Ο Τοξότης χρησιμοποίησε και αξιοποίησε βιβλία του Θανάση Παπαδόπουλου –υπήρξε μέλλος της ελληνικής παροικίας στη Στοκχόλμη– για την ανάρτηση αυτής της τριλογίας, ελπίζοντας ότι θα βοηθήσουν και θα συμβάλλουν στη διαμόρφωση ενός εποικοδομητικού διαλόγου, και κριτικής στα δρώμενα της ελληνικής παροικίας της Στοκχόλμης.

Παροικιακά –διάλογος και κριτική


Το χάραμα του καινούργιου χρόνου, 2015, βρίσκει την οργανωμένη ελληνική παροικία της Στοκχόλμης σε κατάσταση πλήρους αποσύνθεσης:

  • Η Ομοσπονδία Ελληνικών Συλλόγων Κοινοτήτων Σουηδίας (Ομοσπονδία) συνεχίζει να... αγνοείται.
  • Οι σύλλογοι/κοινότητες –με εξαίρεση αυτόν της Στοκχόλμης– λειτουργούν σαν καφενεία.
  • Το Ίδρυμα Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης, Άγιος Ιωάννης ο Θεολόγος (Ίδρυμα, Στέγη) ταλαιπωρείται από χρόνια οικονομικά, διχαστικά, και διοικητικά προβλήματα.
  • "Προβληματισμός" εκφραζόμενος με ύβρεις, κατηγορίες –βάσιμες ή αστήριχτες– ήταν στο προσκήνιο το 2014.
  • Ο τρόπος αντιμετώπισής, των σοβαρών αυτών προβλημάτων που ταλανίζουν την παροικία, είναι ... πρωτότυπος.    
  • Οι "αρμόδιοι", ενεργούν καταργώντας κάθε μορφή διαλόγου γραπτό ή προφορικό. Δεν αντικρούουν λαθεμένες απόψεις με σωστές. Δεν υπάρχει κανένας προβληματισμός για το παρόν και το μέλλον της παροικίας, και κυρίως της Στέγης –ένας κούκος δεν φέρνει την άνοιξη. Οποιαδήποτε τεκμηριωμένη κριτική αντιμετωπίζονταν με ενέργειες που, ίσως, μόνο άλογα ζώα θα χρησιμοποιούσαν. Παραφράζοντας την παροιμία η σιωπή είναι χρυσός αντιμετωπίζουν το παρόν και το μέλλον της παροικίας με πλήρη σιωπή. Είναι δύσκολο, όμως, να απαντήσεις σε κάποιον που σιωπά συστηματικά. Τι να υποθέσεις; Πως ο σιωπών συναινεί ή ότι ένας άνθρωπος χωρίς λόγια είναι άνθρωπος χωρίς σκέψη;

Διάλογος

     "Διάλογος" γίνεται μόνο σε καφετέριες.  "ειδικοί" επί παντός του επιστητού  αγορεύουν, σχολιάζουν και "αναλύουν" τα παροικιακά ζητήματα όπου, κύριο χαρακτηριστικό αποτελεί η άγνοια του προβλήματος που συζητούν.
     Για κάθε ζήτημα όσοι πρόκειται να το μελετήσουν καλά, πρέπει να ακολουθούν μια και μόνο αρχή, να γνωρίζουν ποιό είναι το αντικείμενο της μελέτης, αλλιώς αναγκαστικά θα αποτύχουν τελείως. Οι περισσότεροι ωστόσο άνθρωποι αγνοούν ότι δεν γνωρίζουν την ουσία κάθε πράγματος, δίδασκε ο Σωκράτης.
    Η οργανωμένη ελληνική παροικία της Στοκχόλμης δεν είναι κόσμος –δεν χαρακτηρίζεται, δηλαδή, από την καλή οργάνωση, τάξη και λειτουργία– αλλά ακοσμία, με κύρια διακριτικά γνωρίσματα την κακή οργάνωση, την αταξία και την κακή λειτουργία. Ο διάλογος, η κόσμια κριτική, η έκφραση κάθε άποψης είναι προϋπόθεση από τις απαραίτητες για τη σωστή πράξη, για την καλύτερη αντιμετώπιση του κάθε προβλήματος.
    Εμείς οι ίδιοι κρίνουμε ... προσπαθούμε να βρούμε σωστές λύσεις γι᾿ αυτά, γιατί δεν πιστεύουμε ότι οι συζητήσεις βλάφτουν τα έργα, αλλά ότι είναι πιο βλαβερό το να μη διδασκόμαστε από τα πριν με τη συζήτηση σε τι πρέπει να φθάσουμε με τη δράση, έλεγε ο Αισχύλος στους Πέρσες. Οι νεοέλληνες, όμως, της Στοκχόλμης αντιδικώντας για τη Στέγη, καταφεύγουν συνεχώς στα σουηδικά δικαστήρια, και για απλές υποθέσεις.
Συνειδητοί εχθροί του διαλόγου –τόσο από την πλευρά της Ομοσπονδίας όσο και της ενορίας του Αη Γιάννη– αγνοούν πως:
     Η ελευθερία του λόγου, η πραγματική χωρίς οποιουδήποτε είδους περιορισμούς και εμπόδια ελευθερία έκφρασης και συζήτησης είναι ο πιο σίγουρος οδηγός στη δράση, "δάσκαλος της πράξης" γιατί εξασφαλίζει τη δυνατότητα να εξετασθούν όλες οι απόψεις, που υπάρχουν ή είναι δυνατό να υπάρξουν για κάθε ζήτημα και να βρεθεί η σωστή ή η πιο σωστή, γιατί η αντιπαράθεση των διαφορετικών ή αντίθετων απόψεων με "ίσους όρους", η αντιμετώπιση των απόψεων με απόψεις, των επιχειρημάτων με επιχειρήματα είναι το καλύτερο και πιο σίγουρο μέσο για την ανακάλυψη της αλήθειας.
    Με ελεύθερο και πολιτισμένο διάλογο, χωρίς να αμφισβητούμε τις προθέσεις του άλλου  –πριν πιαστεί  επ’ αυτοφώρω–  με συντονισμένη δράση, με απομόνωση όσων έχουν  αβόσκητο τη σκέψη  σε τέτοιο προβληματισμό μπορούν να εντοπισθούν και να αντιμετωπισθούν με επιτυχία τα σοβαρά προβλήματα του Ιδρύματος της  Ελληνικής Πολιτιστικής Στέγης.
      Η διαβούλεση πριν από τις πράξεις είναι καλύτερη από τη μεταδιαβούλεψη. Πρέσβευε ο θεωρητικός της δημοκρατίας, ο Δημόκριτος. Μόνο άνθρωποι με μωρουδίστικο μυαλό, άνθρωποι που δεν διαφέρουν από τα νήπια στη νοημοσύνη μπορούν να αγνοούν την αξία της ελεύθερης διαβούλευσης και την αναγκαιότητα της αναγνώρισης κι εξασφάλισης του δικαιώματος αυτού σε  κάθε συμπάροικο.  

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Δεκέμβρης 2014

 

<<     | επόμενο>>

 

    Πηγές:
    Δημόκριτος. Ο Φιλόσοφος και ο Φυσιοδίφης, ο Θεωρητικός της Δημοκρατίας, Θανάσης Παπαδόπουλος
    Ιδεολογία και Φιλοσοφία στη Δημοκρατία της Αρχαίας Ελλάδας, Θανάσης Παπαδόπουλος

Επιστροφή στην αρχή της σελίδας.