Τα σχόλια που γίνονται στα blogs -ΒΡΕΓΜΕΝΗ ΣΑΝΙΔΑ και ΕΛΛΗΝΕΣ ΣΟΥΗΔΙΑΣ- οξύνουν το χάσμα. Δεν συμβάλλουν στο ελάχιστο, σε προβληματισμό για θέματα της παροικίας και καθόλου για τη Στέγη, που θα πρέπει να είναι κεντρικό θέμα. Δεν κάνω τον συνήγορο κανενός,ένα διαφορετικό τρόπο έκφρασης, προβληματισμού, διαλόγου επιδιώκω.

Όταν κατηγορείς κύριε/α ortykis τον Γ.Κ που υπογράφει ότι γράφει, προσπάθησε να είσαι κόσμιος/α. Είναι σίγουρο ότι σε διαβάζουν τα παιδιά. Μην οχυρώνεσαι πίσω από την ανωνυμία για να γράφεις λίβελους.

Οι υπεύθυνοι του blog, είναι αναγκαίο να απαντήσουν στα ερωτήματα:
Γιατί έχουμε το blog;
Πού απευθύνεται;
Τι σκοπούς εξυπηρετεί;

Το ύφος σε αυτό το σχόλιο, για να αναφερθώ σε ένα μόνο, παραβαίνει τις αρχές της ευπρέπειας. Τέτοιες αρχές στο χώρο του σχολείου, είναι απαράδεκτες. Γι' αυτό σχόλια που δεν είναι σύμφωνα με τις απαντήσεις που δίνονται από τα παραπάνω ερωτήματα, πρέπει να επιστρέφονται. Δείξτε στην πράξη ότι διαφέρετε σε ήθος και ύφος, με ότι κατηγορείτε.

Η ηγετική μερίδα του Αη Γιάννη, αποφεύγει κάθε μορφής διάλογο, συνεργασία και δεν θέλει καμιά απολύτως συμμετοχή όσων δεν συμφωνούν μαζί τους, στη διαχείριση του ιδρύματος. Είναι λάθος. Με τι τρόπο θα τους πείσεις; Μην γίνεστε συνεργοί στην κατρακύλα.

Ο ΚατηφοροΣ συνεχιζεται

Διαβάζοντας την ιστορική διαδρομή της παροικίας, και Στέγη,ιστορική αναδρομή, ο επισκέπτης σχηματίζει μια εικόνα της πορείας που η ελληνική παροικία στη Στοκχόλμη ακολούθησε. Δεν υπήρξε θετική αντίδραση από κανένα φορέα, Ομοσπονδία, συλλόγους, Στέγη για διάλογο. Κανένας δεν συνηγόρησε υπέρ ή κατά για την αναγκαιότητα αλλαγής του καταστατικού του Ιδρύματος. Κανένας φορέας, δεν έχει εκθέσει τις σκέψεις του για το Ίδρυμα.

Skalosia

Σκαλωσιά, μήνες τοποθετημένη για να "προστατεύει" τα κεφάλια υπευθύνων και περαστικών.
Πόσες φορές πρέπει να πληρωθεί πρόστιμο, ώστε να γίνει το αυτονόητο;

Κανείς δεν συγκινείται που, πέτρες απ την πρόσοψη του διατηρητέου κτηρίου είναι έτοιμες να πέσουν στα κεφάλια τους, και η σκεπή του κτηρίου να καταρρεύσει.

Ερωτηματικά πολά γεννάει η σιωπή που περιβάλλει τον Τσάππο, "πρόεδρο" του Ιδρύματος. Ποτέ δεν έχει εκθέσει τις απόψεις του, προφορικά ή γραπτά, για το Ίδρυμα, δημόσια.

Το ενδιαφέρον των ελλήνων για το Ίδρυμα, κρίνοντας από ότι αναρτάται σε διάφορα blogs είναι μηδαμινό. Αυτό καμιά ανησυχία δεν προκαλεί στους υπεύθυνους του Ιδρύματος.

