερη και αντικειμενικότερη ανάλυση. Η Στέγη και οι προεκτάσεις της, θα είναι το κέντρο βάρους της παροικίας, τα επόμενα χρόνια. Γι αυτό, προτείνω, να δοθούν αντίγραφα του υπάρχοντος αρχείου Στέγης, Ομοσπονδίας, του προσωπικού αρχείου του Αλέκου Φράγκου, -και άλλα αν υπάρχουν-, στο "Κέντρο Ελληνικού Πολιτισμού" ( Α.Μπούκας), ώστε οι ενδιαφερόμενοι να έχουν πρόσβαση σ αυτά.   

 

Παναγιώτης Καλογιάννης

 

Ευπρόσδεκτα τα σχόλια, οι διαφωνίες, ακόμα και οι...... κακίες.

 

Για το γράμμα του Νταλιάνη.

Είχαν γραφεί τα κείμενα για Ομοσπονδία και Στέγη, όταν διάβασα το γράμμα του Δημήτρη Νταλιάννη, προς τη Νομαρχία και το Ειρηνοδικείο Στοκχόλμης. Είναι γνωστό, ότι μόνο "σκοπιά" δεν έχει φυλάξει ο Νταλιάνης για να προστατέψει τη Στέγη. Γι αυτό δεν ήταν έκπληξη, αλλά αναμενόμενη η αντίδρασή του.

Την όποια, προηγούμενη τοποθέτησή του, θα πρέπει να την αντιμετωπίζουμε σαν θέση που πηγάζει από το πιστεύω του, για το καλό του Ιδρύματος. Γι αυτό θα πρέπει με την πειθώ, να προσπαθήσεις να τον μεταπείσεις, Όπως και οποιοδήποτε που διαφωνείς, άλλωστε. Η όποια επιθετικότητα απέναντί του, σε συνελεύσεις του Συλλόγου Στοκχόλμης, δείχνει τουλάχιστο μικρότητα. Δείχνει έλλειψη σεβασμού, στα 95 χρόνια του. Η άρνηση διαλόγου μαζί του, δείχνει να μην έχεις επιχειρήματα.

Δεν ζητάει υπερβολικά, ακατόρθωτα, παράδοξα πράγματα, ο Νταλιάνης. Απλώς τα αυτονόητα. Αυτά που οποιοσδήποτε υπεύθυνος άνθρωπος, οποιοσδήποτε θεωρεί ότι ανήκει σε ένα σύνολο ανθρώπων, στην ελληνική παροικία, πρέπει να επιδιώκει. Ζητάει εξομάλυνση της κατάστασης που επικρατεί στο Ίδρυμα. Όποιος διαφωνεί, να αναπτύξει τους λόγους της διαφωνίας του, ώστε να υπάρξει διάλογος με σεβασμό στην διαφορετική άποψη. Ζητάει συναίνεση όλων, για το καλό του Ιδρύματος, ώστε να λειτουργήσει, επιτέλους, σαν κέντρο πολιτισμού της ελληνικής παροικίας στη Στοκχόλμη. Έχουμε ελευθερία έκφρασης στη Σουηδία. Οι διαφωνούντες να μας πουν τα επιχειρήματά τους.

Βρήκε το σθένος, στα 95 χρόνια του, να αναγνωρίσει ότι έκανε λάθος, και υπέγραψε παραποιημένο πρωτόκολλο προς τη Νομαρχία Στοκχόλμης. Δεν έχουν πολλοί, που υπηρέτησαν ή υπηρετούν τη Στέγη, το πνευματικό, ηθικό, ψυχικό μεγαλείο να αναγνωρίσουν δημόσια το λάθος τους. Να ερμηνεύσουμε το γράμμα του Νταλιάννη σαν κραυγή αγωνίας για τη Στέγη, και παράδειγμα προς μίμηση. Η αγωνία του απευθύνεται σε όλους, άσχετα αν στέκονται αριστερά, ή δεξιά του.

 

28-Jan-2010

 

Επιστροφή, στην αρχή αυτής της σελίδας.