Η κρίση στο μεταναστευτικό κίνημα της Σουηδίας, έχει πάρει το χαρακτήρα μόνιμο.
Υπεύθυνοι, κατά κοινή ομολογία, είναι οι κομματικές οργανώσεις. Την κύρια, αποκλειστική ευθύνη φέρουν οι οργανώσεις ΚΚΕ και ΠΑΣΟΚ, όταν στις αρχές της δεκαετίας του 1980 εφάρμοσαν πολιτική,
 (...) που αντί να ενώνουν διασπούν, αντί να φέρνουν τους μετανάστες χωρίς διακρίσεις ιδεολογικές ή πολιτικές στους συλλόγους, τους απομακρύνουν, αντί να οδηγούν στην ανάπτυξή τους, οδηγούν στην απομαζικοποίησή τους και, φυσικά στην αποτυχία των στόχων. Εκεί οδηγούν οι πολιτικές που ο λαός έδωσε τον χαρακτηρισμό “καπέλωμα”. Δεν χρησιμοποιούν την ακτινοβολία και την πειθώ των ιδεών τους, αλλά με άλλες μεθόδους εμποδίζουν τον ελεύθερο διάλογο και επιβάλλουν με την οργανωμένη-στενοκέφαλη παρουσία σε ένα ανοργάνωτο σύνολο, αποφάσεις που έχουν παρθεί έξω από μαζικές οργανώσεις και υπεύθυνα συμβούλια. Η συκοφαντία και παραπληροφόρηση, είναι η συνηθισμένη προσφιλή τους τακτική αποτελέσματα, τέτοιας πολιτικής, είναι καταστροφικά για το οργανωμένο κίνημα της παροικίας.(...).

Την κρίση αυτή, σήμερα, που κινδυνεύει να πάρει τη μορφή ανίατης νόσου συντηρούν οι εξασθενισμένες πλέον κομματικές οργανώσεις ΚΚΕ, ΣΥΡΙΖΑ, Ν.Δ. Μεγάλο μέρος ευθύνης φέρει η πολυδιάσπαση του ΠΑΣΟΚ Σουηδίας τα τελευταία δυο - τρία χρόνια. Αν καταφέρουν -τα κομμάτια, αυτά, του ΠΑΣΟΚ - να βρουν κοινό βηματισμό, θα διευκολυνθεί το ξεπέρασμα της διάσπασης στο σχολείο ελεύθερου χρόνου, θα εξομαλυνθεί η ανωμαλία που επικρατεί στη Στέγη, θα αποφευχθεί η διάσπαση της Ομοσπονδίας και θα εξυγιανθεί η υπάρχουσα.

Παραλειπόμενα από το 20ο Συνέδριο της ΟΕΣΚΣ

 

Το 20ο συνέδριο Ομοσπονδίας Ελληνικών Συλλόγων Κοινοτήτων Σουηδίας (ΟΕΣΚΣ) ανήκει στο παρελθόν. Σε προηγούμενη ανάρτηση ο Τοξότης αναφέρθηκε σε καταστατικές παραβιάσεις και τη σημαντική μείωση των αντιπροσώπων, γεγονός που επιβεβαιώνει τη συνεχή πτωτική πορεία της ΟΕΣΚΣ από το τέλος του 1980.

Αν και πέρασαν 25 μέρες από τη λήξη του, δεν δημοσιεύθηκαν υλικά του συνεδρίου, εκτός από την πολιτική απόφαση, προτάσεις συνέδρων, ένα ψήφισμα και την ομιλία κλείσιμο του απερχόμενου προέδρου. Φυσικά λείπει ο οικονομικός απολογισμός, έστω και με τη μορφή που παρουσιάζεται.
Δεν υπάρχει η ηλικιακή σύνθεση των συνέδρων/μελλών κοινοτήτων, επαγγελματική δραστηριότητα, πόσοι είναι στην αγορά εργασίας, πόσοι συνταξιοδοτήθηκαν πρόωρα, μοντέλα αυτοκινήτων των συνέδρων, στοιχεία απαραίτητα για εξαγωγή συμπερασμάτων.

Κρίνοντας από τις προτάσεις που αναρτήθηκαν στην ιστοσελίδα της ΟΕΣΚΣ, σχηματίζεις την εντύπωση ότι βρίσκεσαι σε κομματική ολομέλεια, κάπου στην Ελλάδα, που αποσπασματικά ασχολείται με μεταναστευτικά προβλήματα ελλήνων μεταναστών στη Σουηδία. Πρόταση, όπως, " η πολιτική δεν έχει θέση στα όργανά μας, πρέπει να επικεντρωθούμε σε άλλα θέματα, η ελληνική πολιτική δεν έχει θέση εδώ και να ασχοληθούμε με τους Έλληνες της Σουηδίας" μοναδική τοποθέτηση που σχετίζεται με την αυτονομία συλλόγων/κοινοτήτων, έπεσε σαν κεραυνός εν αιθρία και, απλώς επιβεβαιώνει τον κανόνα.

Ασκήθηκε κριτική στο χαιρετισμό της πρέσβειρας της Ελλάδας στη Σουηδία, δεν βρέθηκε όμως ούτε ένας αντιπρόσωπος να αναφερθεί στους οικονομικούς μετανάστες που έχουν κατακλύσει την Ελλάδα. Ούτε μια λέξη για τη δυστυχία, την ταλαιπωρία τους σε μια κατεστραμμένη - από όσους ασκούν/άσκησαν εξουσία -χώρα. Καμιά αναφορά στο "Δουβλίνο ΙΙ" που εμποδίζει τα όνειρά τους για μια καλύτερη ζωή να γίνουν πραγματικότητα.