Σήμερα, την οργανωμένη παροικία χαρακτηρίζει η αποστροφή στον διάλογο. Η απέχθεια να ακούσουμε την άλλη άποψη. Προσωπικές φιλοδοξίες, πάθη, έλλειψη συντονισμού για θέματα κοινά, καθορίζουν την καθημερινή συμπεριφορά, και οδηγούν το κτήριο του ιδρύματος σε κατάρρευση! Ο καθ΄ ένας θεωρεί ότι αυτός και μόνο αυτός, είναι φορέας της καθαρής αλήθειας, και ζητάει πλήρη υποταγή από τους άλλους. Απορρίπτουν στην πράξη τη διαλεκτική,

"που στην αρχαιότητα εννοούσαν την τέχνη ν΄ ανακαλύπτουν την αλήθεια με τον διάλογο, με τη συζήτηση, αποκαλύπτοντας τις αντιφάσεις του αντιπάλου, και ξεπερνώντας τες....".

Δεν βλέπουν καμιά αλλαγή τις τελευταίες δεκαετίες. Δεν ισχύουν τα λόγια του Ηράκλειτου για μερικούς,

"... τα πράγματα υπάρχουν, αλλά ταυτόχρονα και δεν υπάρχουν, επειδή τα πάντα ρεί, και μεταβάλλονται συνεχώς, όλα γενιούνται και εξαφανίζονται ο κόσμος αποτελείται από αντιφάσεις που βρίσκονται σε διαρκή πάλη μεταξύ τους....".

Ο φανατισμός ξεπερνά τα όρια της λογικής.

Η τελευταία συνεδρίαση του συμβουλίου -της Στέγης- συγκλήθηκε στις 2/5 2009. Ουσιαστικά δεν έγινε συνεδρίαση. Στην πρώτη ψηφοφορία, η ομάδα του Αη Γιάννη μειοψήφησε με ψήφους 9-8 [1]. Μια μερίδα συμβούλων - αντιπρόσωποι του Αη Γιάννη-, με νοικιασμένους -παράνομα- ιδιωτικούς αστυνομικούς απομάκρυνε χωρίς λόγο -όπως ο Νταλιάνης αναφέρει- δυο συμβούλους, ώστε να έχουν τη δυνατότητα πλειοψηφίας. Οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας αποχώρησαν. Στάλθηκαν δυο πρωτόκολλα στη Νομαρχία, μειοψηφίας και πλειοψηφίας. ( Οι υπηρεσίες αναγνωρίζουν το πρωτόκολλο που φέρει την υπογραφή προέδρου και γραμματέα). Η μειοψηφία ζητούσε την διαγραφή των "κακών" συμβούλων [2]. Ο αρμόδιος υπάλληλος της Νομαρχίας, άκουσε το κάλεσμα, και το σημερινό συμβούλιο αποτελείται από εννέα άτομα. Οι σύμβουλοι της πλειοψηφίας, πρόσβαλλαν την απόφαση, και το Ειρηνοδικείο Στοκχόλμης θα αποφανθεί. Αυτό το κλίμα επικρατεί. Καθημερινές ενέργειες που αυξάνουν το χάσμα. Νοοτροπίες, αντιλήψεις φύγε εσύ να έρθω εγώ. Χωρίς κανένας να εξηγεί, αναλύει, ενημερώνει τι θα κάνει όταν ερχόμενος είναι πλειοψηφία.

Stegi

Η Στέγη, σε πλήρη σωματική και πνευματική υγεία.

Τους τελευταίους μήνες,δεν μπορεί να συγκληθεί συμβούλιο. Τα προβλήματα του ιδρύματος, αυξάνονται καθημερινά. Ο βαρύς χειμώνας, 2009-2010, έφερε στο φως, φώτισε χρόνιες ανεπάρκειες σχεδιασμού προγραμματισμού και κακοδιαχείρισης. Η θέρμανση δεν λειτουργεί κανονικά. Το μπροστινό κτήριο -κτήριο διατηρητέο- βάζει νερά απ τη στέγη. Το πρόβλημα αντιμετωπίζεται με απραξία, ίσως για να κάνουν ντους οι ένοικοι......

