Παροικιακά ευτράπελα

Έχει καταναλωθεί πολύ μελάνι και χαρτί για τους σκοπούς και τη λειτουργία του Ιδρύματος Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (Στέγη). Πάμπολλες εργατοώρες που θα αρκούσαν να κάνουν κάποιον πλούσιο. Έχουν σταλεί, από συμπάροικους, ή μέλη  Διοικητικών Συμβουλίων της Στέγης, εκατοντάδες σελίδες (καταγγελίες, φωνές απόγνωσης για την οικονομική διάσωση της Στέγης) σε ελληνικά υπουργεία, Ελληνική Πρεσβεία Σουηδίας, στην επιβλέπουσα αρχή για τα ιδρύματα στη Νομαρχία Στοκχόλμης κ.α.  Έχουν γραφεί τόσες βωμολοχίες που, αν υπήρχε σχετικό άθλημα θα φόρτωναν την ελληνική παροικία Στοκχόλμης, με άφθονα μετάλλια ντροπής. Ελλείψει αγωνίσματος, η οργανωμένη παροικία, κουβαλάει μόνο ντροπή.
     Η διοικητική κρίση του Ιδρύματος που προκλήθηκε πριν μερικά χρόνια –ο Τοξότης έχει αναφερθεί σ’ αυτή– , προήλθε από μερικά άτομα. Μια παρέα, λειτουργώντας αλλά ελληνικά, αγνόησε, δεν εφάρμοσε το σουηδικό Νόμο για τα ιδρύματα, κουρέλιασε το καταστατικό του Ιδρύματος προκειμένου να εξυπηρετήσει προσωπικά συμφέροντα. Οι άμεσες επιπτώσεις –με όσα ακολούθησαν– της αψυχολόγητης αυτής ενέργειας, ήταν ο διασυρμός του ελληνισμού της Σουηδίας (οργανωμένου και μη) στην προϊσταμένη αρχή της Νομαρχίας Στοκχόλμης για τα ιδρύματα. Αλλεργία έπιανε τους αρμόδιους για το Ίδρυμα σουηδούς νομικούς στο άκουσμα και μόνο ελληνικού ονόματος. Άστραφτε, έλαμπε το πρόσωπό τους, έφευγαν οι ρυτίδες απ’ το μέτωπό τους όταν διαπίστωναν ότι, ο συνομιλητής έλληνας αποσκοπούσε στην αποκατάσταση της ομαλότητας στο Ίδρυμα. Η εποχή κατά την οποία έλληνες εκπρόσωποι της παροικίας συναντούσαν ακόμα και τον σουηδό πρωθυπουργό πέρασε ανεπιστρεπτί. Το συμφέρον της παροικίας, τα τελευταία χρόνια, έπαψε να αποτελεί στόχο…
     Το ήρεμο κλίμα το οποίο επανήλθε στο Ίδρυμα αλλά, και το έργο, κύρια, στον διαχειριστικό τομέα χρεώνεται σε μεγάλο πολύ μεγάλο ποσοστό στον πρόεδρό του Αποστόλη Παπακώστα. Αυτά, όμως, μέχρι 20 Νοεμβρίου 2016. Το απόγευμα της μέρας αυτής γράφτηκε μια μαύρη σελίδα στο Ίδρυμα. Μαύρα σύννεφα, δυστυχώς με ευθύνη και του Παπακώστα, σκέπασαν τη στέγη της Στέγης, τα οποία αν δεν διαλυθούν αμέσως θα κουνήσουν το Ίδρυμα συθέμελα.  
     Το πρώτο συμβούλιο του Ιδρύματος στο οποίο παραβρέθηκα, πριν ενάμιση χρόνο, χαρακτηρίστηκε από τον μονόλογο του προέδρου, του Παπακώστα. Ελάχιστοι από τους υπόλοιπους συμβούλους γνώριζαν γιατί βρίσκονται εκεί! Αγνοούσαν τη διαφορά ανάμεσα σε σύλλογο και Ίδρυμα. Δεν γνώριζαν το νόμο για τα ιδρύματα. Η πλειοψηφία αγνοούσε, σύμβουλοι ακόμα αγνοούν –με άμεσες επιπτώσεις στην ομαλή λειτουργία του–, ότι το Ίδρυμα ΔΕΝ είναι σύλλογος και, σε αντίθεση με ένα μη κερδοσκοπικό οργανισμό αποτελεί χωριστή νομική οντότητα. Καθήκον του είναι να διαχειρίζεται την ακίνητη περιουσία (δυο κτήρια) που κατέχει για ένα συγκεκριμένο σκοπό. Ο σκοπός του, όπως καθορίστηκε από τους δωρητές (Δ. Νταλιάνη, Α. Φράγκο και, Δ. Μεράκο) που εκπροσωπούσαν την ενορία του Άι-Γιάννη είναι :
     «Το κτήριο αυτό θα χρησιμεύει σαν ένα πολιτιστικό κέντρο για την ελληνική παροικία της Στοκχόλμης, την προώθηση της πολιτιστικής συνεργασίας μεταξύ Σουηδίας και Ελλάδας στην τέχνη, λογοτεχνία, μουσική κ.λ.π. Το ίδρυμα θα προωθεί, επίσης, και θα δίνει προτεραιότητα σε δραστηριότητες της νεολαίας στην ελληνική παροικία, θα πασχίζει για την φροντίδα και διαπαιδαγώγηση της ελληνικής νεολαίας».
     Μερικοί σύμβουλοι είναι, ταυτόχρονα, και σε συμβούλια συλλόγων, με αποτέλεσμα να συγχέουν τους ρόλους τους, γιατί το συμβούλιο υποχρεούται να ακολουθεί τις προγραφές του ιδρυτικού του Ιδρύματος. Δεν είναι σύλλογος, όπου τα μέλη του συμβουλίου αποφασίζουν πως θα διοικείται ο σύλλογος, και φέρουν νομική ευθύνη για ενδεχόμενη κακοδιαχείριση.

