Ο Βασίλης Κουμπής ανήκε στη γενιά του Νέου Κύματος της δεκαετίας του ΄60. Υπήρξε χαρισματικός συνθέτης πιανίστας και φανατικός σκακιστής.

Δημιούργησε όμορφα τραγούδια από τα οποία πολλά έγιναν επιτυχίες. Υπήρξε σε όλη του τη ζωή σεμνός, τίμιος και ηθικός. Άνθρωπος χαμηλών τόνων, ήταν η προσωποποίηση της ευγένειας. Δεν άλλαξε το σύστημα ή τα κυκλώματα, δεν αλλάξανε όμως αυτά τον ίδιο.

Τον συνάντησα για τελευταία φορά στις 22 Γενάρη 1971. "Ακούω ακόμα" τις μελωδίες που μου έπαιξε στο πιάνο. Λίγες ώρες αργότερα πέρασα τις πύλες του 6ου Συντάγματος Πεζικού, για να ζήσω δυό χρόνια βαρβαρότητας. δυό χαμένες Πασχαλιές.

Όταν κλαίει ένας άνδρας, Δ.Μητροπάνος

Τα καραβάκια, Μ. Βιολαρης

Ο Γιακουμής, Ορχήστρα

Σεπτέμβρης, Γιάννης Θωμόπουλος

Κορμάκι κλωναράκι, Μαρία Δουράκη

Έλα σαν άστρο, Μαρία Δουράκη

Ο Χαρίλαος, Βιολάρης

Λιμανιώτικος καυμός, Γ. Πουλόπουλος

Στ΄αναφιώτικα, Μητροπάνος

Μάρτης, Κουμιώτη

Χαμένη Πασχαλιά, Μητροπάνος

Ο καιρός της λησμονιάς, Βιολάρης