Σκαλωσιά υπάρχει μήνες στο δρόμο, γιατί πέτρες είναι έτοιμες να πέσουν. Αν πέσουν, ας φροντίσουν από μόνες τους, να πέσουν σε σωστά κεφάλια.

Υπάρχει σήμερα, προβληματική οικονομία, δυσαρεστημένοι ένοικοι, κτήριο υπό κατάρρευση, ένα Ίδρυμα χωρίς συμβούλιο, και τον υπεύθυνο της Νομαρχίας να ...κωφεύει.

...Οι "νικητές" είναι αυτοί που θα αντιληφθούν έγκαιρα το αδιέξοδο και οι "ηττημένοι" εκείνοι που θα εγκλωβιστούν στις αυταπάτες μιας παρωχημένης "σωτηριολογίας"....

γράφει ο  "Τοξότης" σε άλλη σελίδα, και δυστυχώς δικαιώνεται.

Ο πρόεδρος; Θεοφίλης Τσάππος, για λόγους ακατανόητους ή μάλλον αρκετά κατανοητούς, προτιμάει την ισοπέδωση του ιδρύματος, παρά να υπάρχουν δημοκρατικοί στη διαχείριση του Ιδρύματος. ( Ο Τοξότης σύντομα θα υποστηρίξει τη θέση αυτή).

Ο Δημήτρης Νταλιάνης, στα 95 του χρόνια, εκπλήσσει με την ενεργητικότητα, πρωτοβουλίες, θέληση και ιδέες. Προσπαθεί να βρει διέξοδο στο αδιέξοδο που και αυτός έχτισε. Φέρει σοβαρές ευθύνες, για την σημερινή κατάσταση στη Στέγη. Κανένας όμως δεν μπορεί να του προσάψει υστεροβουλία. Όταν η προηγούμενη πλειοψηφία, "εγκλημάτησε" απέναντί του, τον έσπρωξε, τον ανάγκασε να βρει άλλα στηρίγματα. Ο κάθε σκεπτόμενος, δέχεται ότι οι ενέργειές του στοχεύουν στο καλό του ιδρύματος, όπως αυτός το εννοεί. Απογοητευμένος, από την απραξία αυτών που στήριξε, την ταχτική και την πρακτική τους που έζησε τα τελευταία χρόνια, βλέπει το δάσος όταν άλλοι, οι πολλοί, περπατούν -στο δάσος-ψάχνοντας να δουν κάποιο δένδρο.

Εξέπληξε όλους ο Νταλιάνης με γράμμα του στη Νομαρχία, η Νομαρχία έχει την επίβλεψη του Ιδρύματος, στις 25/1-2010. Βρήκε το σθένος να αναγνωρίσει ότι υπέγραψε ψεύτικο πρωτόκολλο. Τάσσεται ενάντια στις διαγραφές συμβούλων από τη Νομαρχία, και επιδιώκει την εξομάλυνση στο Ίδρυμα, απαραίτητη προϋπόθεση, για να αντιμετωπισθούν τουλάχιστον τα τρέχοντα επείγοντα καυτά προβλήματα, που απειλούν το Ίδρυμα με διάλυση.
Στέλνει γράμμα στον Θεοφίλη Τσάππο, πρόεδρο του ιδρύματος για μερικούς, έκπτωτο για άλλους, στις 29/1 2009 ( τα γράμματα αυτά αναρτήθηκαν στην ΒΡΕΓΜΕΝΗ ΣΑΝΙΔΑ) και τον καλεί να καλέσει σε συνάντηση -όχι συνεδρίαση-, προκειμένου να συζητηθούν τα προβλήματα, τους διαγραμμένους συμβούλους.
".....Το κτήριο έπρεπε να χρησιμοποιείται για ένα θεάρεστο σκοπό. Τι εκδηλώσεις κάνουμε; Ποιόν πολιτισμό διαδίδουμε; Τους τσακωμούς μας;
Θεοφίλη, έχουν δει πολλά τα μάτια μου, γι αυτό πιστεύω ότι πρέπει όλοι ενωμένοι να προχωρήσουμε. Να φροντίσουμε να πάνε στη Στέγη άνθρωποι σοβαροί, να μπορούν να συνεργασθούν και να συνεννοηθούν, να μην τους ενδιαφέρει ο εαυτός τους και η προβολή τους. Να απλωθούμε στους έλληνες της Στοκχόλμης να μην κοιτάμε να βολευτούμε μεταξύ μας. Εμείς θα φύγουμε, όλοι μας, είμαστε προσωρινοί. Η Στέγη όμως πρέπει να μείνει, να υπάρχει, να λειτουργεί. Έλληνες θα είναι πάντα στη Στοκχόλμη. Μακάρι να ζω να δω τα εγγόνια μου να πηγαίνουν στη Στέγη σε ελληνικές εκδηλώσεις. Γι αυτό, πρέπει να κάνουμε αυτό που ΕΣΥ είπες, ΕΙΡΗΝΗ."
Με την πολύχρονη πείρα του ο Νταλιάνης, προσπαθεί στο γράμμα του προς τον Θ.Τσάππο να του πει ότι: Ενωμένοι αντέχουμε, διχασμένοι καταρρέουμε. Μάταια όμως. Ο "πρόεδρος" έχει άλλα σχέδια, και "ποιεί την ήσσαν". Το πάθος των αρχαίων ελλήνων για την αναζήτηση και την αλήθεια το αγνοεί, δεν έχει αντίκρισμα.