Ταυτίζουν την ιδιότητα του μετανάστη με αυτή του εργαζόμενου. Παραγνωρίζουν ότι,

τα εργατικά προβλήματα θα τα προωθήσει ο μετανάστης, χέρι -χέρι με τον αυτόχθονα σουηδό εργαζόμενο από το σωματείο του και τα σουηδικά πολιτικά κόμματα. Τα ιδιαίτερα προβλήματα σαν μετανάστης θα προωθήσει, από τις Κοινότητες/Συλλόγους.

Μετέτρεψαν τις Κοινότητες/Συλλόγους -στο νομό Στοκχόλμης-σε καφενεία τρίτης κατηγορίας, τις απομαζικοποίησαν, κατήργησαν κάθε συζήτηση και προβληματισμό για θέματα παροικιακά, ακόμα και αυτό της ελληνόφωνης εκπαίδευσης το έχουν θάψει, και ασχολούνται με "Αλληλεγγύη στο εργατικό κίνημα της Ελλάδας" από την ΟΕΣΚΣ. Πλήρης αποπροσανατολισμός και "καπέλωμα".
Ομολογούν ότι δεν υπάρχουν άτομα να αντικαταστήσουν συμβούλους που συμπληρώνουν τριακονταετία στα συμβούλια. Επιβεβαιώνουν, δηλαδή, την πλήρη αποτυχία τους με την οργάνωση - διοικητική και οικονομική - που έχουν επιβάλει. Αρνούνται να δουν την ανυπαρξία δραστήριων συλλόγων, δεν συζητούν την πτωτική πορεία τους και, φυσικά καμιά προσπάθεια να εντοπιστούν οι αιτίες προκειμένου να διορθωθούν.

Οι οικονομικές σχέσεις με την Ομοσπονδία Νέων -αποτέλεσμα κακοδιαχείρισης- φρενάρει πιθανές προσπάθειες οργάνωσης των νέων και, καθιστά αδύνατη ή απομακρύνει την οργάνωση της παροικίας με στοιχειώδεις αρχές λειτουργίας.
Η ταύτιση της ΟΕΣΚΣ με άτομα και μαραμένες οργανωτικά πολιτικές οργανώσεις, η απραξία που βασιλεύει σε πολιτιστικές εκδηλώσεις -καμιά εκδήλωση για παιδιά δεν γίνεται- απωθούν τον κόσμο, επιστήμονες, επιχειρηματίες όχι μόνο από τους συλλόγους -καφενεία. συμβάλουν στη δυσφήμηση τους Ιδρύματος, Ελληνική Πολιτιστική Στέγη Στοκχόλμης. Πέτυχαν, να ταυτίσουν τη χρεοκοπημένη στη συνείδηση της συντριπτικής πλειοψηφίας των ελλήνων της παροικίας ΟΕΣΚΣ με το Ίδρυμα. Δημιούργησαν τις προϋποθέσεις διάσπασης του Ιδρύματος, προσπάθειες για δημιουργία δεύτερης Ομοσπονδίας.

Τόσο τους "ισόβιους συμβούλους" όσο και αυτούς που εποφθαλμιούν τις καρέκλες τους,
κυβερνά το πάθος και οι προσωπικές φιλοδοξίες. Έχει πολλούς "οπλαρχηγούς" στη Στοκχόλμη, που αδυνατούν και, δεν θέλουν να έχουν συντονισμένη δράση για κοινά θέματα -το Ίδρυμα -, δράση που δεν προϋποθέτει προσχώρηση στο ίδιο πιστεύω. Ανταγωνισμοί και προσωπικές φιλοδοξίες υπερβαίνουν τη συλλογικότητα.

”Οι Έλληνες στην συντριπτική τους πλειοψηφία, σε ταραγμένες εποχές, βρέθηκαν ενωμένοι. Σήμερα δεν έχουμε; κάποιον αγώνα να μας ενώνει, κάποια σταυροφορία να στηρίξουμε κάποιο ιδανικό να επιδιώξουμε. Έκαστος των προκρίτων επροσπάθησε ν’ αναδειχθεί μικρός ανεξάρτητος ηγεμονίσκος, και έκαστος οπλαρχηγός διαμερίσματος ανέλαβε δικαιοδοσίαν αρχιστρατήγου”.

(Φίνλεϊ Ιστορία Ελληνικής επανάστασης σελ 275 τ. Α΄).

 

Σημείωση: Ενοχλεί, μερικούς, η κριτική που ασκείται από τον Τοξότη. Ειπώθηκε, επίσης, στο συνέδριο :"φυσικά να ασκείται κριτική αλλά όχι από αμέτοχους στα κοινά".
Ο Τοξότης υπενθυμίζει ότι (...) φιλοδοξεί, να ρίχνει "βέλη φαρμακερά" -ιδέες και απόψεις-, να αγωνίζεται χωρίς να υπόκειται στον εξαναγκασμό της σκανδαλοθηρίας ή της αναγνωσιμότητας. Υπόσχεται ότι, δεν θα κυριευθεί από τη χρήση της γομολάστιχας, ούτε θα βάλει νερό στο κρασί της αντικειμενικότητας.

 

Παναγιώτης Καλογιάννης, Δεκέμβρης 2011

 

Επιστροφή, στην αρχή αυτής της σελίδας