”Καθαρό νερό που χάλασε με βρώμικο, ποτέ δεν πίνεται”.

 

Είναι γνωστή η κατάσταση που επικρατεί στο Ίδρυμα Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος. Δυστυχώς λείπει ο προβληματισμός, στην παροικία, για το Ίδρυμα. Μέχρι τώρα, μόνο  ο Τοξότης έχει αναρτήσει άρθρα που αντιμετωπίζουν σφαιρικά τα προβλήματα -του Ιδρύματος -, και συγκεκριμένες προτάσεις για τη λειτουργία του. Οι προτάσεις αυτές μπορεί να γίνουν αποδεκτές/απορριφθούν στο σύνολό τους ή να βελτιωθούν.
Οι υπεύθυνοι, κύρια οι φορείς του Ιδρύματος σιωπούν,αδρανούν, μηχανοραφούν και, το Ίδρυμα αφανίζεται...

Το πιθάρι έχει τρυπήσει. Οι μέχρι τώρα ύβρεις, συκοφαντίες, βρομόλογα ζυγίζουν πολλά κιλά. Δεν ξέρω ποιός κερδίζει από την διαιώνιση της απαράδεκτης κατάστασης που επικρατεί στη διοίκηση του Ιδρύματος. Γνωστό είναι ότι μεγάλος χαμένος, είναι η ελληνική παροικία στο σύνολό της. Οι υπεύθυνοι ασκούν την διαχείριση, αποβλέποντας μόνο στο δικό τους, προσωπικό  συμφέρον. Τα δρώμενα -στο Ίδρυμα- τα τελευταία χρόνια δείχνουν ότι ”καθαρό νερό που χάλασε με βρώμικο, ποτέ δεν πίνεται”. Δεν μπορεί κανείς να κυβερνά αν δεν έχει μάθει να κυβερνάται. Πρέπει να συνειδητοποιήσουν οι εκάστοτε διοικούντες το Ίδρυμα ότι,

(...) Η σωτηρία του, δεν θα έρθει με ύβρεις, συκοφαντίες, παραπληροφόρηση ή αποφυγή διαλόγου. Να αντιληφθούν οι φορείς - του ιδρύματος - ότι οι εκπρόσωποί τους θα καθορίσουν το μέλλον του. ανόρθωση ή εξαφάνιση. Να φροντίσουν, να εκλέξουν -εκπροσώπους για το ίδρυμα - ανθρώπους ευφυείς συνετούς και ενάρετους που, στην κακοπιστία και το φανατισμό να αντιτάξουν την αλήθεια, νηφάλιο και εποικοδομητικό διάλογο. Να επιδιώκουν την επίτευξη των στόχων του ιδρύματος όπως αυτοί καθορίζονται από τους δωρητές και, όχι προσωπικά/κομματικά κέρδη.(...)

Να καταλάβουν ότι κύριο μέλημά τους είναι να πραγματοποιηθεί ο σκοπός του Ιδρύματος, όπως αυτός καθορίζεται από τους ιδρυτές και έχει καταχωρηθεί στη Νομαρχία και, όχι η προώθηση προσωπικών, κομματικών ή άλλων συμφερόντων.  

Το γενικό συμφέρον πρέπει να επικρατήσει και όχι η ιδιοτέλεια οποιουδήποτε. Εδώ δεν ισχύει το "εἷς ἐμοὶ μύριοι, ἐὰν ἄριστος ᾖ", του Ηράκλειτου. "Ο ένας αξίζει με δέκα χιλιάδες εάν είναι άριστος" Οι αλλαγές δεν γίνονται από ένα, αλλά από πολλούς. Ο Γύφτος μόνος του δεν αρκεί για να γκρεμίσει το σάπιο, το παλιό και να γίνει χτίστης ενός καινούργιου Ιδρύματος. Οι αλλαγές δεν γίνονται από ένα αλλά από πολλούς.

Να τοποθετηθούν στον προγραμματισμό δράσης που ο Τοξότης έχει αναπτύξει. να διαβάσουν τις προτάσεις που έγιναν προ δεκαετίας και έχουν επίκεντρο το παιδί και τη σουηδική κοινωνία. Αν είχε πραγματοποιηθεί μέρος από αυτές τις προτάσεις, σήμερα θα είχαμε πολλές επισκέψεις από, τουλάχιστον, σουηδικά σχολεία, και το Ίδρυμα θα είχε βρει την ταυτότητά του. Να μάθουν οι αντιπρόσωποι ότι το Ίδρυμα δεν είναι σύλλογος, να ενημερωθούν για το νόμο που διέπει το Ίδρυμα, ώστε να σταματήσει η κακομεταχείριση και η κακοποίησή τουτου.

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Νοέμβρης 2011

 

Ο Τοξότης δημοσιεύει, καθυστερημένα, άρθρο του συμπάροικού μας Αποστόλη Παπακώστα που, αναφέρεται στην κατάντια της του Ιδρύματος και, έχει ήδη αναρτηθεί σε διάφορες ιστοσελίδες.

Η κατάντια ενός Πολιτιστικού Κέντρου.