Ntalianis

Ο Νταλιάνης,  έστησε πρόχειρη έδρα

Ο Νταλιάνης επιμένει. Θεωρεί χρέος του, υποχρέωσή του να διαθέσει και την τελευταία ικμάδα του, για να σηκώσει τον ήλιο πάνω από τη Στέγη.
Καλεί ο ίδιος όλους τους συμβούλους, διαγραμμένους και μη, σε ανοιχτή συνάντηση.
Ειδοποιήθηκαν έγκαιρα όλοι, για την συνάντηση στις 21/3 2010. Στην καθορισμένη ώρα, αρκετοί παρευρέθηκαν και όλοι απορούσαν, γιατί υπήρχαν στρωμένες εφημερίδες στα σκαλιά. Απλούστατα, ο Νταλιάνης ο πρώτος έλληνας που έβαλε το πόδι του στο οίκημα το 1975, δεν μπόρεσε να ανοίξει. Αυτός που σύμφωνα με το καταστατικό θα είναι ισόβιο μέλος του Ιδρύματος, κλείσθηκε έξω. Αυτός που, σαν μέλος του Αη Γιάννη, δώρησε τη Στέγη στο Ίδρυμα απαγορεύεται να συζητάει, βρήκε την κλειδαριά.... αλλαγμένη. Τα κλειδιά, που χρησιμοποίησε τρεις μέρες πριν ξαφνικά δεν....ταίριαζαν.

Επιπολαιότητες, δεν σταματούν τον προβληματισμό.

Οι συμμετέχοντες κάθισαν στα σκαλιά, και ο Νταλιάνης πήρε το λόγο.
Καλωσόρισε τους παρόντες, και ζήτησε να διεξαχθεί η συζήτηση σε ήρεμο κλίμα. Επιδιώκει μια ανοιχτή συζήτηση με όλους, γιατί έχει διαπιστώσει τόσο οικονομική, όσο και οργανωτική κρίση στην Πολιτιστική Στέγη. Αυτές τις διαπιστώσεις κάνει και το ανώτατο οικονομικό όργανο της Νομαρχίας, -σύμφωνα με κάποιο έγγραφο που έχει στη διάθεσή του - το οποίο, ζητάει συνεργασία για να αντιμετωπισθούν τα διαχειριστικά και οικονομικά προβλήματα του Ιδρύματος. Έχουν γίνει λάθη τόνισε, και εγώ έχω κάνει τα δικά μου. Το σημαντικό είναι να εξετάζουμε τις συνθήκες κάτω απ τις οποίες έγιναν, γιατί έγιναν, και να προσπαθήσουμε στο μέλλον να αποφεύγουμε ενέργειες λανθασμένες. Να συζητάμε, για να προλαβαίνουμε και να διορθώνουμε έγκαιρα, τα λάθη μας. Να έχουμε αλληλεγγύη μεταξύ μας. Να υπάρχει αγάπη και όχι μίσος ανάμεσά μας.