     Το συμβούλιο άρχισε στις 16:00 και διαλύθηκε ελλείψει απαρτίας στις 21:00. Μια ώρα χρειάστηκε για να συμφωνήσουν στην ημερησία διάταξη! Αν η διάρκεια ενός συμβουλίου ξεπερνάει τις 3 ώρες είναι αντιπαραγωγικό. Δεν είναι δημιουργικό, και δείχνει να υπάρχει σοβαρό πρόβλημα λειτουργίας του.

Το γράμμα που άναψε φωτιές.

   Είχε προηγηθεί ένα γράμμα του Παπακώστα (προέδρου του Ιδρύματος), στις 3 Νοεμβρίου 2016, προς τα μέλη του Ιδρύματος. Παραλήπτες ήταν, και, ο Κωνσταντινίδης Νίκος (πρόεδρος της Ομοσπονδίας) καθώς και ο Γεώργιος Κωνσταντίνου εκπρόσωπος ενός Άι-Γιάννη ο οποίος ακόμα δεν έχει γίνει αποδεκτός από την εποπτεύουσα αρχή (υπάρχει ένσταση από έναν άλλον Άι-Γιάννη…), και, ο ίδιος, ο Κωνσταντίνου, δεν έχει καταχωρηθεί στο Ίδρυμα. Στο γράμμα αυτό ο Παπακώστας στο όνομα του Ιδρύματος –παρακάμπτοντας το συμβούλιο και την εκτελεστική γραμματεία του Ιδρύματος– ΑΠΑΓΟΡΕΥΕΙ στην Ομοσπονδία να χρησιμοποιεί τους χώρους της Στέγης. Συνεχίζοντας, προειδοποιεί ότι περαιτέρω χρήση των χώρων θα θεωρηθεί παράνομη και θα παρθούν όλα τα νόμιμα μέτρα ενάντια στην Ομοσπονδία!!!
  Σε άλλη ανάρτηση ο Τοξότης θα αναφερθεί στους λόγους που οδήγησαν τον Παπακώστα να συντάξει και να υπογράψει το γράμμα αυτό. Επιγραμματικά σήμερα θα πούμε ότι: Αν το Ίδρυμα υπάρχει, οφείλεται αποκλειστικά και μόνο στην Ομοσπονδία και στον ρόλο της στην οικονομική στήριξη του Ιδρύματος. Όταν το 1985 – ’86 οι τράπεζες απειλούσαν με κατάσχεση1 την περιουσία του Ιδρύματος (τα δυο κτήρια) η Ομοσπονδία με το μεγάλο εκτόπισμά της μεσολάβησε και πέτυχε τη διάσωση της Στέγης. Τότε άρχισαν να έρχονται τα πρώτα χρήματα για την οικονομική ενίσχυση του Ιδρύματος. Χρήματα που πήγαιναν από την Πρεσβεία στις τράπεζες με κομιστή τον Νταλιάννη. Σε σχετική συζήτηση για το Ίδρυμα στην Ελληνική Βουλή, ο τότε υπουργός εξωτερικών Γ. Παπανδρέου ανέφερε ότι έχουν σταλεί περισσότερα από 26 εκατομ. δραχμές για τη διάσωση της Στέγης.
   Αγνοούν ή παραβλέπουν μερικοί σύμβουλοι της Στέγης το ρόλο και τη σημασία της Ομοσπονδίας; Γιατί την εξοβελίζουν απ’ τους χώρους του Ιδρύματος; Τα συμβούλια, οι πρόεδροι, της ΟΕΣΚΣ έρχονται και παρέρχονται. Η ομοσπονδία όμως είναι θεσμός κύριοι και σαν τέτοιος θα πρέπει να αντιμετωπιστεί. Αντιμάχεστε το σημερινό συμβούλιο της Ομοσπονδίας, και τον πρόεδρό της, κάνοντας φτηνή πολιτική. Ανάβετε φωτιές που κινδυνεύουν να εξελιχθούν σε πυρκαγιές.  

