Το πρόβλημα της απουσίας -για λόγους ασθένειας - από τους τόπους εργασίας ήταν επίκαιρο τις δεκαετίες 1980 και 1990 στη Σουηδία.

Ερωτήματα πολλά προκάλεσαν οι υπερβολικά πολλές αναρρωτικές άδειες ανάμεσα στους μετανάστες. σύμφωνα με στατιστικά στοιχεία, η απουσία των μεταναστών -από τους τόπους εργασίας -ήταν 70% μεγαλύτερη από τους σουηδούς την περίοδο αυτή.

Ο ασφαλιστικός φορέας επιζητώντας την αιτία, έκανε πολλές έρευνες σε συνεργασία με σουηδικά πανεπιστήμια. Ο Τοξότης, έχοντας υπόψη του αρκετές από αυτές θα παρουσιάσει μερικές ώστε, να δοθεί μια ακόμα παράμετρος της αντιμετώπισης των μεταναστών στη Σουηδία.

Αναρρωτικές άδειες

Η απουσία -απ την εργασία- λόγω ασθένειας και οι πρόωρες συντάξεις, αυξήθηκαν σημαντικά την περίοδο άνθησης της Σουηδικής οικονομίας στο δεύτερο μισό του 1980. Η τάση αυτή σταμάτησε το 1991. Ο αριθμός σε μακροχρόνιες  αναρρωτικές άδειες (Α.Α) συνέχισε να αυξάνεται. Η εξέλιξη ήταν αρκετά ανησυχητική. Ήταν σημαντικό -για τον ασφαλιστικό φορέα- να μελετηθούν οι αιτίες. Η σπουδαιότητα λήψης μέτρων για έγκαιρη αποκατάσταση της υγείας προκειμένου, ο ασθενής να αποφύγει να παγιδευτεί σε παθητική αναρρωτική άδεια ήταν γενικά αποδεκτή.

Έρευνες σχετικά με την απουσία από την εργασία, δείχνουν ότι  οι αναρρωτικές άδειες οφείλονται σε πολλούς παράγοντες. Κάθε προσπάθεια για μονοδιάστατη εξήγηση είναι ανεπαρκής.
Σύντομες αναρρωτικές άδειες είναι αυξημένες ανάμεσα στους νέους. Με την αύξηση της ηλικίας μειώνεται ο αριθμός σε σύντομες ενώ, αντίθετα αυξάνονται οι άδειες μακράς απουσίας. Οι γυναίκες, ανεξάρτητα από ηλικία, έχουν περισσότερες αναρρωτικές άδειες από τους άνδρες. Το εισόδημα επηρεάζει καθοριστικά. Άτομα με χαμηλό ή μεγάλο εισόδημα έχουν λίγες αναρρωτικές άδειες ενώ, στα μεσαία εισοδήματα ο αριθμός αυξάνεται.
Έχουν μελετηθεί διάφοροι παράγοντες προκειμένου να ερμηνευθούν οι αναρρωτικές άδειες.

Το 1992, η ιατρική κλινική της εργασίας στο νοσοκομείο Karolinska της Στοκχόλμης πήρε πρωτοβουλία να αναζητήσει τα αίτια του προβλήματος.

Σκοπός ήταν, να προσδιορισθούν οι τόποι εργασίας και τα επαγγέλματα υψηλού κινδύνου από περιβαλλοντολογικής άποψης και, η χρήση του υλικού αυτού από την κοινωνική ασφάλιση.

Ο κίνδυνος για μακροχρόνια/επαναλαμβανόμενες αναρρωτική άδεια/ες που σχετίζονται με την απασχόληση σε ένα συγκεκριμένο εργοδότη, με συγκεκριμένο επάγγελμα, σε συγκεκριμένο επαγγελματικό κλάδο, με διαφορετικό μέγεθος στο χώρο εργασίας και στην καθημερινή μετακίνηση, μελετήθηκαν στο Nynäshamn.

Βάση για τη μελέτη, ήταν όλοι, όσοι κατοικούσαν στο Νυνεσχαμν τουλάχιστον πέντε χρόνια πριν το 1988, είχαν ηλικία μικρότερη των 65 χρόνων και, είχαν αναρρωτική άδεια τα χρόνια 1988/89.

Με μακροχρόνια αναρρωτική άδεια προσδιορίζονται όσοι ήταν αρρωστογραμμένοι τουλάχιστον 60 συνεχόμενες μέρες την περίοδο 1988/89. Άτομα με επαναλαμβανόμενη Α.Α  μικρής διάρκειας ορίζονται όσοι είχαν τουλάχιστον εννέα Α.Α, διάρκειας μικρότερης των 60 ημερών τη συγκεκριμένη περίοδο ( 1988/89).

Οι αναρρωτικές άδειες σε ένα εργοδότη, επάγγελμα ή επαγγελματικό κλάδο συγκρίθηκαν με τις αντίστοιχες σε όλους τους άλλους εργοδότες, επαγγέλματα και επαγγελματικούς κλάδους, τόσο σε σχέση με το συγκεκριμένο εργοδότη, επάγγελμα και βιομηχανία, όσο και με την αξίωση να έχει εργασθεί τουλάχιστον δύο χρόνια στον ίδιο εργοδότη, επάγγελμα και βιομηχανία. Οι αναρρωτικές άδειες σε μικρές ή μεσαίες επιχειρήσεις συγκρίθηκαν με αυτές σε μεγάλες επιχειρήσεις, αυτοί που χρησιμοποιούσαν -λόγω απόστασης - τραίνο να πάν στον τόπο εργασίας συγκρίθηκαν με όσους δεν χρησιμοποιούσαν.

Η ανάλυση  έγινε σύμφωνα με την ηλικία, το εισόδημα, οικογενειακή κατάσταση, εθνικότητα, είδος κατοικίας αριθμό παιδιών στο σπίτι και ωράριο εργασίας. Ο κίνδυνος για μακροχρόνια ή επαναλαμβανόμενες μικρής διάρκειας αναρρωτικές άδειες ήταν αυξημένος στις μεγάλες επιχειρήσεις. Οδηγοί φορτηγών, συναρμολογητές μηχανών και οικοδόμοι ήταν κατηγορίες ανάμεσα στους άνδρες με αυξημένο κίνδυνο μακροχρόνιων ή επαναλαμβανόμενων αναρρωτικών αδειών. Ανάμεσα στις γυναίκες οι καθαρίστριες, εργαζόμενες σε σπίτια, νταντάδες και νηπιαγωγοί είχαν ανάλογες πιθανότητες.

Η έρευνα προτείνει ένα σύστημα που, ο ασφαλιστικός φορέας και η επιθεώρηση εργασίας μπορούν να χρησιμοποιήσουν προκειμένου να προσδιορίσουν τους τόπους εργασίας με αυξημένο αριθμό σε αναρρωτικές άδειες.

Παναγιώτης Καλογιάννης, Οκτώβρης 2011

Βιβλιογραφία
1. Om sjukskrivning,  Marianne Bjernbäck, Ingvar Lundberg m.fl
2. Om rehabilitering, Alf Bergroth

 

 

 

Επιστροφή, στην αρχή αυτής της σελίδας