«Ποιός λέει τι σε ποιόν και πότε, ενδιαφέρει πάρα πολύ τις αρχές, τους δικτάτορες, τους πατεράδες, τους δασκάλους και τους αξιωματούχους παντός είδους»- Χανίφ Κιουρέισι

« Όποτε ένα μορφωμένο άτομο συλλαμβάνεται και καταλήγει στη φυλακή, του δίνουν χαρτί και μολύβι και του λένε "γράψε!" », έλεγε ο Άιζακ Μέιμπελ.

Εκείνο, όμως, που στην πραγματικότητα θέλουν οι ανακριτές του, είναι να γράψει αυτά που συμφέρουν τους ίδιους - λόγια ψεύτικα που θα διαστρέψουν τη γλώσσα, το σημαντικότερο μέσον που τους συνδέει με τους άλλους, εξηγεί ο Κιουρέισι.

Ομοσπονδια και λογοκρισια  

 

Logokrisia

Εκφράζεται ελεύθερα.

“..το δημοκρατικό καθεστώς χρειάζεται κι εξασφαλίζει όλα τα είδη ελευθερίας και περισσότερο απ΄ όλα την ελευθερία του λόγου, την ισηγορία (ισότητα αγόρευσης, λόγου) ὴ παρρησία (το να τα λέει κανείς όλα ή έκφραση κάθε γνώμης). Το δικαίωμα αυτό αναγνωρίζεται εξίσου σ΄ όλους τους πολίτες. Κυριολεκτικά σε όλους. Μαζί και στους αντιπάλους του δημοκρατικού  καθεστώτος και τους κάθε λογής εχθρούς της ελευθερίας του λόγου και της σκέψης”. Θανάσης Παπαδόπουλος

Σε όλες τις εποχές η κρατική και η κάθε μορφή εξουσίας ασκούσε έλεγχο, λογοκρισία, στο λόγο και άλλες μορφές έκφρασης. Οι μέθοδοι εφαρμογής της λογοκρισίας ποικίλουν, και είναι ανάλογες της ηθικής και του επιπέδου ανάπτυξης σε κάθε χώρα. Μεγαλύτερη χρήση λογοκρισίας έχουμε σε δικτατορικά καθεστώτα. Θυμόμαστε τη λογοκρισία του Σάββα Κωνσταντόπουλου στη χούντα του Παπαδόπουλου.
Στα λαϊκά τραγούδια -τον καιρό του εμφύλιου - η λογοκρισία έκοβε στίχους. Έτσι στο "Νύχτωσε χωρίς φεγγάρι" οι στίχοι "Πόρτ' ανοίγει πόρτα κλείνει μα διπλό είναι το κλειδί / τι έχει κάνει και το ρίξαν το παιδί στη φυλακή" κόπηκε. Στο "Κάποια μάνα αναστενάζει" ο στίχος "ο λεβέντης να γυρίσει απ' τη μαύρη ξενιτιά" γράφεται αντί του λογοκριμένου "απ'τη μαύρη Ικαριά".

delete

Σήμερα, η ελευθερία του λόγου κατοχυρώνεται από την οικουμενική Διακήρυξη των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων του ΟΗE 
Οι “εκπρόσωποί” μας όμως, διαφωνούν με όλες αυτές τις “σαχλαμάρες”. Δεν κοκκίνισαν καθόλου, όταν λογόκριναν – δεν δημοσίευσαν – συνεντεύξεις / ομιλίες που οι ίδιοι ζήτησαν για το περιοδικό της Ομοσπονδίας. Δεν ζήτησαν συγγνώμη, ούτε αισθάνθηκαν την υποχρέωση να δικαιολογήσουν τα αδικαιολόγητα.Το περιοδικό χρηματοδοτείται από, από εμάς, τους φορολογούμενους. Θεωρούν το περιοδικό ιδιοκτησία τους, και Λογοκρίνουν χάριν του “λαϊκού συμφέροντος”.
Το ανθρωπάκι -στην τριλογία – του Τσίρκα θεωρούσε ότι είναι 500 άτομα, προορισμένα να κυβερνήσουν τον κόσμο. Στην Ομοσπονδίας, φαίνεται, έχουν υιοθετήσει τη σκέψη αυτή και δυό-τρία άτομα ανέλαβαν το “βαρύ φορτίο να μας εκπροσωπούν” με όλα τα μέσα. Θεμιτά και αθέμιτα.

Αναρτούμε, λογοκριμένα κείμενα. Τα συμπεράσματα δικά σας.

 

 

Επιστροφή, στην αρχή αυτής της σελίδας .