Όλοι οι ομιλητές τόνισαν, ότι το άσχημο κλίμα που επικρατεί,δεν συμβάλλει να είναι πολιτισμένη η Πολιτιστική Στέγη.

Αρκετοί, τόνισαν την αναγκαιότητα αλλαγής του σημερινού καταστατικού,χωρίς συγκεκριμένες προτάσεις, ώστε το Ίδρυμα να είναι λειτουργικό.
Έχουμε πιάσει πάτο, τόνισε κάποιος. Ή κάνουμε κάτι -αμέσως- και σωζόμαστε, ή βουλιάζουμε. Το καράβι βουλιάζει, και κάποιοι είναι γαντζωμένοι στο τιμόνι για να σωθούν. Το αυτοκίνητο πηγαίνει στο γκρεμό και εμείς πατάμε γκάζι.

Βλέπουμε το Ίδρυμα σαν σύλλογο. Το Ίδρυμα στηρίζεται στο καταστατικό του και το συμβούλιο. Το συμβούλιο ευθύνεται για τη διαχείριση της περιουσίας. Η Νομαρχία είναι, για μας, όργανο συμβουλευτικό. Μπορούμε να ζητήσουμε τη νομική τους γνώμη. Το Ίδρυμα μπορεί να λειτουργεί για κοινωφελείς σκοπούς, γι αυτό απαλλάσσεται από φορολογία. Μπερδεύουμε το Ίδρυμα με το σύλλογο.

Ακούγονται απόψεις που εξισώνουν σύλλογο με Ίδρυμα.

Ο προηγούμενος ομιλητής, επιμένει στο νόμο για τα ιδρύματα. Κάθε έγγραφο υπογεγραμμένο από τον πρόεδρο και τον γραμματέα του ιδρύματος θεωρείται έγκυρο από τη Νομαρχία, τονίζει.

Άλλος ομιλητής, τόνισε ότι , οι μειοψηφούντες σύμβουλοι, δεν δέχονται συζήτηση ή οποιαδήποτε συνεργασία. Είναι πιστοί στην γραμμή του μέντορά τους,

"Προτιμότερο να πάρει φωτιά -το κτήριο- και να γκρεμιστεί, παρά να πατήσουν το πόδι τους αυτοί εδώ".

Δεν υπάρχει οικονομικός απολογισμός για τα δυο τελευταία χρόνια,τονίζει άλλος. Oι ενοικιαστές δεν πληρώνουν, διαμαρτύρονται. Σύντομα το Ίδρυμα θα μπει υπό επιτήρηση. Κύρια επιδίωξή τους είναι να χαθεί το κτήριο. Αναφέρεται στην αναγκαιότητα του αντίθετου λόγου, ώστε να πεισθούν όλοι για την αλήθεια όσων υποστηρίζει. Η κατάσταση, του Ιδρύματος, είναι τραγική -τονίζει- είναι αναγκαίο να ακούγονται αντίθετες απόψεις για το ίδιο θέμα ώστε να βγαίνει η αλήθεια, να μπορούμε να διαλέξουμε την καλύτερη άποψη ή να κάνουμε σύνθεση επιδιώκοντας πάντα το καλύτερο.

Αντιθέσεις....

Αρκετοί τόνισαν την εκτίμησή τους στο πρόσωπο του Νταλιάνη, και τον ευχαρίστησαν για την πρωτοβουλία του να συζητηθούν ανοιχτά τα προβλήματα του Ιδρύματος. Με καλόπιστο διάλογο ίσως δώσουμε διέξοδο στο αδιέξοδο, τονίσθηκε.