Το συμβούλιο της ντροπής,(20/11/2016)

   Το συμβούλιο άρχισε σε ηλεκτρισμένη ατμόσφαιρα. Ο πρόεδρος της ΟΕΣΚΣ ήταν εριστικός. Απαράδεκτα εριστικός. Με τέτοιο ύφος όχι μόνο αδυνατεί να πείσει και τον πλέον καλόπιστο, αλλά και αυτοί που ταυτίζονται με τις απόψεις του διερωτώνται για την ορθότητά τους. Ήταν εκνευρισμένος, και αδυνατούσε να διατυπώσει με σαφήνεια τις απόψεις του. Ο πρόεδρος της Στέγης ήταν άλλοτε ήρεμος και πειστικός, άλλοτε προκλητικός, ειρωνικός και καθόλου πειστικός. Υποτιμά τους άλλους. Αδυνατούσε να δημιουργήσει ένα ήπιο κλίμα, να διευθύνει τη συζήτηση και να οδηγήσει σε συναίνεση. Τις αδυναμίες του προσπάθησε να καλύψει με απειλές όπως: «θα σε βγάλω έξω». Αδυνατούσε να κατευνάσει τα οξυμένα πνεύματα και να δημιουργήσει συναίνεση. Για να σβήσει τη φωτιά, που ο ίδιος άναψε, έριχνε πολλά μπιτόνια βενζίνης. Οι υπόλοιποι σύμβουλοι ήταν απλοί θεατές! Με ευθύνη όλου του συμβουλίου χρειάστηκε μια ολόκληρη ώρα να συμφωνήσουν στην ημερήσια διάταξη. Μια ολόκληρη ώρα ενώ αρκούν πέντε μόνο λεπτά!!!

Ελλείψεις

   Το συμβούλιο, το κάθε συμβούλιο, θα πρέπει να έχει ρόλο επιτελικό, και να προσπαθεί να δραστηριοποιήσει π.χ. μέσα από διάφορες επιτροπές, ανθρώπους που θα δραστηριοποιηθούν και θα βοηθήσουν την αποτελεσματική λειτουργία του. Είναι απορίας άξιο γιατί στη Στέγη αρνούνται τέτοιες επιτροπές. Οι απορίες πληθύνονται όταν τρία μόνο μέλη του σημερινού συμβουλίου δραστηριοποιούνται και ενεργοποιούνται στην λειτουργία του Ιδρύματος, ενώ ταυτόχρονα σύμβουλος σε τοποθέτησή του είπε ότι θα πρέπει να επανεξετασθούν οι αυξημένες αρμοδιότητες σε ορισμένους συμβούλους. Όταν οι σύμβουλοι δεν δραστηριοποιούνται, όταν δεν θέλουμε, δεν επιδιώκουμε εθελοντικές προσφορές, τότε κάτι νοσηρό κρύβεται στο βασίλειο της Δανιμαρκίας.

