...

   

Ο Λιμός στην Κατοχή και η διεθνής αρωγή


Κυκλοφορεί σε πρώτη έκδοση το βιβλίο «Ο λιμός στην κατοχή και η διεθνής αρωγή». ένα κείμενο γραμμένο στα αγγλικά, το οποίο ανακάλυψε ο Παναγιώτης Καλογιάννης στα αρχεία του Πανεπιστημίου της Uppsala, σε μετάφραση και επιμέλεια του Θανάση Αθανασίου. Ο Παναγιώτης Καλογιάννης έχει γράψει μια ενδιαφέρουσα και εκτεταμένη εισαγωγή. Εκεί εξηγεί την ενσυνείδητη πολιτική που οδήγησε στον αφανισμό εκατοντάδων χιλιάδων Ελλήνων εξ αιτίας του επιβληθέντα λιμού.

Φωτο, αρχείο Paul Mohn

   Η κινητοποίηση του σουηδικού λαού για αρωγή προς τον βασανιζόμενο ελληνικό λαό ήταν άμεση. Ο Σουηδικός Ερυθρός Σταυρός οργάνωσε επιτυχώς κλιμάκια βοήθειας σε διάφορες περιοχές της χώρας. Τα περιβόητα λευκά πλοία με τον κόκκινο Σταυρό και τη σουηδική σημαία μετέφεραν τρόφιμα και φάρμακα στην πεινασμένη Ελλάδα. Ένας αριθμός από αυτά βυθίστηκε/βομβαρδίστηκε, και πολλοί Σουηδοί ναύτες έχασαν τη ζωή τους στον αγώνα αλληλεγγύης. Ακολουθούν μετά την περίληψη αναλυτικοί πίνακες και ακριβείς πληροφορίες από τα αρχεία του Πωλ Μον, υπεύθυνου για την οργάνωση της όλης επιχείρησης. Το βιβλίο είναι πρώτης τάξεως πηγή για ιστορικούς, κοινωνιολόγους κλπ, αλλά πρωτίστως εγχειρίδιο της σπουδάζουσας νεολαίας που πρέπει να μάθει ότι η γενοκτονία του 41 είναι μια από τις πιο τραγικές σελίδες της ιστορίας μας από την αρχαιότητα. Πελοποννησιακός πόλεμος, ο πρόωρος θάνατος του Μ Αλεξάνδρου, το παπαδαριό του Βυζαντίου, η Μικρασιατική καταστροφή, η Γερμανική κατοχή, ο λιμός, ο εμφύλιος, και τώρα τα τελευταία 8 χρόνια η χωρίς προηγούμενο οικονομική κοινωνική καταστροφή.
   Εμένα προσωπικά, το βιβλίο μου ξύπνησε εφιαλτικές μνήμες γύρω από την κατοχή. Μέναμε τότε στο δήμο Σχηματαρίου Θηβών. Εκεί, είχαμε τουλάχιστον τα στοιχειώδη μέσα για την επιβίωση μας. Αυτά όμως που αντίκρισαν τα παιδικά μου μάτια ήταν φρικιαστικά. Είδα ανθρώπους, ή μάλλον ανθρώπινες σκιές, να σέρνονται στο δρόμο με τα τέσσερα και να γρυλίζουν με μια αλλόκοτη συρίγγια φωνή: Πεινάω πεινάω. Κάνετε παιδάκια μου μια βοήθεια. Άκουγα όμως και τους μεγάλους να μιλάνε για τα λευκά πλοία πού θα έφερναν βοήθεια στους πεινασμένους. Στο τέλος δεν άκουγα τίποτα. Όλοι οι ενήλικες, εκτός του παππού και της γιαγιάς, είχαν καταταγεί στις αντάρτικες ομάδες στη Βοιωτίας με καπετάνιο τον Ορέστη.

   Το βιβλίο μας εγείρει το ενδιαφέρον να σκεφτούμε λίγο βαθύτερα τα ιστορικά γεγονότα. Η ιστορία δεν επαναλαμβάνεται. Στο ιστορικό όμως γίγνεσθαι υπάρχουν αναλογίες: Ναζισμός, νεοφιλελεύθερος κυνισμός. Ο ναζισμός εφάρμοσε μεταξύ άλλων δυο αρχές. Τυφλή υποταγή στις διαταγές και πλήρης εκμηδένιση της ανθρώπινης οντότητας. Οι Εβραίοι είναι ποντίκια, οι Έλληνες πίθηκοι. Αυτός που εκτελεί διαταγές εύκολα πατάει το κουμπί του θαλάμου αερίων και σε κλάσματα δευτερολέπτου πεθαίνουν από ασφυξία 1000 ποντίκια, και δεν σημαίνει τίποτε αν πέθαναν από λιμό 300 000 πίθηκοι.
   Σήμερα δεν έχουμε ναζισμό. Αντ’ αυτού πανηγυρίζει ο βάρβαρος, κυνικός νεοφιλελευθερισμός. Οι μέθοδες ίδιες. Πρώτα άνοιξαν ένα βρώμικο οχετό εναντίον του ελληνικού λαού, διοχετεύοντας στα ΜΜΕ, ότι οι Έλληνες είναι τεμπέληδες, ψεύτες, και κατεργάρηδες. Άρα, πρέπει να τιμωρηθούν με μια ολοκληρωτική καταστροφή οικονομική, πολιτική, και κοινωνική. Με  καταστροφή της μεσαίας τάξης που είναι η ραχοκοκαλιά της οικονομίας όπως έγραφε ο Αριστοτέλης, το μέτρο, ούτε πολλοί φτωχοί ούτε πολλοί πλούσιοι. Το μέτρο, η μέση οδός.

   Η πολιτική που εξακολουθεί να επιβάλλεται στην Ελλάδα δεν είναι μόνο άδικη και ανορθολογική, είναι ένα βαρύ έγκλημα κατά του ελληνικού λαού όπως γράφει στο νέο του βιβλίο ο νομπελίστας Τζόζεφ Στίγκλιτς «euro valuta som hotar Europas framtid».

   Ηλίας Κοντός. Στοκχόλμη Απρίλης 2018

 

   Επιστροφή στην αρχή της σελίδας.