Δεν έλειψαν και οι ακρότητες. Ομιλήτρια σε πολύ οξύ τόνο, τον θεώρησε κύριο υπεύθυνο, της σημερινής κατάστασης, γιατί εξουσιοδότησε με τον Τσάππο, δικηγόρο να αλλάξει το καταστατικό και στην ανάγκη να οδηγήσει το κτήριο σε πτώχευση. Ξέχασε η ομιλήτρια  ή δεν άκουσε τον ίδιο, να λέει ότι ο ίδιος ευθύνεται για λάθη.

Στο ερώτημα όμως του Ποιητή, "Το θέμα είναι τώρα τι λές" ο Νταλιάνης απήντησε με τις πρωτοβουλίες του που τον κάνουν εχθρό σε φίλους του, τον οδηγούν σε κλεισμένες πόρτες, αυτές τις πόρτες που άνοιγε, και θα συνεχίσει να ανοίγει, από το 1975. Η ομιλήτρια "ξέχασε" να αναφερθεί στα δικά της λάθη, σ αυτά που τον έσπρωξαν να κάνει ενέργειες λανθασμένες, γιατί επαναλαμβάνω ο Νταλιάνης ενεργεί με γνώμονα το συμφέρον του Ιδρύματος, όπως αυτός το εννοεί. Αν κάνει λάθος, να τον πείσεις, και θα το διορθώσει.

Ας μην ξεφεύγουμε από τα όρια της ευπρέπειας. Άφησε τα γενέθλια της εγγονής του ο Νταλιάνης, για την συνάντηση, για το καλό της Στέγης. Βάζοντας εναντίον του έλυσε το πρόβλημα; Δεν ξόδεψε ούτε μισό δευτερόλεπτο να αναζητήσει κάποια αλήθεια. Να κάνει μια οποιαδήποτε πρόταση. Να θυμόμαστε πάντα ότι σκοπός της οποιασδήποτε συζήτησης είναι ένας- να δώσεις την χαρά στον άλλον.

Κρίνοντας από τον προβληματισμό που υπάρχει για τη Στέγη, από αναρτήσεις σε ιστότοπους, περιοδικά, προβληματισμό σε συλλόγους, Ομοσπονδία, τότε το ενδιαφέρον αγγίζει....το μηδέν.

Η συνάντηση είχε καθορισμένα θέματα συζήτησης: Τι είναι για σένα η Στέγη; Ποιός ο σκοπός της; Πως θα τον πετύχουμε; Τα θέματα αυτά δεν συζητήθηκαν. Περιμένουν απάντηση. Η συζήτηση ήταν ελεύθερη, για λόγους εκτόνωσης. Είναι απαραίτητο, να απασχολήσουν όσους ασχολούνται με το Ίδρυμα.
Ύστερα από τριάντα πέντε χρόνια (35) που η Στέγη "ανήκει" στην παροικία, η σύγχυση γύρω από το ίδρυμα και τους σκοπούς του, συνεχίζεται.
Οι φορείς που, σύμφωνα με το καταστατικό, συμμετέχουν στο συμβούλιο, θα πρέπει να δώσουν απάντηση στις ασάφειες. Να κάνουν ένα σεμινάριο με παρόμοια θέματα. Να διευκρινισθεί η διαφορά μεταξύ ιδρύματος και συλλόγου. Κάθε φορά που θα ορίζεται καινούργιο συμβούλιο, αν ορίζεται γιατί το τέλος αρχίζει να γίνεται ορατό, οι σύμβουλοι να παίρνουν μέρος σε ενημερωτικό σεμινάριο για τα ιδρύματα. Είναι απαραίτητο, οι σύμβουλοι, να μιλάνε την ίδια γλώσσα. O όρος Ίδρυμα π.χ. να έχει την ίδια σημασία για όλους. Να ξεκινάν τη "θητεία τους" κάνοντας προγραμματισμό για τον επόμενο χρόνο.

 

Παναγιώτης Καλογιάννης Mars 24, 2010

 

[1]  Τηλεφωνική συνομιλία  Mikael Wiman -Τσάππου στις 4/5 2009.