 

Αγαπητοί Συμπολίτες της Στοκχόλμης,
Στις 19 Νοεμβρίου του 1973, ημέρα Δευτέρα, έγινε η συνηθισμένη πρωινή συγκέντρωση των μαθητών στο προαύλιο του 3ου Λυκείου αρρένων στην Αθήνα. Η μέρα ήταν ιδιαίτερη για τους συναθροισμένους μαθητές. Από τη σχετική εξέδρα ο Γυμνασιάρχης του Λυκείου ανακοίνωσε την αποβολή ενός μεγάλου αριθμού μαθητών και τον χαρακτηρισμό της διαγωγής τους ως Κοσμία. Αιτία: Ανθελληνική δράση κατά του πολιτεύματος της δικτατορίας. Ταυτόχρονα ο φιλόλογος του σχολείου έκανε μία διάλεξη στο θέμα  "Ενός ανδρός εξουσία η αρχή της δημοκρατίας".  Τι είχε γίνει;  Όλη την προηγούμενη εβδομάδα οι νεαροί μαθητές του σχολείου, ανάμεσα και σε αυτούς και ο συγγραφέας αυτής της επιστολής,  ακολουθώντας τα συνταρακτικά γεγονότα που διαδραματιζόταν στην Αθήνα συμμετείχαν στις διαδηλώσεις του Πολυτεχνείου, αρνούμενοι να παρακολουθήσουν μαθήματα στην τάξη, διαδηλώνοντας την πίστη τους για ένα δημοκρατικό μέλλον στην πατρίδα μας.
Νόμιζα για πολλά χρόνια ότι δεν θα άκουγα την λέξη ανθέλληνας ξανά, ιδιαίτερα καθώς η δημοκρατία στην Ελλάδα εμπεδώθηκε και ο ίδιος μετακόμισα στην Σουηδία στις αρχές της δεκαετίας του 1980.  Στις 28 Οκτώβρη 2011, ημέρα της εθνικής γιορτής όμως η ιστορία επαναλήφθηκε στο Ίδρυμα της Πολιτιστικής Στέγης με τον μη εκλεγμένο γραμματέα στη θέση του γραφικού φιλόλογου και τον πρόεδρο στην θέση του εντολοδόχου γυμνασιάρχη.  Ένα συμβούλιο του ιδρύματος του οποίου η θητεία έχει λήξει προ πολλού μου ανακοίνωσε την αποβολή μου από την αίθουσα των της Συνεδρίασης του Ιδρύματος επειδή λέει έκανα το ανθελληνικό παράπτωμα και "διαβίβασα" στην αρμόδια υπηρεσία επιστολές των, σύμφωνα με το νόμο και τα καταστατικά του ιδρύματος, εκλεγμένων αντιπροσώπων των φορέων της παροικίας.  Σε αυτές τις επιστολές οι αντιπρόσωποι ζητούσαν από την Νομαρχία να εξαναγκάσει το προηγούμενο συμβούλιο να συγκαλέσει καταστατική συνέλευση καθώς και να μην επιτρέψει να ληφθούν αποφάσεις που θα επιβάρυναν την οικονομία του Ιδρύματος. Με απειλή χρήσης βίας, που θα ασκούταν έπειτα από εντολή του προεδρεύοντα από τους γι αυτό το σκοπό μισθωμένους ιδιωτικούς φύλακες, ο ίδιος και οι υπόλοιποι δεκατρείς εκπρόσωποι των φορέων αποσυρθήκαμε από την αίθουσα ειρηνικά. Σε πολιτισμένες χώρες υπάρχουν κανόνες δικαίου και η υπόθεση έχει τώρα πάρει τον δρόμο της και σχετικά σύντομα θα έχουμε ένα κανονικό συμβούλιο στο Ίδρυμα.
Διαβάζω όμως στην ιστοσελίδα του Ιδρύματος ότι το ίδιο, το τέως συμβούλιο, που με την απειλή χρήσης βίας ματαίωσε την νόμιμη καταστατική γενική συνεδρίαση καταπατώντας κατ εξακολούθηση τα ιερά και τα όσια του πολιτισμού  και της δημοκρατίας, δηλαδή τις ιδέες που οι δεκαεξάχρονοι συμμαθητές μου με κίνδυνο της ζωής τους υπεράσπισαν απέναντι στην βαρβαρότητα, διοργανώνει γιορτή για να τιμήσει την επέτειο του Πολυτεχνείου.  Εγώ τέτοια κατάντια πολιτιστικού ιδρύματος δεν έχω ξαναδεί και ελπίζω ότι όλοι οι Έλληνες της παροικίας θα βοηθήσετε για να φέρουμε τον Ελληνικό πολιτισμό στην πόλη μας και το χαμόγελο στα χείλη της παροικίας μας. Ο πολιτισμός μας και η σύγχρονη δημοκρατία σαν εγγενές πολιτισμικό στοιχείο αυτού του πολιτισμού δεν χρειάζονται μισθωμένους φύλακες για να συνεχίσουν να φωτίζουν, εμάς χρειάζονται, και νομίζω ότι τώρα μας χρειάζονται όλους.

 

Αποστόλης Παπακώστας, Καθηγητής στην έδρα της Κοινωνιολογίας του Πανεπιστημίου Södertörn