Σύμβουλοι κοινής αποδοχής

   Προτάθηκαν τέσσερις σύμβουλοι κοινής αποδοχής. Εδώ κυριαρχεί η προχειρότητα, και το ίδρυμα της παρέας. Πως να τοποθετηθεί κάποιος σε τέσσερα ονόματα όταν δεν γνωρίζει τα άτομα; Θα μπορούσαν να παρουσιάσουν με πέντε γραμμές τον καθένα, ώστε οι φορείς να είναι σε θέση έγκαιρα να σχηματίσουν μια άποψη. Για την ιστορία, όταν ο Θανάσης Παπαδόπουλος προτάθηκε για το Ίδρυμα, στο πρώτο συμβούλιο, ενθουσιασμένος ο Α. Φράγκος σηκώθηκε όρθιος λέγοντας: «τέτοιους ανθρώπους χρειαζόμαστε!». Ο Νταλιάννης δεν μπορούσε να κρύψει τη χαρά του.
   Ενώ σήμερα, το επιχείρημα που διατυπώθηκε για δυο προτεινόμενους ήταν ότι είναι μέλη στους γονείς και κηδεμόνες, και αντιτάχθηκαν στις διασπαστικές ενέργειες που προκάλεσε ο Η. Νικολαΐδης στο σχολείο.  Δεν γνωρίζω, δεν κρίνω και, προπάντων δεν απορρίπτω τους ανθρώπους, ίσως αποδειχθούν πολυτιμότεροι και καταλληλότεροι από πολλούς άλλους. Απλούστατα, δεν υιοθετώ τη διαδικασία που ακολουθήθηκε και την προσπάθεια να μετατραπεί το Ίδρυμα σε μια μικρή παρέα. Ο Β.Ι., ένας απ’ τους προτεινόμενους που παρευρίσκονταν, έδειξε ότι είναι ευθύς, ειλικρινής και συνεργάσιμος. Δεν χρειάζονταν περαιτέρω επιχειρηματολογία, φτωχή και πλήρως αποτυχημένη,  από παρευρισκόμενο  να τον παρουσιάσει σαν κοινής αποδοχής επειδή άκουσον άκουσον έπαιζε μπάσκετ στο Akropol. Ο ίδιος με περισσή παρρησία, προς τιμήν του, αντέκρουσε τον συνήγορό του λέγοντας ότι το Akropol δεν είναι ελληνική ομάδα και δεν έχει δουλέψει για τον ελληνισμό.  
   Ο Σοφοκλής διερωτήθηκε αν μπορούν να γίνουν δεκτοί οι προτεινόμενοι –από τον καινούργιο Άι-Γιάννη–, κοινής αποδοχής επειδή η εποπτεύουσα αρχή δεν έχει αναγνωρίσει τον καινούργιο Άι-Γιάννη. Ο πρόεδρος απαντώντας λέει ότι η Νομαρχία προχωρεί σε μηχανογράφηση και δεν έχει χρόνο… Επειδή, όμως, έχουν περάσει τρεις μήνες, αποδέχονται τον νέο Άι-Γιάννη, σιωπηλά.  Εδώ τα σχόλια περιττεύουν.
   Τι θα συμβεί, όμως, όταν ο άλλος Άι-Γιάννης προτείνει και αυτός κοινής αποδοχής, πραγματικής   αποδοχής, για τους οποίους δεν θα μπορείτε να αρνηθείτε; Με ποιο σκεφτικό θα απορριφθούν αφού σύμφωνα πάντα με το σκεφτικό του Παπακώστα η Νομαρχία προχωράει σε μηχανογράφηση και δεν έχει αποφανθεί αν θα εκπροσωπείται ή όχι στο Ίδρυμα ο άλλος Άι-Γιάννης; (Μπλέξιμο με τους Άγιους Γιάννηδες που είναι διαφορετικοί αλλά ταυτίζονται…).
   Στο άκουσμα του ονόματος της Μ.G., μια σύμβουλος εξεμάνη γιατί, λέει, η Μ. G. δημιούργησε πολλά προβλήματα στον Κυπριακό Σύλλογο. Μάταια ο πρόεδρος επικαλούμενος το καταστατικό του Ιδρύματος εξήγησε ότι δεν μπορεί να αποκλειστεί. Προς αποκατάσταση της τάξης, εξήγησα ότι ένα προσωρινό συμβούλιο του Κυπριακού Συλλόγου, στο οποίο ήμουν γραμματέας, εξέτασε τις κατηγορίες εξονυχιστικά και δεν προέκυψε τίποτα το μεμπτό τόσο ενάντια στην προτεινόμενη όσο και στο συμβούλιο. Το πρόβλημα είχε προκύψει από προσωπική εμπάθεια.
   Ο Η.Κ., παρουσίασε ένα πλούσιο βιογραφικό παρουσιάζοντας τον εαυτό του. Το έσχισε όμως αμέσως, διέψευσε ο ίδιος τον αυτό του, όταν προκλητικά φώναξε: «θεωρώ τιμή μου το γεγονός ότι κάποιος δεν με ψήφισε». Απαιτείται, τουλάχιστον, λιτότητα στο ύφος για να είναι κάποιος κοινής αποδοχής. Να σημειωθεί ότι ο κάποιος έχει όνομα. Λέγεται Νίκος Κωνσταντινίδης (έχουν προσωπικές διαφορές οι δυο τους) και νομίζω ότι βρίσκονταν έξω από την αίθουσα στην ψηφοφορία.

Αλλαγή καταστατικού

   Ο Τοξότης έχει αναφερθεί σε ανύποπτο χρόνο στην αναγκαιότητα αλλαγής του καταστατικού του Ιδρύματος, ώστε να μπορεί να είναι λειτουργικό, να αφαιρεί τη δυνατότητα να σχηματιστούν εύκολα φατρίες, να μην λειτουργεί με παρέες, για να είναι σε θέση, η Στέγη, να λειτουργεί απρόσκοπτα τα επόμενα είκοσι, τουλάχιστον, χρόνια. Γιατί, αν συνεχίσουμε να ικανοποιούμαστε με την λιγότερο χειρότερη λύση, δεχόμαστε τη μορφή που παίρνει η διαδικασία προσαρμογής σε μια κατάσταση συνεχούς οπισθοδρόμησης.    
   Οι προτάσεις αλλαγής του καταστατικού που παρουσιάστηκαν από τον Κωνσταντίνου είναι αναγκαίο να εξεταστούν με προσοχή ανάλογη με το ενδιαφέρον που ο καθ’ ένας έχει για το μέλλον της ελληνικής παροικίας στη Στοκχόλμη.

  • Οι φορείς που θα απαρτίζουν το Ίδρυμα παραμένουν οι ίδιοι.
  • Ο κάθε φορέας ορίζει ένα μόνο αντιπρόσωπο.
  • Προτείνονται από το συμβούλιο τέσσερα άτομα κοινής αποδοχής.
  • Ο απερχόμενος πρόεδρος (αρχής γενομένης από την ψήφιση του καταστατικού), εφ’ όσον δεν είναι εκπρόσωπος κάποιου φορέα, θα μπορεί να είναι μέλος του συμβουλίου, μέχρι δυο θητείες. Προϋπόθεση είναι να έχει καλύψει χρονικά όλη τη θητεία του.
  • Οι μισοί σύμβουλοι θα ανανεώνονται ύστερα από δυο χρόνια.
  • Τα μέλη του συμβουλίου είναι από 11 (7 από τους φορείς + 4 κοινής αποδοχής) μέχρι 13 (με τους δυο προέδρους.

  Πρόχειρες παρατηρήσεις.

  • Στο σημείο 2, βλέπουμε να ισχύει η αριθμητική ισότητα. Εξισώνεται δηλ. η Ομοσπονδία με άλλον φορέα που τα λιγοστά μέλη του με δυσκολία βγάζουν συμβούλιο.
  • Δεν προτείνουν άλλους φορείς για το Ίδρυμα, γιατί ο Ποντιακός σύλλογος δεν δέχτηκε και ο σύλλογος στη Σόλνα είναι διαλυμένος.
  • ”ΞΕΧΑΣΑΝ” την κοινότητα με τα περισσότερα μέλη, η οποία ακόμα έχει λοκάλ το οποίο ανοίγει καθημερινά. Την κοινότητα της Βόρειας Στοκχόλμης.
  • Η λειτουργία, ο χαρακτήρας των συλλόγων/κοινοτήτων έχει αλλάξει. Σε λίγα χρόνια θα υπάρχουν κατ’ όνομα μονάχα. Η φθίνουσα πορεία των συλλόγων ακολουθεί, και θα ακολουθεί, και το Ίδρυμα. Η πρόταση, επομένως, όπως διατυπώνεται δεν συμβάλλει στην ομαλή λειτουργία του Ιδρύματος. Δεν προάγει τα συμφέροντα της παροικίας αλλά ορισμένων. Μιας παρέας. Δημιουργεί κινδύνους για το Ίδρυμα.
  • Δεν συζήτησαν, ή απέρριψαν μια μορφή συνεργασίας με την Ελληνική Πρεσβεία. Θα πρέπει να επανεξετασθεί σοβαρά η συνεργασία αυτή. Ίσως δοθεί και κάποια απάντηση γιατί αποφεύγεται η πολιτιστική προβολή της Ελλάδας στη Σουηδία απ’ την πλευρά της Πρεσβείας. 
  • Οι απερχόμενοι πρόεδροι μπορούν να αποτελέσουν ένα συμβουλευτικό όργανο. Αν είναι επικεφαλής επιτροπών θα προσφέρουν πολύ περισσότερα.
  • Ο Σοφοκλής διερωτήθηκε πως είναι δυνατόν ένας μη εκλεγμένος να έχει δικαίωμα ψήφου.

 

     Η πρόταση, όπως διατυπώθηκε δεν επιτρέπει, ισχυρίζονται, να δημιουργηθούν φατρίες. Συμβαίνει όμως το ακριβώς αντίθετο. Εξισώνουν την Ομοσπονδία με τους άλλου φορείς, γιατί δεν ξέρουν, δεν είναι βέβαιοι τι θα βγάζει η κάλπη και φοβούνται ότι δεν θα ελέγχουν τους αντιπροσώπους της. Η άποψη αυτή ενισχύεται από το γεγονός ότι ”ΞΕΧΑΣΑΝ”, ”ΛΗΣΜΟΝΗΣΑΝ”,   την κοινότητα Βόρειας Στοκχόλμης, γιατί εκεί δεν ελέγχουν τον αντιπρόσωπο, δεν θα είναι «δικός μας».  «ας επικαλεστούμε την παρότρυνση του φιλοσόφου Ευκλείδη του Μεγαρέως  που μας λέει: "όταν παλεύουμε για ένα σκοπό πρέπει να προσέχουμε ώστε το αντικείμενο των επιθυμιών μας να είναι το Είναι και όχι το Φαίνεσθαι"». Το Είναι της πρότασης αυτής ταυτίζεται πλήρως με το Είναι μιας άλλης πρότασης που είχε κατατεθεί στη Νομαρχία από τον Νικολαΐδη κ.α., και αποσκοπεί στον πλήρη έλεγχο του Ιδρύματος από μια παρέα!  

Στιγμιότυπα. 

   Ο Κωνσταντινίδης απευθυνόμενος στον Κωνσταντίνου, ευγενικά, ήρεμα και πολιτισμένα, τον ρώτησε από ποιόν φορέα είναι. Ποιόν εκπροσωπεί. Η ερώτηση ήταν τελείως φυσιολογική, όχι όμως και η απάντηση. Αυτός, υποτιμητικά, προκλητικά, εριστικά απάντησε: «ανάκριση θα μου κάνεις»; «Δεν κάνω ανάκριση», συνέχισε σε ήπιο τόνο, «αλλά ζήτησα και πήρα σήμερα γραπτώς από τη Νομαρχία τους καταχωρημένους στο Ίδρυμα. Εσύ δεν συμπεριλαμβάνεσαι ανάμεσά τους. Δεν μπορείς να συμμετάσχεις στη συνεδρίασή μας, και πολύ περισσότερο δεν έχεις δικαίωμα να ψηφίζεις». Ο Παπακώστας επεμβαίνοντας, ερμηνεύοντας αυθαίρετα τη σουηδική νομοθεσία, ισχυρίστηκε ότι εφ’ όσον η εποπτεύουσα αρχή δεν απάντησε σε τρεις μήνες, σημαίνει ότι αποδέχεται σιωπηρά την πρότασή μας, και αποφάνθηκε ότι μπορεί να ψηφίζουν παρ’ όλο που δεν είναι καταχωρημένοι!

Εκτελεστική Γραμματεία

   Η Εκτελεστική Γραμματεία (ΕΓ) της Στέγης είναι πενταμελής, και σύμφωνα με το καταστατικό θα πρέπει συνεδριάζει κάθε μήνα. Στη θητεία του σημερινού συμβουλίου, ενάμισι χρόνος, δεν έχει συνεδριάσει καθόλου. Ο Κωνσταντινίδης ρώτησε γιατί δεν συνεδρίασε, όπως ζητήθηκε από μέλη της, προκειμένου να συζητήσει το θέμα της Ομοσπονδίας την οποία, ο Παπακώστας, έδιωξε απ’ τη Στέγη και την απειλεί με δικαστικές διώξεις. Η απάντηση που δόθηκε από τον Παπακώστα σε έντονο, υβριστικό και απαράδεκτο ύφος μόνο για πολιτισμό δεν χαρακτηρίζεται. Τον κατηγόρησε γιατί δεν ζήτησε να συνεδριάσει η ΕΓ και για άλλα θέματα. Του προσάπτει ότι, ζητώντας να έχει ένα γραφείο η Ομοσπονδία, έχει προσωπικό συμφέρον. Δεν εξήγησε γιατί παραβιάζει και αρνείται σαν πρόεδρος να εφαρμόσει το καταστατικό του Ιδρύματος. Δεν αναφέρθηκε σε ενδεχόμενες δυσκολίες που εμπόδιζαν την σύγκλιση της ΕΓ. Δεν απάντησε στο ερώτημα!!!

Ευχάριστα.

   Ναι, υπήρξαν και ευχάριστες στιγμές σαν κεραυνός εν αιθρία. Στιγμές γαλήνης πριν την επερχόμενη καταιγίδα. Στιγμές που έβλεπες ότι προοπτικές υπάρχουν. ο συντονισμός έχει λοξοδρομήσει. Αν βρει τη σωστή του ρότα, τότε το Ίδρυμα θα αποτελέσει ένα μεγάλο μπαλκόνι πολιτισμού προς τη σουηδική κοινωνία. 
Η ενημέρωση για τις επισκευές, η αύξηση στα νοίκια, τα οικονομικά του Ιδρύματος δίνουν μια άλλη διάσταση στη μιζέρια και την κακομοιριά. Επειδή και τα θετικά θα πρέπει να προβάλλονται ο Τοξότης θα επανέλθει με λεπτομέρειες σε ξεχωριστή ανάρτηση. 
   Στην ενημέρωση για τα οικονομικά (δεν καταλαβαίνω γιατί έγινε απ’ τον πρόεδρο και όχι τον ταμία) αναφέρθηκε ότι τα έσοδα τη χρονιά αυτή αυξήθηκαν κατά 100.000 και στο ταμείο υπάρχουν 2.300.000:- (δίνω στρογγυλεμένα νούμερα). Ο Κωνσταντινίδης παρατήρησε –ήρεμα και σεμνά– ότι η λογιστική ενημέρωση δεν γίνεται σε ταχτά χρονικά διαστήματα, όπως οφείλει να γίνεται, με αποτέλεσμα να φουρτουνιάσει ξανά το μισο γαληνεμένο κλίμα της συνεδρίασης. «Δηλαδή αμφισβητείς τα νούμερα;», ρώτησε ο πρόεδρος.« Όχι, επισημαίνω ότι μπορεί να υπάρξουν επιπτώσεις». Άστραψε και βρόντηξε ο πρόεδρος, φωνές, συκοφαντίες και χειρονομίες ενάντια στον Κωνσταντινίδη.
   «Ώστε βάζεις θέμα εμπιστοσύνης στον πρόεδρο», είπε φωνάζοντας και κουνώντας το χέρι. «Μα δεν είπα κάτι τέτοιο, δεν βάζω τέτοιο θέμα». Και αφού ο ίδιος έκανε μομφή στον εαυτό του, έβαλε σε ψηφοφορία το ερώτημα, «ποιοι εμπιστεύονται τον πρόεδρο». Ευτράπελα πράγματα που προκαλούν θλίψη. Μπορείτε κ.κ. να χρησιμοποιείτε τη σύγχρονη τεχνολογία προκειμένου να λύσετε πρακτικά θέματα. Όλοι σας μιλάτε, ιδιωτικά ή επαγγελματικά, στο Skype καθημερινά. Ρίξτε τον εγωισμό σας, σταματήστε τα πείσματα, χρησιμοποιείστε τη σύγχρονη τεχνολογία.
Να σημειωθεί ότι ο ταμίας αποδέχτηκε την παρατήρηση του Κωνσταντινίδη, και εξήγησε γιατί έγινε ότι έγινε. Ήρεμα, ήσυχα, πολιτισμένα, ανθρωπινά.

Μικρότητες.

   Ήρθε η στιγμή να συζητηθεί το επίμαχο θέμα. Η έξωση της Ομοσπονδίας από τη Στέγη, οι νομικές διώξεις με τις οποίες ο Πρόεδρος απειλεί την Ομοσπονδία, ο χώρος στέγασης της Ομοσπονδίας στη Στέγη. Ένα πρόβλημα με μεγάλες διαστάσεις και επιπτώσεις που ο πρόεδρος προσπαθεί να περάσει σαν ασήμαντο. Δεν αξίζει καν να συζητηθεί, αφού ο ίδιος έχει ήδη αποφασίσει. Τα όσα ακολούθησαν μόνο ντροπή προκαλούν. Τα πείσματα, οι μικροπρέπειες, τα ευτελή κίνητρα, η περιφρόνηση των άλλων, ο Τοξότης τα χαρακτηρίζει με μια μόνο λέξη. ΝΤΡΟΠΗ.
   Καθηγητής κοινωνιολογίας ο ένας, απόφοιτος του Πολυτεχνείου του Linköping ο άλλος, καταξιωμένος στο σύλλογο του Linköping ο ένας, πετυχημένος πρόεδρος του Ιδρύματος ο άλλος, πετυχημένοι επαγγελματικά και οι δυο, απέτυχαν να βρουν μια λύση σε ένα απλό πολύ απλό ζήτημα. Τη στέγαση της Ομοσπονδίας στο Ίδρυμα.  
   Η εξαιρετική ιδέα συστέγασης στον τελευταίο όροφο, ανήκει στον πρόεδρο του Ιδρύματος, τον Παπακώστα. Αρχικά σχεδίαζε τέτοια διαρρύθμιση του χώρου, ώστε ο κάθε συστεγαζόμενος θα είχε τη δική του εστία, το δικό του δωμάτιο. Στη συνέχεια, με ωριμότερη σκέψη, συνδύασε συστέγαση και εμπορική εκμετάλλευση του χώρου. Αποφάσισε ότι, κανένας σύλλογος δεν θα έχει δικό του χώρο, ο καθένας θα κάθετε όπου βρίσκει ελεύθερη καρέκλα. Στις απαιτήσεις της Ομοσπονδίας να έχουν ένα δικό τους δωμάτιο, –προφανώς δεν θα εκφράστηκαν με τον καλύτερο, τον πειστικότερο τρόπο– εισέπραξαν αδιαλλαξία και πείσμα. Ο Παπακώστας λειτούργησε συγκεντρωτικά, αυταρχικά, δεσποτικά. Οδήγησε σε αδιέξοδο, και υπερασπιζόμενος «δήθεν» το συμφέρον του Ιδρύματος προχώρησε μόνος του στην έξωση της Ομοσπονδίας απ’ τους χώρους του Ιδρύματος απειλώντας ταυτόχρονα με λήψη δικαστικών μέτρων ενάντια στην Ομοσπονδία. Αρνήθηκε να συγκαλέσει το υπεύθυνο όργανο του Ιδρύματος, την ΕΓ, για να συζητηθεί το πρόβλημα. Φαντάζομαι ότι πέντε άτομα με πανεπιστημιακή εκπαίδευση, εκ των οποίων ο ένας είναι καθηγητής, θα μπορούσαν συζητώντας τις ανάγκες, τις απαιτήσεις της Ομοσπονδίας, και τις δυνατότητες που παρέχει ο χώρος να βρουν τη χρυσή τομή. Οι προϋποθέσεις για την καλύτερη δυνατή λύση υπήρχαν, και συνεχίζουν να υπάρχουν. Αρκεί να συζητήσουν ήρεμα και καλόπιστα. Η θέληση, η βούληση απουσιάζει. Δεν καταλαβαίνουν μερικοί ότι τα τούβλα θα ξεκολλήσουν, από μόνα τους, και θα πέφτουν στο κεφάλι τους. Η ένταση που προκλήθηκε στη συζήτηση, οι οξύτατες αντεγκλήσεις και αλληλοκατηγορίες προκάλεσαν ντροπή και αποτροπιασμό στους παρευρισκόμενους. Η συμπεριφορά τους θύμιζε 6χρονα παιδιά. Σου είπα, μου είπες και πολλά ευτράπελα. Με πολύ προσπάθεια σύμβουλος δεν ξέσπασε σε κλάματα. Αποτέλεσμα να διαλυθεί η συνεδρίαση ύστερα από πέντε ώρες. Στα πηγαδάκια που ακολούθησαν προτάθηκε να ξεφύγει η διευθέτηση από τους δυο προέδρους. Μια επιτροπή να εξετάσει τις ανάγκες του ενός, τις δυνατότητες του άλλου, και να καταθέσει την πρότασή της στο συμβούλιο. Παραδόξως, σε άλλο πηγαδάκι, η πρόταση απορρίφθηκε από τον πρόεδρο. Είναι το πείσμα του Αποστόλη να περάσει το δικό του, ή οργανωμένο σχέδιο καταδίωξης της Ομοσπονδίας; Δεν αμφισβητεί κανένας τη σημαντική προσφορά, το τεράστιο έργο του που οδήγησε στην αναγέννηση του Ιδρύματος. Ταυτόχρονα όμως είναι απαράδεκτη και καταδικαστέα η νοοτροπία ”εγώ είμαι το Ίδρυμα”.
   Στα πρώτα του βήματα εντυπωσίασε η προσπάθειά του πιστής τήρησης των καταστατικών και του νόμου για τα ιδρύματα. Ήταν κάτι καινούργιο ανάμεσα στους έλληνες που δρούσαν σε συλλόγους και απέσπασε πολλούς επαίνους. Προκαλεί ερωτηματικά και πολλές απορίες η στροφή 1800 που έκανε στο τελευταίο διάστημα στην τήρηση του καταστατικού του Ιδρύματος. Πως να εξηγηθεί ότι οι κοινής αποδοχής σύμβουλοι, μόλις έγιναν αποδεκτοί –δεν εξετάζουμε αν τηρήθηκαν ή όχι οι απαραίτητες διαδικασίες–, έπαιρναν μέρος σε ψηφοφορίες; Β.Ι. σε παραπληροφόρησαν και σε εξέθεσαν. 
   Στα πρώτα του βήματα, ο Αποστόλης, συμβουλεύονταν την εποπτεύουσα αρχή. Σήμερα την αγνοεί. Μέχρι σήμερα, έγκυρος σύμβουλος ήταν αυτός που είχε καταχωρηθεί στη Νομαρχία. Ο Αποστόλης ερμήνευσε κατά το δοκούν τη συμμετοχή του καινούργιου Άι-Γιάννη και των αντιπροσώπων του. Ένα απλό ερώτημα –πρέπει ή δεν πρέπει να λάβει μέρος ο νέος Άι-Γιάννης– στην εποπτεύουσα αρχή, αρκούσε για να ακολουθηθεί η σωστή η νόμιμη διαδικασία. Τώρα θα γίνουν ενστάσεις, θα απευθυνθούν κατηγορίες, θα ακουστούν πολλά γαλλικά στις καφετέριες.
   Η ελληνική παροικία στη Στοκχόλμη είναι γεμάτη ντροπές στις σουηδικές υπηρεσίες. Χώρος για άλλες δεν υπάρχει. Για να παραφράσουμε τον μεγάλο ρήτορα, το Δημοσθένη: «Ουκ αισχύνει, ω σύμβουλε, η του συμβουλίου αισχύνη, καταισχύνεις αισχύνης2;». (Δεν ντρέπεσαι σύμβουλε, εσύ που αποτελείς ντροπή στο συμβούλιο, να καταντροπιάζεις την ντροπή;)

Παναγιώτης Καλογιάννης, Νοέμβρης 2016

 

   1.Οι οφειλές του Ιδρύματος στις τράπεζες ήταν 1.200.000:-. Οι προσφορές που έρχονταν, για την αγορά των κτηρίων, άρχιζαν από 6.000.000:-. Τότε ο Νταλιάννης μοίραζε την φωτογραφία του κτηρίου λέγοντας: «το κτήριο είναι δικό σου. Κάθε έλληνας στη Σουηδία έχει και ένα τούβλο απ’ το κτήριο…». Προκρίθηκε το συμφέρον της παροικίας, όχι η εύκολη λύση η οποία θα επέφερε πολύ κέρδος. Άλλα ήθη…

   2. `Ουκ αισχύνει, ω Αισχίνη, ή της πόλεως αισχύνη, καταισχύνεις αισχύνης;` (Δεν ντρέπεσαι Αισχίνη, εσύ, που αποτελείς τη ντροπή της πόλης, να καταντροπιάζεις τη ντροπή;).

 

   Επιστροφή στην αρχή της σελίδας.