[2] Στους "κακούς" συμπεριλαμβάνονται και σύμβουλοι με συνεχή δράση στην παροικία από το 1966. Γραμματέας στο σύλλογο, ιδρυτής του σχολείου, συνεχής παρουσία στο σχολείο ( παιδιά και εγγόνια) , μέλλος στην ελληνική αντιδικτατορική επιτροπή, μέλλος στην σουηδική αντιδικτατορική επιτροπή.

Επιστροφή

 

 

Κατηγορίες και Αλήθειες.

Έχει γίνει πράξη, η καθημερινή αναφορά σε πράξεις κλοπής, από ανθρώπους που ήταν ή είναι σύμβουλοι, πρόεδροι σε διάφορα συμβούλια μεταναστευτικών οργανώσεων. Η πράξη φυσικά είναι καταδικαστέα και θα πρέπει να τιμωρείται εφ΄ όσον η κατηγορία συνοδεύεται από συγκεκριμένα στοιχεία και όχι επιχειρήματα όπως....άκουσα, που είπαν, νομίζω...Προϋπόθεση να σταματήσουν ή να περιοριστούν τέτοιες συμπεριφορές, είναι η διαφάνεια στα οικονομικά.
Το κείμενο που ακολουθεί είναι αρκετά διδακτικό.

Μια μέρα εκεί που ο Σωκράτης έκανε τη βόλτα του στην Ακρόπολη, συνάντησε κάποιον γνωστό του, ο οποίος του ανακοίνωσε ότι έχει να του πει κάτι πολύ σημαντικό που άκουσε για κάποιον από τους μαθητές του.
Ο Σωκράτης του είπε ότι θα ήθελε, πριν του πει τι είχε ακούσει, να του κάνει το τεστ της 'τριπλής διύλισης'.
- 'Τριπλή διύλιση;' ρώτησε με απορία..
Ναι, πριν μου πεις τι άκουσες για το μαθητή μου θα ήθελα να κάτσουμε για ένα λεπτό να φιλτράρουμε αυτό που θέλεις να μου πεις.
Το πρώτο φίλτρο είναι αυτό της αλήθειας. Είσαι λοιπόν εντελώς σίγουρος ότι αυτό που πρόκειται να μου πεις είναι αλήθεια;
Ε.... όχι ακριβώς, απλά το άκουσα όμως και...
Μάλιστα άρα δεν έχεις ιδέα αν αυτό που θέλεις να μου πεις είναι αλήθεια ή ψέματα.
Ας δοκιμάσουμε τώρα το δεύτερο φίλτρο αυτό της καλοσύνης. Αυτό που πρόκειται να μου πεις για το μαθητή μου είναι κάτι καλό;
Καλό; Όχι το αντίθετο μάλλον...
Άρα, συνέχισε ο Σωκράτης, θέλεις να πεις κάτι κακό για το μαθητή μου αν και δεν είσαι καθόλου σίγουρος ότι είναι αλήθεια.
Ο τύπος έσκυψε το κεφάλι από ντροπή και αμηχανία.
Παρόλα αυτά, συνέχισε ο Σωκράτης, μπορεί ακόμα να περάσεις το τεστ γιατί υπάρχει και το τρίτο φίλτρο.
Το φίλτρο της χρησιμότητας. Είναι αυτό που θέλεις να μου πεις για το μαθητή μου κάτι που μπορεί να μου φανεί χρήσιμο σε κάτι;
Όχι δε νομίζω...
Άρα λοιπόν αφού αυτό που θα μου πεις δεν είναι ούτε αλήθεια, ούτε καλό, ούτε χρήσιμο. Γιατί θα πρέπει να το ακούσω;
Ο τύπος έφυγε ντροπιασμένος, έχοντας πάρει ένα καλό μάθημα...
Το παραπάνω περιστατικό δείχνει γιατί ο Σωκράτης ήταν τόσο σπουδαίος φιλόσοφος και έχαιρε τόσο μεγάλης εκτίμησης.

Πηγή:inout.gr

 

επιστροφή

Παναγιώτης Καλογιάννης,Mars 24, 2010

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας